Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
24 février 2019 7 24 /02 /février /2019 05:40

រាជានិយមខ្មែរ ទោះបីពួកអ្នកប្រឆាំង ចង់ឬមិនចង់ ជារបបមួយបានកសាង មហិទ្ធានុភាព នៃស្រុកខ្មែរ។ ឧទ្ធង្គត គឺសម័យមហានគរ : ៥ សតវត្ស (សតវត្សទី៨ ដល់ ទី១៣) ក្នុងការវិវត្តន៍រហ័ស ពីឋានៈនគរចម្រុះ នៃពួកកុលសម្ព័ន្ធ រហូតដល់នគររៀបចំ មានឯកភាពជាតិ ផ្អែកលើព្រហ្មញ្ញសាសានា ជាវិធី នៃគំនិត នៃការដឹកនាំជាតិ។ ដើមសតវត្សទី៣ ព្រះបាទ ហ៊ុន ទៀន នាំព្រហ្មញ្ញសាសនា ចូលមកស្រុកខ្មែរ ហើយ ព្រះអង្គ ធ្វើបរិវត្តសង្គមចាស់ ឱ្យទៅជាសង្គមអារ្យៈ ដោយរក្សាឫសមូលដ្ឋានណា ដែលទុកជាដើមកំណើត នៃសង្គមខ្មែរ។ ដើមសតវត្សទី៩ ព្រះបាទ ជ័យវរ្មនទី២ (៨០២-៨៥០) បន្ទាប់ពីបានធ្វើសង្គ្រាមជេស្ឋជ័យ បង្រួបបង្រួមជាតិរួចមក ព្រះអង្គ រៀបចំរដ្ឋឱ្យមានបទដ្ឋាន នៃរដ្ឋបាលតែមួយ ដើម្បី សំរួល នូវការគ្រប់គ្រង នៃកិច្ចការរាជការ, ឯកសណ្ឋានភាព នៃជំនឿសាសនា ដោយយកលទ្ធិទេវរាជ ជាកម្លាំងចូលរកមជ្ឈមណ្ឌល ដើម្បី រាស្ត្រគ្រប់មជ្ឈដ្ឋាន និង គ្រប់ស្រទាប់ ទោះបីខ្លួន មានជំនឿបែបណាក៏ដោយ ឱ្យមកនៅក្រោមបារមី ព្រះមហាក្សត្រ មានឋានៈជា ចក្រវាតីន (ស្តេចចក្រវាល)។ រាជបដិវត្តន៏ ទាំងពីរយ៉ាងនេះ គឺនៅក្នុងគោលដៅតែមួយ គឺធ្វើឱ្យមាន សមតាភាព នៅក្នុងសង្គម និង សន្តិភាព នៅក្នុងរាជនគរ។

Partager cet article

Repost0
8 février 2019 5 08 /02 /février /2019 09:33

កែពាក្យដែលសរសេរខុស: រាមច្បង  (ខុស) រៀមច្បង (ត្រូវ)

Partager cet article

Repost0
6 février 2019 3 06 /02 /février /2019 09:35

បុរាណភាសិតខ្មែរមួយចារឹក ជាគតិថា : « ទំពាំង ស្នង ឫស្សី », វាមានន័យប្រហែលនឹងប្រជាគំនិតមួយ គននាថា « ស្លឹកឈើ ជ្រុះមិនឆ្ងាយពីគល់ »។ ទីមួយ វាជារូបភាព ឱ្យជម្រៅ នូវការទំនាក់ទំនង នៃអន្តរជំនាន់, ចំណែកទី២វិញ វាជាកម្រាស នៃគំនិត បញ្ចាក់ នូវប្រតិព័ទ្ធជានិរន្ត ចំពោះប្រភព នៃកំណើត។ ដូច្នេះ គំនិតទាំងពីរនេះ វាបង្ហាញ នូវឫទ្ធានុភាព នៃថាវរភាព របស់ប្រភពមូលដ្ឋាន ដែលជាប្រភព ជាអ្នកឱ្យកំណើតផង និង រក្សាកិរ្តិ៍ផង។ មែនពិត ប្រជាជាតិខ្មែរ មានប្រភពមូលដ្ឋានច្បាស់លាស់ ហៅថា « អារ្យធម៏មហានគរ » ដែលជាមោទនភាពអស់កាលជានិច្ច របស់ប្រជាពលរដ្ឋ, តែតាំងពីយូរយារមកហើយ មេរៀនគតិ របស់រៀមច្បង ដែលទុកជាគំរូល្អបវរ សំរាប់យុវជន ដែលអាចយកមកធ្វើជា « គាវរៈដោយមេត្រីភាព » វាស្ទើរគ្មានទាល់តែសោះ។

