Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
13 décembre 2012 4 13 /12 /décembre /2012 19:17

Thailand-2009-1-037.jpg ប្រតិកម្មរហ័ស

 

ភាសាខ្មែរ

 

តាមឯកសារផ្សាយដំណឹងរបស់គណបក្សសមរង្ស៊ីនៅប្រទេសបារាំងលេខ១៨៦,បានដកស្រងអត្ថបទពីដើមអម្ពិល,សរ

សេរថាៈ”នៅបាវិតគេប្រើភាសាវៀតណាមនិងអង់គ្លេសជាផ្លូវសម្ភោធការស៊ិណូ(goodluck9)។

តើមានអ្វីគួរឲភ្ញាក់ផ្អើលដែរឬទេ(?)ចំពោះយើងវិញ,យើងមើលឃើញថាខ្មែរយើងទេដែលទុកឲយួនមើលងាយភាសា

ខ្មែរ,ដែលជាភាសាជាតិ,ជាអត្ថសញ្ញាណសំខាន់នៃជាតិសាសន៏ខ្មែរ(។)មិនចាំបាច់ស្វែងរកឧទាហរណ៏ឆ្ងាយឯណាទេ,បើ

យើងមានអសយដ្ឋាន”សំបុត្រនៃអសន្យាណូ”(e.mail)ក្នុងបណ្តាញអ៊ិនធើនែត,យើងឃើញខ្មែរ,តាមយើងស្មានមើល

ទៅសុទ្ធតែចេះខ្មែរ,សរសេរឆ្លងឆ្លើយគ្នា,អំពីនយោបាយខ្មែរ,ដោយប្រើភាសាបរទេសជាមធ្យោបាយសំរាប់ប្រស្រ័យ

ទាក់ទងគ្នាទៅវិញទៅមក(។)សេចក្តីខាងក្នុងនៃការឆ្លងឆ្លើយគ្នារវៀងខ្មែរនឹងខ្មែរនោះ,មានគុណភាពល្អណាស់ទាំង

ក្នុងការប្រើភាសាបរទេស,និងគំនិតដ៏ឧត្តុងឧត្តមនៃការស្នេហាជាតិ,ដែលនាំឲយើងមានការរំភើបចិត្តណាស់,ឃើញ

ការចេះដឹងរបស់ខ្មែរទាំងនោះ។

តែបើយើងយកមកពិចារណាបន្តិច,យើងឃើញថាការប្រើភាសាបរទេសជាទួទៅនេះ,មានគុណវិបត្តិ,ច្រើនជាងគុណ

សម្បត្តិ,បើសិនទុកការជជែកដូរគំនិតជាតិនេះ,នៅក្នុងគោលបំណាងចង់ឲខ្មែរទួទៅ(ប្រមាណ៩៥%ដែលមិនចេះ

ភាសារបរទេស)បានដឹងឮបានផងនោះ,ហើយអាចមានលទ្ធភាពចូលរួមចំណែក,ដោយគ្មានឧបសគ្គនៃភាសា,ក្នុង

ការពីភាក្សាតទល់គ្នាបានផងដែរ,ការយកភាសាបរទេសមកជាមូលដ្ឋាននៃសំវាទ(base.de.dialogue)ប្រកដជាវា

មានប្រសិទ្ធិភាពមានកំណត់តិច,ព្រោះខ្មែរយើងភាគច្រើនគាត់មិនបានចេះភាសាបរទេស,តែបើទុកការឆ្លងឆ្លើយគ្នា

នេះសំរាប់តែជនជាតិបរទេស,និងខ្មែរភាគតិចដែលចេះភាសានោះ,ការប្រើភាសាបរទេស,វាជាការប្រសើរនោះហើយ។

យើងធ្លាប់និយាយរួចហើយថាប្រទេសជិតខាងយើង,អ្នកចេះគេ,គេនាំគ្នាឲតម្លៃទៅលើភាសាជាតិគេណាស់,ក្រៅពី

ការទំនាក់ទំនងក្នុងឆាកអន្តរជាតិ,ដែលចំបាច់,គេត្រូវការប្រើភាសាបរទេស,គឺគេតែងតែយកភាសាជាតិគេជាយាន

