Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
26 septembre 2012 3 26 /09 /septembre /2012 09:45

 

ធម្ម

 

ជំនឿចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនា

អត្ថបទរបស់សម្តេចព្រះពោធិវង្សហួតតាត

 

ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានចំនួន៩៩ភាគរយដែលមានជំនឿជឿជាក់ចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនា,ហើយនាំគ្នា

គោរពប្រត្តិបត្តិកាន់តាមឳវាទ,ឬពាក្យប្រដៅនៃព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់តាំងពីច្រើនសតវត្សរ៏មកហើយ។

ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,ដែមានជំនឿចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនា,តើមានជំនឿយ៉ាងដូចម្តេចទៅ។

ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,ដែមានជំនឿចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនានោះ,បើពោលដោយសង្ខេប,គឺមានជំនឿថា,ព្រះពុទ្ធសាសនាជា

សាសនាប្រកបដោយហេតុផល,ជាសាសនាប្រកាសនូវសេចក្តីពិត,ជាសាសនាប្រាប់ឲលះបង់សេចក្តីអាក្រក់,ឲធ្វើសេច

ក្តីល្អ,ជាសាសនាដឹកនាំសត្តនិករឲងាកចេញពីផ្លូវខុស,ឲដើរទៅរកតាមផ្លូវត្រូវ,ជាសាសនាជួយសត្ខលោកឲស្គាល់

មធ្យោបាយដោះខ្លួនឲរួចផុតពីទុក្ខឲបានសម្រេចដល់នូវសេចក្តីសុខក្សេមក្សាន្ត។

នេះជាជំនឿយ៉ាងសង្ខេបនសប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ។

ដើយអាស្រ័យជំនឿយ៉ាងមាំមួនចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនាដូចខាងលើនេះហើយ,ទើបប្រជារាស្រ្តខ្មែរខំប្រឹងប្រតិបត្តិធ្វើ

តាមព្រះពុទ្ធឳវាត,គឺខំលះបង់អំពើអាក្រក់(បាប),ហើយខំប្រឹងធ្វើអំពើល្អ(បុណ្យ),ច្រើនបែបច្រើនយ៉ាងដូចតទៅនេះ។

 

១.ធ្វើទាន

គឺលះសេចក្តីកំណាញ់វិច្ចាកទ្រព្យរបស់ខ្លួន,ចែកចាយដល់អ្នកដទៃ,ដោយសេចក្តីសង្គ្រោះឲគេបានសុខស្រួលផង,ឬ

បរិច្ចាកទ្រព្យបំពេញការកុសលផ្សេងៗ,គឺ៖

ក.ប្រគេនចីវរប្បច្ច័យ,គឺស្បង់ចីពរដល់ព្រះសង្ឃក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា,ឬចែកសំពត់អាវគ្រឿងស្លៀកពាក់ដល់ជនដែល

ទាល់ក្រទួទៅ,មិនចំពោះមនុស្សណានីមួយ។

ខ.ប្រគេនបិណ្ឌបាតប្បច្ច័យ,គឺភោជនាហារដល់ព្រះសង្ឃក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា,ឬឲភោជនាហារដល់សាធារណជនដែល

ក្រីក្រ។

គ.ប្រគេនសេនាសន្តប្បច្ច័យ,គឺគ្រឿងដេកអង្គុយ,មានកន្ទេលខ្នើយជាដើម,ឬកសាងវត្តអារាមក្នុងពុទ្ធសាសនា,មាន

វិហារ,សាលា,កុដិជាដើម,ឧទិ្ទសចំពោះព្រះសង្ឃក្នុងពុទ្ធសាសនា,ឬក៏ឲគ្រឿងដេកអង្គុយ,មានកន្ទេលខ្នើយជាដើមដល់

សាធារណជន,ដែលទីទល់ក្រលំបាក,ឬមួយក៏កសាងសាលារៀន,សាលាសំណាក់,ស្ពាន,ជិកអណ្តូង,ជិកស្រះជាដើម,ទុកជា

កុសលសាធារណៈ,ដើម្បីឲសាធារណជនបានទទួលប្រើប្រាស់រាល់គ្នា។

ឃ.ប្រគេនគិលានភេសជ្ជប្បច្ច័យ,គឺឳសថដល់ព្រះសង្ឃក្នុងពុទ្ធសាសនា,ដែលមានជម្ងឺ,ឬក៏ចែកឳសថដល់ជនសាធារ

ណៈ,ដែលមានជម្ងឺឈឺចាប់។

ការធ្វើទានដោយបច្ច័យទាំង៤ខាងលើនេះ,អ្នកកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនាជាតិខ្នែរ,រមែងតែងបានធ្វើជាញឹកញាប់រឿយៗ,

