Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
31 octobre 2012 3 31 /10 /octobre /2012 06:41

 

 

images (8) ឯកសារជាកំណត់ការចងចាំរបស់អ្នកស្នេហាជាតិ

 

មូលហេតុនៃសង្គ្រាមនៅសាធារណរដ្ឋខ្មែរ

 

ធ្លាប់ចុះផ្សាយក្នុងកាសែត”ខ្មែរសាធារណរដ្ឋ”ថ្ងៃសៅរ៏ទី១៦វិច្ចការ១៩៧៤

សរសេរដោយលោកថាច់ផែន

 

សង្គ្រាមឈ្លានពានដែលបង្កើតឡើង,ដោយពួកកុម្មុយនិស្តឥណ្ឌូចិន,មានយួនខាងជើងជាមេក្លោង,និងចិនកុម្មុយ

និស្តជាអ្នកគាំទ្រនោះ,កំពុងតែបន្តឥតស្រាកស្រាន្ត,នៅប្រទេសយួនខាងត្បូង,ទោះបីកិច្ចព្រមព្រៀងបញ្ចប់សង្គ្រាម,

ត្រូវបានចុះហត្ថលេខាអស់រយៈពេលជិតពីរឆ្នាំហើយក៏ដោយ(។)ដោយឡែកនៅសាធារណរដ្ឋខ្មែរ,សង្គ្រាមនេះមាន

សភាពកាន់តែសាហាវខ្លំាងឡើងរៀងរាល់ថ្ងៃ,ទោះបីរដ្ឋាភិបាលសាធារណរដ្ឋខ្មែរ,បានធ្វើសេចក្តីអំពាវនាវមួយលើកជា

ពីរលើក,សុំអញ្ជើញក្រុមខ្មែរម្ខាងទៀតចូលរួមអង្គុយតុចរចា,ដើម្បីបញ្ចប់សង្គ្រាមដែលបាននាំមកនូវទុក្ខវេទនាខ្លោច

ផ្សាដល់ប្រជារាស្ត្រខ្មែរស្លូតត្រង់អស់ពេលជិត៥ឆ្នាំហើយក៨ដោយ។

 

តើសង្គ្រាមនេះ,កើតឡើងដោយសារអ្វី(?)ក្នុងលក្ខណៈបែបណា(?)និងក្នុងគោលដៅអ្វីដែរ(?)

មតិអន្តរជាតិមួយភាគប្រហែលជានៅមានការស្រពិចស្រពឹលក្នុងរឿងនេះនៅឡើយ(។)រីឯមតិជាតិមួយភាគតូចក៏

នៅពុំទាន់យល់,ឬ”ធ្វើមិនយល់”,ចំពោះរឿងនេះដែរ។

មុននឹងទៅដល់សេចក្តីសន្និដ្ឋាន,ដើម្បីជាចម្លើយចំពោះសំណួរខាងលើនេះ,យើងសូមរំលឹកអំពីមូលហេតុធំចម្បងពីរ

យ៉ាងនៃសង្គ្រាមដែលកើតឡើងនៅក្នុងសាធារណរដ្ឋខ្មែរជាងបួនឆ្នាំមកហើយនេះ(។)មូលហេតុធំទី១,គឺយួនខាងជើង

ដែលជាប្រទេសកុម្មុយនិស្ត,តែមួយគត់នៅឧបទ្វីឥណ្ឌូចិន,មានបំណងចង់លេបត្របាក់ប្រទេសទាំងបីនៅជិតខាង

ខ្លួន,ដែលមិនមែនជាកុម្មុយនិស្ត,គឺវៀតណាមខាងត្បូង,លាវ,និងខ្មែរ,ដើម្បីបញ្ចូលប្រទេសទាំងបីនេះទៅក្នុង”សហពន្ធ

កុម្មុយនិស្តឥណ្ឌូចិន”,ក្រោមការដឹកនាំនិងត្រួតត្រាផ្ទាល់របស់យួនខាងជើង,ស្របតាមបណ្តាំរបស់ខ្មោចហូជីមិញ(។)

មូលហេតុធំទី២គឺសេចក្តីលោភលន់ឥតព្រំដែនរបស់ស្តេចសីហនុដែលត្រូវប្រជារាស្ត្រខ្មែរហូតងារពីតំណែងប្រមុខរដ្ឋ(។)