Partager cet article

Repost0
22 janvier 2019 2 22 /01 /janvier /2019 06:01

យុត្តិធម៏ និង សន្តិភាព ជាគូស្នេហ៏នឹងគ្នា ទើបសង្គមមានសម្ភស្ស។ អភិវឌ្ឍន៏ និង លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ រួមគ្នាផងដែរ ទើបអាចធានា នូវយុត្តិធម៏សង្គម សេរីភាព នៃពលរដ្ឋ និង ការចែកផលា នៃការរីកចំរើន ប្រកបដោយសមធម៍ ។ ទាំងអស់នេះ ស្ថិតនៅក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព ថ្ងៃទី២៣ តុលា ឆ្នាំ ១៩៩១ ដែលជា ប្រតិបត្តិការវះកាត់ រក្សាសម្ភស្ស ជាធម្មជាតិខ្មែរ ដោយប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ដើម្បីប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ដែលវាផ្ទុយស្រឡះពី ការវះកាត់ កែសម្ភស្ស នៃរបបបភ្នំពេញ ហៅថា ប្រតិបត្តិការ នៃយួនូបនីយកម្ម ដែលជាអំពើរំលាង នៃជាតិសាសន៏ខ្មែរ៕

Partager cet article

Repost0
18 janvier 2019 5 18 /01 /janvier /2019 04:08

ដូចលោក Albert Einstein ថ្លែងថា « វាជាពេលវេលាចាំបាច់ហើយ ដើម្បី ជំនួសឧត្តមគតិ នៃភាពជោគជ័យ នឹងឧត្តមគតិ នៃការធ្វើការបំរើ »។ លោក សម រង្សី និង កែម សុខា គាត់មានពិត នូវឧត្តមគតិ នៃភាពជោគជ័យ ព្រោះគាត់តែងតែ ប្រកាសមិនចេះចប់ពីជ័យជំនះ, តែ ការធ្វើការបំរើប្រយោជន៏ជាតិ សំរាប់ចាប់យកជ័យជំនះនោះ វាហាក់បីមាន គម្លាតឆ្ងាយណាស់ ពីការប្រកាសនោះ។ តើការណ៏នេះ វាអាចទុកបានថាជា បរាជ័យដ៏ចម្លែកមួយដែលវាកើតចេញពី កង្វះ នៃសមត្ថភាព និង សមត្ថកិច្ច របស់អ្នកដឹកនាំបានដែរឬទេ ? ចម្លែក គឺវាស្ថិតនៅត្រង់ថា គេតែងតែទុកលោកទាំងពីរ ជាអ្នកចេះដឹងផង និង ជាអ្នកដឹកនាំដ៏ល្អផង, តែលទ្ធផល « ចាញ់ចាញ់ » រហូត គួរលើកវា យកមកពិចារណាដែរ អំពីគុណសម្បត្តិ របស់លោកទាំងពីរ៕

Partager cet article

Repost0
16 janvier 2019 3 16 /01 /janvier /2019 06:00

គំនិតល្អ សំរាប់ជាតិ គឺត្រូវ គេគោរពដោយមេត្រីភាព មិនមែន យកការគំរាមមកបង្ខំឱ្យគេជឿបាននោះឡើយ។ ដូច្នោះឯង បានជាខ្មោចនៅតែតាមលងគាត់ជានិច្ច ព្រោះព្រលឹងជាតិ ពុំអាចមានមេត្រីភាព ជាមួយមនុស្សបំផ្លាញជាតិបានទេ។ មេបននោះ ដែលតាំងខ្លួនជាមេទ័ព គួរចងចាំនូវបាវចៈនាយោធាថា : ការងារ សម្រាប់ច្បាប់ ; កិត្តិយស ជាផ្លូវ នៃការណែនាំ៕