សំរាប់ធ្វើសន្ទនា,មិនតែប៉ុណ្ណោះគេយកការចេះដឹងក្នុងផ្នែកភាសា,និងបច្ចេកទេស,ខំបកប្រែគ្រប់គំនិតបរទេសណា

ដែលគេយល់ឃើញថាអាចមានអត្ថប្រយោជន៏ដល់ប្រជាពលរដ្ឋ,និងប្រជាជាតិគេ។

យើងដឹងដែរថា,បើប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរភាគច្រើនមានការចេះដឹង,គឺអ្នកចេះដឹងខ្មែរ,ដែលគេតែងតែទុកខ្លួនគេជាបញ្ញា

វន្តនោះ,ច្បាស់ជាមានកិត្តិយសតាមពន្លឺនៃការចេះដឹងនេះជាពុំខាន,តែបើអ្នកចេះដឹងទាំងនោះ,គាត់សរសេរភាសាបរ

ទេស,សំរាប់តែមនុស្សមួយក្រុមតូចអាននោះ,ហើយប្រជាពលរដ្ឋខ្លួនឯង,ភាគច្រើនឥតមានការចេះដឹងអាចឆ្លៀតយក

សំណេរនេះជារស្មីនៃចំណេះសំរាប់គាត់,គឺប្រកដជាគាត់ទុកសំណេរនៃពួកអ្នកចេះដឹងនេះ,ជាទំព័រសស្អាតឥតមានតួអក្សរ

សំរាប់អាន។

ចំណុចនេះយើងមិនមែនចង់និយាយថា,ទាល់តែចេះភាសារខ្មែរ,ទើបអាចទុកជាអ្នកស្នេហាជាតិ,ឬមានប្រយោជន៏

ដល់ជាតិនោះទេ,ប៉ុន្តែគំនិតស្នេហាជាតិ,តម្រូវឲអ្នកស្នេហាជាតិនិមួយៗ,មានការខំប្រឹងប្រែងការពារតម្លៃជាតិខ្លួន

ឯង,ដូចជាការប្រើភាសាជាតិជាអាទិ៍(។)វាគ្មានភាពថ្លៃថ្នូរអ្វីទេ,ក្នុងការនិយាយគ្នាក្តី,សរសេរឆ្លងឆ្លើយគ្នាក្តីក្នុងរឿង

ជាតិ,រវាងខ្មែរនិងខ្មែរ,ដែលចេះភាសាខ្មែរពិតដូចគ្នា,ដោយយកភាសាបរទេសជាមូលដ្ឋាន(។)យើងនិយាយនេះសំដៅតែ

ខ្មែរណា,ចេះភាសាខ្មែរពិតប្រកដ,ហើយមានគោលបំណងរួមចំណែក,និងចែកចំណែកនៅក្នុងការពិភាក្សាខាង

នយោបាយតែប៉ុណ្ណោះ,ចំពួកខ្មែរណាដែលមិនចេះភាសាខ្មែរ,ឬចេះតែពិបាកសរសេរអក្សរខ្មែរក្នុងទំព័រអ៊ិនធើនែត,

ការប្រើភាសាដែលគាត់ចេះ,ឬអាចសរសេរស្រួលបាន,គឺគ្មានអ្វីជាកំហុស,ឬជាបទឩក្រិដ្ឋអ្វីនោះដែរ(។)ម្នាក់ៗអាចជួយ

ជាតិទៅតាមសមត្ថភាព,និងលទ្ធភាពដែលខ្លួនមាន(។)ការដែលអាចមានគ្រោះថ្នាក់ដល់ជាតិគឺ,សេចក្តីព្រងើយ

កន្តើយរបស់ខ្មែរក្នុងគ្រោះថ្នាក់ជាតិខ្មែរដែលកំពុងជួបប្រទេះឯនោះទេ។

យើងត្រូវដឹងថា,សរសេភាសារជាតិ,មិនត្រឹមតែខ្មែរនៅក្នុងប្រទេសខ្មែរទេ,ខ្មែរនៅបរទេស,ខ្មែររស់នៅក្នុងប្រទេស