គឺបណ្តាលមកពីមូលហេតុធំពីរនេះហើយ,ដែលបានធ្វើឲប្រជារាស្ត្រខ្មែរ,ដែលជាប្រជារាស្ត្រស្លូតត្រង់ស្នេហាសន្តិភាព

ប្រកាន់យកនយោបាយអព្យាក្រឹត,និងកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនា,ត្រូវទទួលរងគ្រោះដោយអយុត្តិធម៍ក្នុងសង្គ្រាម

ឈ្លានពានតាំងពីឆ្នាំ១៩៧០,រហូតមកទល់ថ្ងៃនេះនៅពុំទាន់ចប់នៅឡើយ។

 

ហេតុអ្វីក៏មានការទម្លាក់ស្តេចសីហនុចេញពីមុខតំណែង?

ដើម្បីឆ្លើយនឹងសំណួរនេះ,យើងសូមវិលទៅរកប្រវត្តិសាស្ត្រ,និងព្រឹត្តិការណ៏ធំៗមុនថ្ងៃ១៨មីនា១៩៧០(។)ស្តេចសីហនុ

បានកាន់អំណាចផ្តាច់ការអស់រយៈពេល១៥ឆ្នាំ(។)ពីឆ្នាំ១៩៤១ដល់ឆ្នាំ១៩៥៥,សីហនុបានដឹកនាំប្រទេសក្នុងឋានៈជា

មហាក្សត្រ(។)ពីឆ្នាំ១៩៥៥ដល់ឆ្នាំ១៩៦០,ជារដ្ឋមន្ត្រីទី១(។)ពីឆ្នាំ១៩៦០ដល់ឆ្នាំ១៩៧០,ក្នុងឋានៈជាប្រមុខរដ្ឋ(។)ហេតុអ្វី

ក្នុងរយៈពេល៣០ឆ្នាំ,សីហនុមានឋានៈជាមហាក្សត្រផង,ជារដ្ឋមន្រ្តីទី១ផង,ហើយប្រមុខរដ្ឋផងយ៉ាងដូច្នេះ(?)រឿងនេះ

គេពុំមានអ្វីគួរឲងឿងឆ្ងល់ទេ(។)ដោយដឹងថាក្នុងឋានៈជាមហាក្សត្រ,អំណាចរបស់ខ្លួនត្រូវឋិតនៅក្នុងព្រំដែនចង្អៀត

ចង្អល់,ពីព្រោះកិច្ចការដឹកនាំរដ្ឋ,ត្រូវធ្លាក់ទៅក្នុងកណ្តាប់ដៃនៃរដ្ឋមន្រ្តីទី១,ហើយដោយមកពីមើលឃើញការវិវត្តន៏របស់

សាកលលោកឆ្ពោះទៅរករបបប្រជាធិបតេយ្យ,បានជានៅឆ្នា១៩៥៥,ស្តេចសីហនុបានដាក់រាជ្យ,ហើយផ្ទេរទៅឲឪពុក

របស់ខ្លួន(។)ចំណែកសីហនុក៏បានតាំងខ្លួនឯងជារដ្ឋមន្ត្រីទី១វិញ(។)បន្ទាប់ពីស្តេចសុរាម្រិតជាឪពុករបស់ខ្លួនស្លាប់ទៅ

នៅឆ្នាំ១៩៦០,ដោយពុំបានតែងតាំងស្តេចណាមួយគ្រងរាជ្យបន្ត,សីហនុដែលបានសម្រេចចិត្តដាក់រាជ្យនៅឆ្នាំ១៩៥៥,

ហើយស្បថស្បែរថានឹងមិនឡើងសោយរាជ្យទៀតទេនោះ,ក៏បានតាំងខ្លួនជា”ប្រមុខរដ្ឋ”វិញ,ដោយបញ្ជាឲរដ្ឋសភាធ្វើ

ការកែប្រែរដ្ឋធម្មនុញ្ញឲស្របតាមបំណងលោភអំណាចរបស់ខ្លួន,ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី១២មិថុនាឆ្នាំ១៩៦០,រហូតដល់ថ្ងៃ១៨