Partager cet article

Repost0
9 janvier 2019 3 09 /01 /janvier /2019 05:50

ពេលវេលាដែលចេះតែកន្លងទៅមុខ, តែឆ្នាំថ្មីក៏ដូចជាឆ្នាំចាស់ ប៉ុន្តែ ជាតិសាសន៏ខ្មែរ កំពុងរំកិលបន្តិចម្តងៗ ទៅរកប៉ាឆា នៅក្នុងសន្តិភាព នៃពេជ្ឈឃាត។ ដូច្នោះ កត្តា នៃពេលវេលា វាជាសត្រូវនឹងខ្មែរ ហើយ កម្រាស់ពេល មាននៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រជាតិ ក៏បង្ហាញដែរថាវាដូច្នោះឯង។ ចំពោះខ្មែរគំនិតថា « ថ្ងៃស្អែក វានឹងគ្រាន់បើជាងសព្វថ្ងៃ » វាគ្រាន់តែជា ការរង់ចាំអកម្ម នៅក្នុងសេចក្តីអស់សង្ឃឹមតែប៉ុណ្ណោះ។ ហើយគំនិតថា « ពីដើម វាគ្រាន់បើជាងសព្វថ្ងៃ » វាគ្រាន់តែជា ចំណាប់អារម្មណ៏ ពោរពេញទៅដោយបដិឃចិត្ត នៅក្នុងតួនាទី ជាអ្នកឈរមើលអកម្ម នូវការវិវត្តន៍ នៃព្រឹត្តិការណ៏ជាតិ។ មែនទែន គំនិតទាំងពីរនេះ វាមានសារជាតិតែមួយដូចគ្នាគឺ ការលះបង់សិទ្ធខ្លួនជាម្ចាស់វាសនា ឱ្យទៅអ្នកដទៃ នឹងបន្ត ការអត់ធ្មត់ទ្រាំទ្រ នៅក្នុងអនាគតគ្មានត្រើយ។ បន្ថែម នូវការខ្វះ នៃការផ្តួតផ្តើមគំនិត របស់ពលរដ្ឋខ្មែរម្នាក់ៗ វានាំឱ្យប្រជាជាតិ គ្មានទស្សនវិស័យរួម ដែលវាជា ចលករ នៃកម្លាំងប្រជាពលរដ្ឋ សំរាប់កសាងអនាគតប្រជាជាតិ។ ខ្មែរ និង ខ្មែរលែងមានសេចក្តីទុកចិត្ត រវាងគ្នានិងគ្នា ព្រោះប្រជាពលរដ្ឋ បាត់ នូវស្នាមចំណាំថាអ្វីខ្លះ ដែលជាគ្រឹះរួម នៃប្រជាជាតិខ្លួន ដែលវាអាចឱ្យយួន គេសន្មត់ឱ្យខ្មែរ ទុកថ្ងៃទី៧មករា ជាថ្ងៃសង្គ្រោះជាតិ និង ដំណើរថ្មី នៃកម្ពុជា នៅក្រោមការត្រួតត្រា របស់យួន។ ដូច្នោះ ឆ្នាំ ២០១៩ វាគ្រាន់តែជាឆ្នាំ របស់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ បន្តលះបង់សិទ្ធខ្លួនជាម្ចាស់ស្រុកឱ្យទៅយួន នឹងបន្តអត់ធ្មត់ទ្រាំទ្ររស់នៅក្នុងអំណាចផ្តាច់ការ ដែលយួនគេជាអ្នកបង្កើត និង តុបតែង សំរាប់បំរើប្រយោជន៏គេ។

Partager cet article

Repost0
24 décembre 2018 1 24 /12 /décembre /2018 05:27

ចុចខាងលឿអត្ថបទស្រង់ដើម្បីអានអត្ថបទទសងមូលជាខ្នាតPDF

ប្រវត្តិសាស្រ្ត ស្តេចកន ជា ព្រឹត្តិការណ៍ ដ៏សំខាន់មួយ កើត មាន ឡើង ក្នុង ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ នៅ ក្នុង សតវត្ស ទី១៦។ របបរាជានិយម តែង ទុក ស្តេច កន ជា ជន ក្បត់រាជបល្ល័ង្ក ព្រោះ ជា រាស្ត្រ ហ៊ាន ប្រឆាំងនឹង ព្រះមហាក្សត្រ ដណ្តើមរាជ្យ។ តែ ក្នុង អារម្មណ៍ខ្មែរមួយភាគ តែង ទុក ស្តេចកន ជា និមិត្តរូប នៃ ការតស៊ូរ វណ្ណៈ ឬ ជា ប្រជាបះបោរ ប្រឆាំងនឹង របប រាជានិយមផ្តាច់ការ។