ថៃ,ខ្មែរនៅកម្ពុជាក្រោម,អាចមានលទ្ធភាពអានបានទាំងអស់គ្នា(។)ហើយយើងកុំនាំគ្នាមានបារម្មណ៏ឲសោះថាខ្លាច

ជនជាតិបរទេសគេមិនកោតសរសើរពីគំនិតល្អដែលខ្លួនមាននោះ,ព្រោះថាកាលណាគំនិតល្អមានជោគជ័យខ្លាំងក្នុង

សហគមន៏ជាតិ,ច្បាស់ជាជនបរទេស,ដែលតាមដានរឿងខ្មែរ,គេរកខ្មែរអ្នកចេះភាសាមកបកគំនិតខ្លួននោះឲគេ

អានហើយ,ឬគេខំរៀនភាសាខ្មែរតែម្តងដើម្បីឲគេក្លាយទៅជាអ្នកឯកទេសផ្នែកចំណេះខ្មែរ(។)សូមកុំនាំគ្នាយល់ច្រឡំ

ច្រាសទៅវិញថា,ខ្មែរត្រូវការឲបរទេសជួយ,ដូច្នេះត្រូវនាំគ្នាសរសេរភាសាបរទេសដើម្បីឲគេដឹងឮសិន,រឿងខ្មែរគ្នា

ឯងចាំជើងក្រោយ,គំនិតនេះជាគំនិតក្លីទៅវិញទេ,បើចង់ឲបរទេសគេជួយលុះត្រាតែអ្វីមួយដែលចង់ឲគេជួយនោះមាន

ប្រជាប្រិយភាពក្នុងជាតិរបស់ខ្លួនសិន,គឺថាមានការគាំទ្រពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋនោះឯង(។)យើងពុំអាចធ្វើនយោ

បាយឥតមានប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរបាននោះឡើយ,ដូច្នេះត្រូវយកភាសាជាតិជាភាសាសំរាប់ផ្សាយគំនិត,ដើម្បីឲប្រជាពល

ងាយស្រួលយល់ផង។

បើមិននាំគ្នាធ្វើការខំប្រឹងប្រែងប្រើភាសាជាតិនោះទេ,កុំនាំគ្នាខឹងនឹងជនជាតិយួន,ដែលគេចេះនិយាយ,និងសរសេរ

ភាសាខ្មែរ,តែនៅចំពោះមុខខ្មែរដែលជាឆ្កែបំរើគេ,គេនាំគ្នានិយាយភាសាយួន,ព្រោះពួកគេដឹងថាអ្នកដឹងនាំខ្មែរ

ច្បាស់ជានាំគ្នាខំប្រឹងរៀនភាសាយួន,បារាំង,អង់គ្លេស,ដើម្បីស្រួលងាយបំរើគេ,ព្រោះមានខួរក្បាលទទេគ្មានអត្ថរសជា

ខ្មែរ(។)យើងដឹងថានៅស្រុកខ្មែរបច្ចុប្បន្នចេះនិយាយ,និងអានភាសាយួន,ជាអំណាចមួយទៅលើអ្នករាជការខ្មែរ,ដូច

នៅជំនាន់អាណាព្យាបាលបារាំង,ពួកថីបកខ្មែរ,គាត់មានអំណាចជាងកុង្សីសេនាធិបតីខ្មែរទៅទៀត,ព្រោះគាត់ជា

អ្នកបកប្រែភាសាពីខ្មែរទៅបារាំង,និងពីបារាំងមកខ្មែរ,បើគាត់បកឲខុសគឺអ្នកនិយាយគឺពិតជាមានគ្រោះកំណាចដល់

ខ្លួនជាមិនខាន។

ការចេះភាសាបរទេសច្រើនគឺពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៏ដល់ជាតិ,តែបើចេះសំរាប់តែខ្លួនឯង,និងសំរាប់តែជន

បរទេសគឺប្រាកដជាការចេះដឹងមួយឥតមានខ្លឹមសារអ្វីសំរាប់បំរើជាតិខ្លួនឯងនោះទេ(។)រឿងដែលចម្លែកមួយគឺ,