មីនា១៩៧០,ដែលត្រូវធ្លាក់ពីតំណែងដោយសារតែអំពើក្បត់ជាតិរបស់ខ្លួន,ដែលប្រជារាស្ត្រខ្មែរពុំអត់ឪនឲបាន(។)

ពីព្រោះក្នុងកំឡុងពេលកាន់អំណាចជាប្រមុខរដ្ឋផ្តាច់ការ,ដែលឥតមានកំណត់ព្រុំដែនអាណត្តិនិងអំណាចនោះ,

សីហនុបានចាត់ចែងកិច្ចការ,និងនយោបាយរបស់ប្រទេសតាមតែអំពើចិត្ត(។)សីហនុចាត់ទុកយួនខាងជើងនិង

យៀកកុងដែលជាសត្រូវរបស់រាស្ត្រខ្មែរ,ហើយដែលធ្លាប់បានលេបត្របាក់ទឹកដីខ្មែរ,អស់មួយភាគធំកាលពីអតីតកាល

នោះថាជា”បងប្អូន”និងជា”មិត្ត”របស់ខ្លួន(។)ជាពិសេសចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៦៥,សីហនុបានក្បត់នឹងនយោបាយ

អព្យាក្រឹតខ្មែរដោយអនុញ្ញាតឲទ័ពយួនខាងជើងនិងយៀកកុងចូលមកតាំងមូលដ្ឋានសឹកពាសពេញក្នុងទឹកដីខ្មែរ

ជាពិសេសក្នុងខេត្តខ្មែរទាំងឡាយនៅប៉ែកខាងកើត,តាំងពីរតនគីរីរហូតមាត់សមុទ្រ,ដើម្បីឲពួកនេះចេញទៅវាយ

ប្រហារវៀតណាមខាងត្បូង(។)ក្រៅពីនេះសីហនុបានអនុញ្ញាតដោយសម្ងាត់ឲយួនខាងជើង,និងយៀកកុងប្រើប្រាស់

កំពង់ផែកំពង់សោម,ដើម្បីដឹកនាំគ្រឿងអាវុធ,និងគ្រាប់រំសេវយកទៅផ្តល់ឲកងទ័ពរបស់ខ្លួនធ្វើសង្គ្រាមឈ្លានពាន

នៅវៀតណាមខាងត្បូង(។)ដោយបានសេចក្តីអនុញ្ញាតពីសីហនុតាមរយៈនៃកិច្ចព្រមព្រៀងសម្ងាត់មួយ,ពួកទ័ពយួន

ខាងជើងនិងយៀកកុង,ដែលចូលមកមកតាំងទីនៅលើទឹកដីខ្មែរ,បានប្រកាន់ឫកពាជាម្ចាស់លើទឹកដីនេះតែម្តង(។)

ពួកគេបានលួចប្លន់យកភោគផលរបស់រាស្ត្រខ្មែរ,តាមអំពើចិត្ត,ដើម្បីយកទៅចិញ្ចឹមទ័ពខ្លួនកំពុងធ្វើសង្គ្រាមនៅ

វៀតណាមខាងត្បូង(។)មិនតែប៉ុណ្ណោះ,ពួកឈ្លានពានទាំងនេះបានធ្វើបាបជិះជាន់រាស្ត្រខ្មែរស្លូតត្រង់,ដែលមិនពេញ

ចិត្តនឹងខ្លួន,ដោយឥតមានការរអែងអ្វីសោះឡើយ(។)នៅចំពោះមុខសភាពការណ៨បែបនេះ,ប្រជារាស្ត្រខ្មែរ,ជា

ពិសេស,ប្រជាពលរដ្ឋនៅតំបន់ទាំងឡាយដែលទ័ពយួនខាងជើង,និងយៀកកុងចូលកាន់កាប់,កើតក្តីក្តៅក្រហាយ

យ៉ាងខ្លាំង(។)បាតុកម្មជាច្រើនក៏បានផ្ទុះឡើងប្រឆាំងនឹងវត្តមានរបស់ទ័ពយួនខាងជើង,នឹងយៀកកុងនៅលើទឹក

ដីខ្មែរ(។)ជាដំបូងបាតុកម្មផ្ទុះឡើងនៅខេត្តស្វាយរៀងនៅថ្ងៃទី៨មីនា១៩៧០(។)នៅថ្ងៃបន្ទាប់មក,បាតុកម្មរបៀបនេះ