ដោយមានជំនឿជឿព្រះពុទ្ធភាសិតថា,អ្នកមានចិត្តល្អ,តែងតែបានសុខ,អ្នកសង្គ្រោះគេ,តែងទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះវិញ

អ្នកបូជាគេ,តែងបានការបូជាវិញ,អ្នកដែលប្រាថ្នាចង់បានសេចក្តីសុខដល់ខ្លួន,ហើយធ្វើឲកើតទុក្ខដល់អ្នកដទៃ,

នោះនឹងមិនសម្រេចដូចបំណងឡើយ,នឹងត្រឡប់បានសេចក្តីទុក្ខទៅវិញ,លុះតែចែកសេចក្តីសុខដល់អ្នដទៃ,ទើប

សេចក្តីនោះនឹងត្រូវត្រឡប់បានមកវិញ។

 

២.រក្សាសឹល

គឺតាំងចិត្តវៀរលែងប្រព្រឹត្តធ្វើអំពើអាក្រក់៥យ៉ាង,ហៅថាសឹល៥(និច្ចសឹល),គឺ៖

ក.មិនសម្លាប់សត្វ,ទោះធំក្តីតូចក្តី,

ខ.មិនលួចទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកដទៃ,ទោះតិចក្តីច្រើនក្តី,

គ.មិនប្រព្រឹត្តបំពានបំពារក្នុងផ្លូវកាម,លើកូនប្រពន្ធអ្នកដទៃ,

ឃ.មិននិយាយកុហក,

ង.មិនផឹកទឹកស្រវឹងដែលធ្វើឲខ្លួនងេងងោងភ័ន្តគំនិតពុទ្ធសាសនាជាតិខ្មែរ,ដែលបានរក្សាសឹល៥ខាងលើនេះខ្ចាប់

ខ្លួនហើយ,ខ្លះក៏បានរក្សារហូតដល់សឹល១០(អភិរេកសឹល)ក៏មាន។

ពុទ្ធសាសនិកជាតិខ្មែរ,ដែលនាំគ្នារក្សាសឹល៥ជាដើមដូចខាងលើនេះ,ជានិច្ចនិរន្តរ៏ដោយមានជំនឿជឿពាក្យប្រៀន

ប្រដៅព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ថា,អ្នកដែលត្រូវការចង់បានសេចក្តីសុខ,ត្ឬូវមានមេត្តាធម៍,គឺសេចក្តីអាណិត,ឬរាប់អានចំពោះ

ខ្លួនឯងផង,ចំពោះមនុស្សសត្វទួទៅផង,មិនត្រូវបៀតបៀន,ឬមើលងាយអ្នកដទៃណាមួយឡើយ,ព្រោះមនុស្សសត្វ

ទាំងអស់ក្នុងលោក,ត្រូវការចង់រស់នៅដូចគ្នា,ចង់ឲមានទ្រព្យសម្បត្តិដូចគ្នា,ចង់ឲគ្រួសាររបស់ខ្លួនមានតម្លៃថ្លៃថ្នូរ

ដូចគ្នា,ចង់ឲបានរួចផុតពីការកុហកបោកបញ្ជោតពីសំណាក់អ្នកដទៃដូចគ្នា,ចង់ឲមានប្រាជ្ញាភ្លឺស្វាងដូចគ្នា។

 

៣.ចំរើនភាវនា

គឺការទូន្មានចិត្ត,ការហាត់ចិត្តកុំឲចិត្តជាប់នៅក្នុងអារម្មណ៏អាក្រក់ដែលសម្រាប់ធ្វើចិត្តឲសៅហ្មង,ឲបានចិត្តនៅក្នុង

អារម្មណ៏ដ៏ល្អ,ដែលសម្រាប់ធ្វើចិត្តឲបានស្អាតល្អ។

ពុទ្ធសាសនិកជាតិខ្មែរ,ពេញចិត្តនឹងការចំរើនភាវនានេះណាស់,ដោយមានជំនឿពាក្យប្រដៅរបស់ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ថា,

អំពើអាក្រក់គ្រប់យ៉ាង,កើតឡើងអំពីចិត្តអាក្រក់,អំពើល្អគ្រប់យ៉ាង,កើតឡើងអំពីចិត្តល្អ។

ចិត្តអាក្រក់,គឺចិត្តដែលសៅហ្មងដោយលោភៈ,ទោសៈ,មោហៈ។

ចិត្តល្អគឺចិត្តដេលមិនសៅហ្មង,ដោយលោភៈ,ទោសៈ,មោហៈ។

ចិត្តអាក្រក់តែងដឹកនាំមនុស្សឲធ្វើអំពើអាក្រក់,មានការកាប់សម្លាប់គេ,លួចទ្រព្យសម្បត្តិគេ,ឬនាំឲមានការឈ្លោះ