នៅក្នុង អត្ថបទ នេះ​ ខ្ញុំ គ្មាន បំណង យក ព្រឹត្តិការណ៍ ស្តេចកន មក សរសេរ ជា ការសិក្សាប្រវតិសាស្ត្រ នោះឡើយតែគ្រាន់តែចង់ធ្វើ វិភាគ ចង់ យល់ដឹង អំពី ការពិត ដែល មាន កើតឡើង នៅក្នុង ព្រឹត្តិការណ៏នោះ។ ហេតុនេះឯងខ្ញុំ សូម អ្នកអាន មេត្តា អភ័យទោស ពី  ការសាកល្បង ពិចារណានេះ ហើយបើមានការឆ្គំឆ្គងត្រង់កន្លែងណាមួយ សូមអោយលោកអ្នកអាន ជួយបំភ្លឺ ឬ ធ្វើការរិះគន់ផងចុះ។

ប្រលោមលោក ប្រវត្តិសាស្ត្រ មាន ច្រើន ខ្លះដែរ នៅ ស្រុកខ្មែរ។ ប្រលោមលោក ដែល ល្បី មួយ នៅ ក្នុង សម័យ កុមាភាពខ្ញុំ គឺរឿង ព្រះចន្ទរាជា និព័ន្ធ ដោយកវី បីវ ឆៃលាង។លោក បាន យក ព្រឹត្តិការណ៍ ប្រវត្តិសាស្ត្រ មកតាក់តែង សេសេរ ជាប្រលោមលោក ទាក់ទាញ អារម្មណ៍អ្នកអានឲ រស់ នៅក្នុង សាច់រឿង ដូចខ្លួន ជានាដករសកម្មមួយ នោះដែរ។ រឿង ព្រះចន្ទរាជា របស់ កវី បីវ ឆីលាង បង្ហាញ នូវ រូបភាព ស្តេចកន ជា ជនក្បត់ រាជបល្ល័ង្កល រីឯ ព្រះចន្ទរាជា វិញ ជាវិរបុរសជាតិ ដែលជាទស្សនកថា ជា ផ្លូវការនៃ របប រាជានិយម ដែល ជា របប ដែលអ្នកនិព័ន្ធ រស់នៅក្នុងពេលដែល គាត់ សរសេរប្រលោមលោកនេះ។

ចំពោះ ខ្ញុំ វីញ ខ្ញុំមិនកាន់ជើង ខាងណាឡើយ តែ គ្រាន់តែបង្ហាញ តាម ការយល់ឃើញ របស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ថា អំពើណាដែល ជា អំពើ អវិជ្ជមាន និង វិជ្ជមាន សំរាប់ជាតិខ្មែរ របស់ គូរប្រឆាំងគ្នា គឺ ព្រះចន្ទរាជា និង ស្តេចកន តែប៉ុណ្ណោះព្រោះ ជម្លោះនេះ មាន លក្ខណៈ ជា ជម្លោះ រវាងបុគ្គល នឹង បុគ្គលផង រវាង វណ្ណៈ នឹង វណ្ណៈផង ហើយ ក៏ទុកជា ជម្លោះនយោបាយផង។ ហេតុនេះឯង អ្វី ដែល ខ្ញុំ លើកមក បង្ហាញ វា អាច ជា ចំណុចរសើប ដល់ អ្នកអាន ដែល មាន គោលនិយម លំអៀង ទៅ រក ខាងណាមួយ ដូច្នេះ សូម អ្នកអាន ទាំងនោះ ទុកការវិភាគ របស់ខ្ញុំ ជា គំនិត អព្យាក្រឹត ឈរលើ មូលដ្ឋាន អក្សសាស្ត្រ គឺ សេរីភាព នៃ ការនិព័ន្ធ សំរាប់ តែ បំរើ វិចិត្រសិល្បះតែប៉ុណ្ណោះ។