ក៏បានរាលដាលមកដល់ក្រុងភ្នំពេញ,និងខេត្តក្រៅខ្លះទៀត(។)ជាពិសេសនៅថ្ងៃ១១មីនា១៩៧០,បាតុកម្មដ៏គគ្រឺក

គគ្រេងបានផ្ទុះឡើហប្រៀបបាននឹងទឹកហូរបាក់ទំនប់,ពុំមានអ្វីអាចទប់បានប្រឆាំងនឹងស្ថានទូតយួនខាងជើង,

និងយៀកកុងនៅកណ្តាលក្រុងភ្នំពេញតែម្តង(។)ក្នុងបំណងសម្រុះសម្រួល,នៅថ្ងៃ១២មីនា,រដ្ឋាភិបាលស្រោចស្រង់ជាតិ

កាលណោះ,បានស្នើសុំឲយួនខាងជើងនិងយៀកកុង,ដកកងកម្លាំងរបស់ខ្លួនថយចេញពីទឹកដីខ្មែរឲអស់នៅត្រឹមថ្ងៃ

១៥មីនា១៩៧០(។)តែយួនខាងជើង,និងយៀកកុងឥតបានយកចិត្តទុកដាក់ដល់សេចក្តីស្នើរបស់ខ្មែរនេះទេ(។)នៅ

ព្រឹកថ្ងៃ១៦មីនា,បាតុកម្មដ៏ធំមួយក៏បានផ្ទុះឡើងជាថ្មីទៀតនៅក្រុងភ្នំពេញ,ទាមទារឲទ័ពយួនខាងជើង,យៀកកុង

ញាប់ថយចេញជាប្រពីទឹកដីខ្មែរ(។)ដោយចង់ដោះស្រាយបញ្ហានេះឲបានឆាប់រហ័ស,និងដោយសន្តិវិធី,រដ្ឋាភិបាលខ្មែរក៏

បានស្នើបើកកិច្ចចរចាមួយលើកទៀតនៅថ្ងៃ១៦មីនានេះជាមួយនឹងពួកតំណាងយួនខាងជើង,និងយៀកកុងនៅ

ភ្នំពេញ(។)ប៉ុន្តែ,ដូចគេបានដឹងស្រាប់ហើយថា,កិច្ចចរចានោះពុំបានហុចផលនូវលទ្ធផលអ្វីបន្តិចបន្តួចសោះទេ,ដោយ

ពួកខាងយួនកុម្មុយនិស្តនៅតែប្រកាន់អាកប្បកិរិយារឹងត្អឹងនឹងលាក់ពុតដដែល,ជាពិសេស,ពួកគេបានគេចវេះមិន

ព្រមនិយាយអំពីបញ្ហាដកកងទ័ពឈ្លានពានរបស់គេចេញពីទឹកដីខ្មែរ,ដែលជាកម្មវត្ថុតែមួយនៃកិច្ចចរចានោះទៀត

ផង(។)ពួកគេបានឆ្លើយទាំងព្រហើនថា,ទ័ពគេដែលចូលមកតាំងលើទឹកដីខ្មែរនោះ,គឺបានទទួលសេចក្តីអនុញ្ញាតពី

ស្តេចសីហនុ(។)នៅមុខសភាពការណ៏ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបែបនេះ,ក្រុមអ្នកដឹកនាំខ្មែរពេលនោះ,ក៏បានធ្វើសេចក្តីរាយការណ៏ផ្ញើ

ទៅស្តេចសីហនុ,ដែលកំពុងព្យាបាលរោគនៅប្រទេសបារាំង,ដើម្បីប្រាប់អំពីហេតុការណ៏ដែលកើតឡើង(។)តែគួរឲ

ស្តាយ,ក្នុងសាទូរលេខមួយច្បាប់ផ្ញើមកពីក្រុងបារីស៏,តបមកអ្នកដឹកនាំនៅក្នុងប្រទេសវិញ,សីហនុមិនត្តឹមតែចេញ

មុខ,កាន់ជើងយួនខាងជើង,និងយៀកកុង,ថែមទាំងបានចោទបាតុករខ្មែរ,ដែលប្រឆាំងនឹងវត្តមាននៃទ័ព