អ្នចេះភាគច្រើននៅបរទេស,គាត់និយាយខ្មែរនៅក្នុងអង្គប្រជុំ,តែអត្ថបទដែលជាឯកសារស្រាវជ្រាវរបស់គាត់,គឺគាត់

សរសេរជាភាសាបរទេសទៅវិញ,នាំឲគំនិតគាត់ឋិតនៅក្រោមឥទ្ធិពលបញ្ញាបរទេសជានិច្ច,ដែលជាបង្វៀរ(ហ្វ្រ័ង)មួយ

ក្នុងការស្វែងរកជម្រៅនៃបញ្ញាខ្មែរ,ដែលខ្មែរយើងធ្លាប់មានក្នុងវប្បធម៍ជាតិ(។)យើងដឹងច្បាស់ណាស់ថាវប្បធម៍ខ្មែរ

យើងបានទទួលឥទ្ធពលពីវប្បធម៍ឥណ្ឌា,តែខ្មែរយើងមានបញ្ញា,ចេះធ្វើនវានុវត្តន៍(បញ្ចូលរបៀបថ្មី)លើអ្វីដែលយើង

បានទទួលនោះ,ឲក្លាយទៅជាវប្បធម៍ថ្មីមួយរបស់ខ្មែរសុទ្ធសាត(។)សមត្ថភាពខ្មែរនៃនវានុវត្តន៍នេះឯង,ដែលជាបញ្ញា

ពិសេសរបស់ខ្មែរ,តែបញ្ញានេះរលាយបែកខ្ញែកអស់ព្រោះមហាក្សត្រខ្មែរបានក្លាយជាបទេសរាជា(ទុនខ្សោយ,មានឋានៈ

ជារណបប្រទេសដទៃ)អស់ច្រើនសតវត្ស,លែងមានប្រជ្ញាដឹកនាំប្រជាជាតិក្នុងមាគ៌ានៃវឌ្ឍនធម៍,ដែលជាកត្តានាំឲ

ជាតិខ្មែរធ្លាក់ក្នុងអត្ថង្គត។

ជនជាតិយួននៅបាវិតគេនិយាយភាសាយួននៅចំពោះមុខមន្ត្រីខ្មែរ,ព្រោះគេដឹងថាពួកមន្ត្រីខ្មែរនៅបាវិតសុទ្ធតែ

មានដើមកំណើតជាយួន,ចេះនិយាយយួន,ព្រោះជាមាតាភាសារបស់គេ,តែដល់ខ្មែរចេះខ្មែរ,នាំគ្នាសរសេរភាសាបារាំង

អង់គ្លេស,ក្នុងសម័យជាតិមានគ្រោះដល់អាយុជីវិត,រឿងនេះគួរឲអស់សំណើច,មាត់ចេះតែនិយាយជានិច្ចថាស្រឡាញ់

ជាតិ,តែគំនិតប្រជ្ញាពួកគេឋិននៅក្រោមបញ្ញាបរទេសជានិច្ច,ព្រោះក្នុងពាក្យនិមួយៗដែលជាពាក្យបរទេស,មាន

ទម្ងន់ខ្លាំងណាស់ក្នុងគំនិតរបស់ពួកគាត់,តែបើពួកគាត់យល់ឃើញថាធ្វើបែបនេះគឺជាការបង្ហាញការចេះដឹងរបស់

ពួកគាត់,ការចេះដឹងនោះច្បាស់ជាការចេះដឹងសំរាប់ឲជនជាតិយួនលេបទឹកដីខ្មែរតែប៉ុណ្ណោះ,ព្រោះថា,ជនជាតិយួន

ដែលជាម្ចាស់ខ្មែរ,ដូចដែលបានលើកមកនិយាយរួចមកហើយ,គេនាំគ្នានិយាយយួនជាមួយខ្មែរបំរើពួកគេ,ដើម្បីឲខ្មែរ

ជំពូកនោះខំប្រឹងរៀនភាសាយួនដើម្បីបំភ្លេចភាសាខ្មែរ,តែផ្ទុយទៅវិញ,នៅចំពោះមុខជនបរទេស,ពួកគេ,នាំគ្នា