ការវិភាគ នៅ ទីនេះ គឺ ខ្ញុំ យក ឯកសារ ​លោក អេង ​សុត​ជា មូលដ្ឋាន។ ឯកសារ នោះ មាន ចំណងជើង ថា « មហាបុរសខ្មែរ-ព្រះរាជពង្សាវតាខ្មែរ »។ លោក អេង សុត ជា សមាជិក នៃ គណកម្មការ ប្រវត្តិសាស្ត្រ និង វប្បធម៏ ខ្មែរ។ លោក មាន អាជីព ជា ចៅក្រមប្រឹក្សា សាលាវិនិច្ជ័យ។ ឯកសារ នេះ លោក បាន ចុះផ្សាយ នៅ ទស្សវត្សរ៏ ៧០។ ឯកសារ នេះ ជា ព្រះរាជពង្សាវតា សុទ្ធសាធ ដែល បុព្វបុរស ខ្មែរយើង លោក បាន សរសេរ ទុក ក្នុង ក្រាំង ក៏ មាន ខ្លះ ចារ លើ ស្លឹករិត ក៏ មាន ខ្លះ ដើម្បី ទុក ជា កេរ៍្ត អោយ បច្ជាជន ដែល កើត ក្រោយ បានដឹង ជាតិកំណើត នៃ ប្រទេស របស់ខ្លួន អោយបានជាក់ច្បាស់ផង។

Partager cet article

Repost0
5 décembre 2018 3 05 /12 /décembre /2018 06:29

បទព្រហ្មគីតិ

ផ្កាក្នុងសួន

 

ព្រលឹមព្យោម[1]ត្រជាក់   ទឹកភ្លៀងធ្លាក់អង្អែលកាយ

ចិត្តប្រុសសែនសប្បាយ   ក្លិនផ្កាភាយនៅក្នុងសួន

 

ម្លិះលាក្រអូបដាច់   ពណ៍សល្អាច់[2]ដូចម្លិះរួត

កុលាបក្រហមមួន[3]   ស្រទាប់ធ្លួង[4]បង្ហាញឆោម

 

រំយោលរំដួលឆើត   ល្ងាចបង្កើតសារគន្ធទិព្វ

នាសា[5]ប៉ះទង្គិច   ស្នេហាទិចដួងជីវា

 

ចំប៉ីចំប៉ារីក   ក្នុងសួនរឹតតែប្រាថ្នា

គយគន់មើលបុស្បា[6] គ្រប់ពណ៏ផ្កាពេញក្រមុំ

 

ផ្កាកែវសែត[7]ស្អាតសម   ជាសម្រស់ក្នុងកញ្ចុំ

គន្ធាប្រមូលផ្តុំ   មិនចាញ់មុំឈ្មោះក្រវាន់

 

លឿងខ្ចីត្រជាក់នេត្រ ចិត្តនឹកនែបផ្កាផ្ងរលាន់

ក្បែរផ្កាកំពុងលាស់   ចេញសម្រស់គឺយីហ៊ុប

 

ផ្កាដុះជិតរំយោល   ក្រហមយោលប្រមផ្កាម្រុម

ផ្កាមេអំបៅរុង[8]   អង្គរជុំលំអសួន

           

ច្បារមានស្រះទឹកថ្លា   ផលិតផ្កាព្រលឹតនួន[9]

ផ្កាលំចង់ដុះរួម   គ្មាននឹកព្រួយក្នុងវារី

 

នេះពិតជាសួនសេដ្ឋ[10]   ជាឋានទេពនៃជីវី

ផ្កាមាលតីតាំងទី   ក្បែរដែនដីកណ្តឹងឈូក

 

ល្អឆើតផ្កាកំភ្លឹង  លួចសម្លឹងខ្យងទន់ឃ្លួប[11]

និរតីផ្កាលាក់ខ្លួន   តែមិនពួននឹងវិភា

 

កំពីងពួយ[12]តាំងយូ   ពូជតែមួយលើពសុធា

ដុះមិនឆ្ងាយក្នុងធ្លា   មានគ្នាជាផ្កាស្រលិត

 

ផ្កាប្រាក[13]អង្គាដី   ពន្លកខ្ចីនៅតូចល្អិត

ក្រោមភ្លៀងទឹកអម្រឹត   ស្រោចដកខឹមផ្កាក្រពុំ

 