យៀកកុង,យួនខាងជើងក្នុងទឹកដីខ្មែរ,ថាជាពួក”ក្បត់ជាតិ”ធ្វើតាមខ្សែញាក់ញុះញង់របស់ចក្រពត្តិអាមេរីកាំង(។)

សីហនុបានភ្លេចថាខ្លួនជាខ្មែរ,ហើយភ្លេចនឹកគិតដល់ប្រយោជន៏ជាតិជាធំ,បែរទៅកាន់ជើងពួកសត្រូវនឹងប្រជារាស្ត្រ

ខ្មែរទៅវិញ(។)នៅចំពោះមុខ,ឥរិយាបឋក្បត់ជាតិរបស់ស្តេចសីហនុ,សភាទាំងពីរ,គឺរដ្ឋសភានិងក្រុមព្រឹក្សារាជាណាចក្រ

រួមប្រជុំនៅថ្ងៃ១៨មីនា១៩៧០,បានធ្វើការសម្រេចចិត្តជាឯកច្ជន្តប្រកាសទម្លាក់ស្តេចសីហនុចេញពីតំណែងប្រមុខរដ្ឋ

ស្របតាមមាត្រា១២២នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ១៩៤៧។

 

ដោយក្តៅក្រហាយនឹងប្រជារាស្ត្រខ្មែរ,តាមរយៈនៃសផាទាំងពីរ,ដែលបានទម្លាក់ខ្លួនចេញពីមុខតំណែង,សីហនុក៏បាន

ផ្សាយសារមួយច្បាប់ពីក្រុងប៉េកាំងនៅថ្ងៃ២៣មីនា១៩៧០,អំពាវនាវហៅកងទ័ពយួនខាងជើង,យៀកកុង,ដែល

បានមកតាំងទីពាសពេញលើទឹកដីខ្មែរស្រាប់,តាមការសមគំនិតរបស់ខ្លួននោះឲបើកការវាយប្រហារប្រទេសខ្មែរ,

ដើម្បីជួយខ្លួនឲវិលត្រឡប់មកកាន់អំណាចវិញ(។)តាមេសេចក្តីអំពាវនាវហៅរបស់ស្តេចក្បត់ជាតិឈ្មោះសីហនុ,ដែលត្រូវ

រាស្ត្រខ្មែរទម្លាក់ពីតំណែងនេះ,ទ័ពយួនខាងជើងនិងយៀកកុងក៏បានចាប់ផ្តើមបើកការវាយប្រហារយ៉ាងចេញមុខ

និងយ៉ាងសាហាវព្រៃផ្សៃក្នុងប្រទេសខ្មែរ,តាំងពីថ្ងៃ២៩មីនា១៩៧០រហូតមក។

ឥឡូវនេះបួនឆ្នាំប្លាយកន្លងមកហើយ,សីហនុឋិតនៅឯក្រុងប៉េកាំងក្លាយខ្លួនជាអាយ៉ងរបស់ក្រុងប៉េកាំងនិងក្រុង

ហាណូយ,ដែលទុកប្រើប្រាសសំរាប់ផែនការពង្រិចទឹកដីនិងមនោគមវិជ្ជារបស់គេ(។)ចិនកុម្មុយនិស្តនិងយួនខាងជើង

បានផ្តល់លុយកាក់,និងជំនួយគ្រប់បែបយ៉ាងដល់រដ្ឋាភិបាលនិរទេសរបស់សីហនុសំរាប់រស់(។)គោលបំណងរបស់សីហនុ,

គឺចង់វិលត្រឡប់មកកាន់អំណាចវិញ,ក្រោមការហែហមការពារនៃទ័ពយួនខាងជើង,យៀកកុង,និងក្រោមក្លស់បាំង

របស់ចិនកុម្មុយនិស្តដោយមានភ្លេងម៉ុងសាយហែកំដរផង(។)ក្នុងសម្ភាសន៏មួយដែលបានធ្វើជាមួយអ្នកកាសែតស្រី

ជាតិអ៊ីតាលីម្នាក់ឈ្មោះអូលីយ៉ាណាហ្វាឡាស៊ី,ហើយដែលត្រូវបានកាសែតអឺរុបនិងអាស៊ីជាច្រើន,លើកយកទៅផ្សាយជា