និយាយខ្មែដើម្បីឲជនបរទេសទាំងនោះជឿជាក់ថានៅស្រុកខ្មែរ,ឥតមានយួននៅទេ,មិនតែប៉ុណ្ណោះមានបងប្អូនខ្មែរ

យើងរស់នៅបរទេសមួយជំពូក,នាំគ្នាទៅលេងស្រុកខ្មែរ,ហើយនិយាយថា,គាត់អត់ឃើញមានយួននៅស្រុកខ្មែរសោះ,

បើមានក៏មានតិចតួចណាស់។

យើងដឹងរួចដែរថា,ខ្មែរដូចគ្នា,និយាយខ្មែរដូចគ្នា,មួយនិយាយខ្មែរក្នុងគំនិតយួន,មួយទៀតនិយាយខ្មែរក្នុងគំនិត

ស្នេហាជាតិ,វាពិបាកនឹងយល់គ្នាណាស់ទៅហើយ,ចុះទំរាំខ្មែរអ្នកចេះ,ជាអ្នកស្នេហាជាតិ,នាំគ្នាយកភាសាបរទេសជាការ

ផ្សាយគំនិតស្នេហាជាតិដល់ប្រជាពលរដ្ឋខ្លួន,តើការជជែកគ្នារវាងខ្មែរនឹងខ្មែរវាពិបាកបែបណាទៅទៀត,ដែលមាន

ភាសាជារនាំង(។)

ក្នុងចំណុចនេះ,យើងចង់បញ្ចាក់ថា,ការប្រើភាសាខ្មែរ,មិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ថាជាអ្នកស្រឡាញ់ជាតិនោះទេ,លុះត្រាតែ

មានចិត្តជាខ្មែរផងទៀតដែរ,ទើបភាសាខ្មែរអាចក្លាយជាអាវុធសំរាប់ការពារជាតិខ្មែរបាន,ក៏ដូចគ្នានឹងខ្មែរមានចិត្ត

ជាខ្មែរ,ចេះខ្មែរច្បាស់ហើយ,តែមិនយកភាសាជាតិខ្លួនឯង,ជាភាសារបស់ខ្លួនសំរាប់ធ្វើការទាក់ទងរវាងខ្មែរគ្នាឯង

នោះដែរ(។)យើងដឹងទៀតដែរថា,យួនចេះភាសាខ្មែរដើម្បីសម្លាប់ខ្មែរ,ឯចំណែកខ្មែរយើងនាំគ្នាបំភ្លេចភាសាជាតិដើម្បី

ជួយយួនឲសម្លាប់ជាតិខ្លួនឯង(។)យើងនិយាយនេះគឺគ្មានគំនិតប្រកាន់ជាតិសាសន៏នោះឡើយ,គឺយើងគ្រាន់តែ

បង្ហាញការពិតតែប៉ុណ្ណោះ,តែបើការពិតនេះ,ខ្មែរយើងនាំគ្នាទុកជារឿងឥតបានការ,ចំពោះយើងវិញ,យើងយល់ឃើញ

ថា,សេរីភាពក្នុងមតិនេះជាការប្រគល់កូនសោផ្ទះខ្មែរឲយួនកាន់ហើយ(។)បើយើងនាំគ្នាអានប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ,យើងឃើញ

ថាយួនយកកម្ពុជាក្រោមងាយស្រួលណាស់,ហើយបច្ចុប្បន្ននេះ,យួនយកកម្ពុជាកណ្តាលរិតតែស្រួលទៅទៀត,ហើយវា

ហួសពីការស្មានរបស់ខ្មែរយើងទៅទៀត(។)ស្រួលអើយមហាស្រួល!

 

ឩប-សង្ហា

Partager cet article

Repost 0
Published by Srey Santhor
commenter cet article

commentaires

Présentation

  • : Le blog de Sangha OP
  • Le blog de  Sangha OP
  • : La grande Voie n'a pas de porte. Des milliers de routes y débouchent. (Proverbe zen)
  • Contact

Recherche

Liens