រាក់ក្រហមជ្រែកផ្តុំ   ថ្កូវនៅជុំផ្ការាំងភ្នំ

ក្នុងទីផ្សាំជំរុំ   ផ្កាក្រមុំបន្សាំពូជ

 

បាយដំណើបផ្កាល្អ   ផ្កាកម្រមានក្នុងសួន

កេសរកូល[14]ជួបជួន   ឆដាស្ងួនជានិមិត្ត

 

សួនឧមា[15]ជាឋាន   ភពទេព្តាសួស្តីញាតិ

គ្រប់មិត្តជាមនុស្សជាតិ   មកស្រូបធាតុគន្ធក្រអូប

 

មកកំសាន្តចិន្តា   ជាកីឡាសំរាប់រូប

ចាប់កម្លាំងមករួប   ដើម្បីរស់ក្នុងមង្គល  

      

 

[1] ព្យោម, ខ្យល់។

[2] ល្អាច់, សង្ហា។

[3] មួន, មាំ, ធំ។

[4] ធ្លួង, ចំហធំ។

[5] នាសា, ច្រមុះ។

[6] បុស្បា, ផ្កាគ្រប់យ៉ាង។

[7] សែត, ពណ៏ស។

[8] រុង, ដែលចម្រើន។

[9] នួន, ផូរផង់។

[10] សេដ្ឋ, ប្រសើរល៉ើសលន់។

[11] ខ្យងទន់ឃ្លួប, limace

[12] ផ្កកំពីងពួយ ឬ តាំងយូ។

[13] ប្រាកពណ៍ក្រហមឆ្អិន។

[14] កេសរកូល ឬ ផ្កាអ័រគីដេ។

[15] សួនឧមា, សួនសន្តិភាព។

Partager cet article

Repost0
30 novembre 2018 5 30 /11 /novembre /2018 06:31

ផែនការកលយុទ្ធ របស់ទ្រង់ សរិមតៈ បន្ទាប់ពី ប្រទល់ជាមួយសម្តេច សីហនុ នៅពេលសមាជជាតិ នៅខែ ធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៦៩ វាហាក់បីដូចជាទ្រង់ សិរិមតៈ លែងរួញរានឹងបន្ត ធ្វើកំណែទំរង់ផ្ទុយនឹង នយោបាយ របស់សីហនុ។ កម្លាំងប្រឆាំងនឹងសីហុន ដែលកំពុង និទ្រា នេះឯង ត្រូវបានទ្រង់ សិរិមតៈ ខ្ញាំយកបាន ដោយប្រើផែនការកលយុទ្ធច្រើនយ៉ាង។ ជាបឋម ត្រូវចាំបាច់ រកកម្លាំងសម្ភារៈឲបានសិន។ ចំពោះទ្រង់ លោក លន់ នល់ នេះឯងជាកម្លាំងសម្ភារៈ ព្រោះគាត់នាំមក នូវកងទ័ពខ្មែរ តែទ្រង់មានជំនឿក្នុងចិត្តដែរថា បើលោក លន់ នល់ នៅរញ់គំនិត ទ្រង់នឹងអាចផាត់ ទ្រព្យសកម្ម (atout) នេះបាន ព្រោះ ទ្រង់ក៏មានប្រភាពច្រឿនណាស់ដែរនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋាន នាយទាហ៊ានជាន់ខ្ពស់ ដ្បិត ទ្រង់ ក៏ជាអតីតនាយទាហ៊ានម្នាក់ ហើយ ធ្លាប់កាន់ដំណែងជា រដ្ឋមន្រ្តី ក្រសួងការពារជាតិច្រឿនដង។ ត្រូវដឹងថាសម្តេចសីហនុ ទ្រង់ បដិសេធ ជំនួយយោធាអាមេរីកាំង នៅឆ្នាំ ១៩៦៣ ដែលជាការសម្រេចចិត្តមួយ នាំឲកងទ័ពជាតិមានការបារម្ភ ទោះបីព្រះ

Partager cet article

Repost0

Présentation

  • : Le blog de Sangha OP
  • : រូបថតកាលជានិសិត្ស នៅសាកលវិទ្យាល័យ ភ្នំពេញ -មហាវិទ្យាល័យ អក្សរសាស្ត្រ និង មនុស្សសាស្ត្រ (ផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រ) - ទស្សវត្សរ៏ ៧០
  • Contact

Recherche

Liens