ហូរហែនៅដើមខែកញ្ញាឆ្នាំ១៩៧៣,សីហនុបានប្រកាសថាខ្លួនធ្វើសង្គ្រាមដើម្បីឲប្រទេសខ្មែរក្លាយទៅជាប្រទេសកុម្មុយ

និស្ត,តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះសីហនុក៏បានប្រកាសដែរថា,ប្រជារាស្ត្រខ្មែរជាង៩០ភាគរយមិនមែនជាកុម្មុយនិស្ត

ទេ។

 

តើសីហនុ,អាចសម្រេចដូចបំណងរបស់ខ្លួនប្រៀបបាននឹងការយល់សប្តិរាវម្ជុលក្នុងបាតសមុទ្រនេះបានដែរឬទេ?

នេះជាសំណួរដែលយើងសុំទុកការៈជូនមិត្តអ្នកអានឆ្លើយដោយខ្លួនឯងទៅចុះ(។)យើងគ្រាន់តែសូមរំលឹកថា,នៅពេល

ដេកយល់សប្តិយ៉ាងនេះ,សីហនុប្រាកដជាភ្លេចនឹកគិតថាខ្លួនត្រូវគេយកមកប្រើប្រាស់ក្នុងមួយរយៈ,ដើម្បីគ្រាន់តែធ្វើ

ជាឡប់ឡែ,បិតបាំងនូវផែនការឈ្លានពានរបស់ពួកកុម្មុយនិស្តឥណ្ឌូចិនប៉ុណ្ណោះ(។)សីហនុភ្លេចគិតថាខ្លួនជាអ្វីហើយ,

ហើយភ្លេចគិតថា”ប្រសិនបើប្រទេសខ្មែរក្លាយទៅជាកុម្មុយនិស្តដូចការយល់សប្តិមែន”,តើខ្លួនសីហនុអាចចូលចុះ

ជាមួយនឹងពួកខ្មែរក្រហម,ដែលក្រុងហាណូយបានបណ្តុះបណ្តាលសំរាប់ឲបំរើនយោបាយពង្រិចទឹកដីនិងមនោគម

វិជ្ជារបស់គេនោះដែរឬ(?)អ្នកណាក៏នៅចាំបានដែរថា,កាលនៅកាន់អំណាចផ្តាច់ការ,សីហនុធ្លាប់ចាត់ទុកពួកខ្មែរ

ក្រហមជាពួកជន”ក្បត់ជាតិ”,ថាជាសត្រូវស្លាប់រស់របស់ខ្លួន,ដែលមិនអាចរស់នៅក្រោមដំបូលតែមួយបាន(។)ក្នុងសារ

ថ្លែងតាមវិទ្យុកាលពីថ្ងៃ៥តុលា១៩៦៨,សីហនុកាលនៅជាប្រមុខរដ្ឋ,បាននិយាយទៅកាន់អស់លោក,ហ៊ូនឹម,ហ៊ូយន់,

ខៀវសំផន,ភោគឆាយ,ហើយនិងបក្សពួកថា៖”...ខ្ញុំសីហនុនឹងប្រយុទ្ធប្រឆាំងទល់នឹងអស់លោកទាំងនោះរហូតដល់ទី

បញ្ចប់,រហូតដល់ពេលណាធ្វើឲផុតកំពូជខ្មែរដែលមិនមែនខ្មែរ,ទោះបីសីហនុខ្ញុំត្រូវស្លាប់ក៏ដោយ...”។

តាមពិតសីហនុ,ប្រាកដជានៅចាំពាក្យសំដីទាំងនេះរបស់ខ្លួនជាងនរណាទាំងអស់(។)ក៏ប៉ុន្តែ,សីហនុត្រូវក្បត់សំដីឯង,

យកការយល់សប្តិជាការពិត,ហើយសុខចិត្តលេបគ្រាប់គ្រួសជំនួសគ្រាប់ស្ករ,ជាជាងនៅមាត់ទំនេរ(។)សីហនុដឹងច្បាស់

ថាខ្លួននឹងត្រូវគេបោះបង់ចោលនៅពេលណាពួកកុម្មុយនិស្តសម្រេចនូវគោលបំណងរបស់គេហើយ(។)ក៏ប៉ុន្តែដោយ