ប្រកែកជាដើម។

ចិត្តល្អតែងនាំមនុស្សឲធ្វើអំពើល្អ,មានការជួយសង្រ្គោះអ្នលដទៃជាដើម។

មនុស្សចិត្តអាក្រក់,បើនៅកន្លែងណា,កន្លែងនោះមិនបានសេចក្តីសុខស្រួលទេ,រីឯមនុស្សចិត្តល្អ,បើនៅទីណា,ទីនោះ

សុខសប្បាយឥតមានរឿងឈ្លោះប្រកែកអ្វីឡើយ។

ប្រជារាស្ត្រខ្មេរ,ដែលមានជំនឿចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនា,មិនមែនគ្រាន់តែធ្វើទានរក្សាសឹល,និងភាវនាដូចខាងលើនេះ,

ហើយធ្វើព្រងើយកន្តើយឡើយ,បានទាំងខំប្រឹងបំពេញកិច្ចការផ្សេងៗដែលមានប្រយោជន៏ដល់ប្រទេសជាតិ,ជា

ពិសេសដល់ជីវភាពរៀងៗខ្លួនផងទៀត,ព្រោះប្រជារាស្ត្រខ្មែរ,បានទទួលការសិក្សានិងការអប់រំតាមកន្លងព្រះពុទ្ធ

សាសនាជាយូរអង្វែងណាស់ហើយ,តាំងពីបុព្វបុរសរបស់ខ្លួនជាប់តមក,ដោយមានគម្ពីរសៀវភៅតម្រាប់

តម្រាលសម្រាប់ប្រដៅប្រជាពលរដ្ឋច្រើនតែជាប់ទាក់ទងនឹងព្រះពុទ្ធសាសនាទាំងអស់,ដូចមានស្រង់យកមកចារឹក

ទុកជាភ័ស្តុតាងខ្លះដូចតទៅនេះ៖

១.សង្គមមនុស្ស

ដែលមានគ្នាតាំងពីពីរនាក់ឡើងទៅ,បើមានការព្រមព្រៀងគ្នាទើបមានសេចក្តីសុខ។

២.កុំបង្កឲមានរឿងវិវាន

គឺការឈ្លោះប្រកែកគ្នានឹងគ្នាឡើយ,ព្រោះការឈ្លោះប្រកែកគ្នាជាហេតុនាំឲដល់សេចក្តីវិនាស។

៣.ត្រូវឲមានខន្តីធម៍

គឺការអត់ឳន,ឬការទប់ចិត្តកុំខឹងច្រឡោតផ្តេសផ្តាស់,ព្រោះកំហឹងនាំឲយល់ខុស។

៤.មិនត្រូវបៀតបៀនអ្នកណាមួយ

ឲគេបានទុក្ខទោស,ព្រោះក្នុងលោកនេះចង់បានតែសុខចំរើនដូចគ្នា។

៥.ត្រូវខំប្រឹងសិក្សា,ឬខំប្រឹងធ្វើការងារដោយយកចិត្តទុកដាក់

ការខំប្រឹងនោះអាចនាំឲសម្រេចប្រយោជន៏ដែលខ្លួនត្រូវការ។

៦.មិនត្រូវខ្ចឹលច្រអូសឡើយ

ព្រោះកំជិលនោះ,អាចនាំខ្លួនឲទៅជួបនឹងការហិនហោច។

៧.ត្រូវឲមានកតញ្ញូតានិងកតវេនិតា

គឺដឹងគុណនិងតបគុណចំពោះអ្នកដែលមានគុណូបការៈលើខ្លួន,ព្រោះការដឹងគុណជាធម៍របស់មនុស្ស។

៨.មិនត្រូវប្រមាថមើលងាយ

អ្នកឯទៀតដែលទន់ទាបជាងខ្លួន,ដែលក្រីក្រជាងខ្លួន,និងល្ងង់ជាងខ្លួនឡើយ,ព្រោះការមើលងាយគេនិងឲផល

អាក្រក់ដល់ខ្លួន។

៩.កើតបានជាមនុស្សហើយ

គួររក្សាឋានៈរបស់មនុស្សឲគង់នៅ,កុំឲឋានៈនោះធ្លាក់ទៅនៅស្មើគ្នានិងឋានៈរបស់តិរច្ជាន។

១០.ជីវិតមនុស្សជាអសារៈ

ឥតមានខ្លឹមសារទេ,ប៉ុន្តែអ្នកមានគំនិតល្អអាចធ្វើឲជីវិតមានសារៈ,គឺខ្លឹមសារបាន។

 

 

Partager cet article

Repost 0

commentaires

Présentation

  • : Le blog de Sangha OP
  • Le blog de  Sangha OP
  • : La grande Voie n'a pas de porte. Des milliers de routes y débouchent. (Proverbe zen)
  • Contact

Recherche

Liens