គំនុំរបស់ខ្លួនចង់សងសឹកប្រជារាស្ត្រខ្មែរ,ដែលបានទម្លាក់ខ្លួនពីមុខតំណែង,សីហនុក៏ពេញចិត្តធ្វើឡប់ឡែ,បិតបាំង

នូវគំរោងការឈ្លានពានរបស់ពួកកុម្មុយនិស្តឥណ្ឌូចិន,ទោះបីដឹងថាខ្លួនពុំអាចវឹលត្រឡប់មកកាន់អំណាចវិញក៏

ដោយ។

 

ក្នុងសង្គ្រាមឈ្លានពាន,ដែលកុម្មុយនិស្តឥណ្ឌូចិនបានយកឈ្មោះសីហនុមកធ្វើជាឡប់ឡែនេះ,ពួកគេបានឃោសនា

បោកប្រាសមតិអន្តរជាតិថាជា”សង្គ្រាមរំដោះទឹកដីខ្មែរ,ពីកណ្តាប់ដៃនៃចក្រពត្តិអាមេរិកាំង”(sic),ការឃោសនាភូត

ភរនេះ,ជាដំបូងបានធ្វើឲមតិសាធារណៈមួយភាគតូចដែលកំពុងបានដឹងការពិត,ឬមិនព្រមទទួលការពិត,មានការ

យល់ច្រឡំជឿតាមទាំងងងិតងងល់(។)តែទីបំផុត,ការពិតនៅតែជាការពិតដែលពុំអាចលាក់បំបាំងបាន(។)ក្នុងរយៈ

ពេល៤ឆ្នាំកន្លងមកនេះ,មតិអន្តរជាតិកាន់តែយល់ដឹងនូវការពិតនេះ,គឺសង្គ្រាមដែលកើតឡើងនៅក្នុងស្រុកខ្មែរ

រហូតមកដល់ពេលនេះ,ជាសង្គ្រាមឈ្លានពានដែលពួកកុម្មុយនិស្តឥណ្ឌូចិន,មានយួនខាងជើងជាមេក្លោងបង្កឡើង,

ក្នុងគោលបំណងជ្រលក់ក្រហមទឹកដីខ្មែរ,បង្ខំឲរាស្ត្រខ្មែរទទួលយកនូវរបបមនោគមវិជ្ជាមួយដែលរាស្ត្រខ្មែរពុំចង់បាន

ទាល់តែសោះ(។)នេះជាគម្រោងការ,របស់ពួកបរទេសឈ្លានពានក្នុងដំណាក់ការទី១(។)នៅដំណាក់ការទី២,គឺកាលណា

ជ្រលក់ក្រហមទឹកដីខ្មែរហើយ,ពួកឈ្លានពាននឹងអនុវត្តបណ្តាំរបស់ខ្មោចហូជីមិញ,គឺបញ្ចូលប្រទេសទាំង៣នៅអតីត

ឥណ្ឌូចិនទៅក្នុង”សហពន្ធកុម្មុយនិស្តឥណ្ឌូចិន”,ក្រោមការត្រួតត្រាផ្ទាល់របស់ក្រុងហាណូយ(។)ពេលនោះហើយ,ដែល

មាតុភូមិខ្មែរ,ប្រជាចាតិខ្មែរ,ពូជសាសន៏ខ្មែរ,និងព្រះពុទ្ធសាសនា,នឹងត្រូវរលាយសាបសូន្យ,បាត់ឈ្មោះពីពិភពលោក។

ទាំងនេះហើយដែលជាមូលហេតុ,ជាលក្ខណៈ,និងគោលដៅនៃសង្គ្រាមដែលពួកកុម្មុយនិស្តឥណ្ឌូចិនបានបង្កឡើងនៅ

ក្នុងស្រុកខ្មែរ,ក្នុងរយៈពេលជាង៤ឆ្នាំកន្លងទៅនេះ៕

Partager cet article

Repost 0
Published by ថាច់ផែន - dans Histoire politique du Cambodge
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de Sangha OP
  • Le blog de  Sangha OP
  • : La grande Voie n'a pas de porte. Des milliers de routes y débouchent. (Proverbe zen)
  • Contact

Recherche

Liens