Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
16 juin 2019 7 16 /06 /juin /2019 03:40

ហិង្សា និង ទោសៈ វាខុសគ្នា។ ជួនកាល ហិង្សា វាអាចទុកជាពេញសិទ្ធិ បើជាអំពើតស៊ូ ឬ ប្រឆាំងនឹងអំពើសង្កត់សង្កិន។ កេរ៍្តតំណែល នៃអំពើហិង្សាពេញសិទ្ធិ ធ្លាប់កើតមាននៅស្រុកខ្មែរ ក្នុងសម័យទ័ពយួនកាន់កាប់ នៅក្នុងរាជ្យ ព្រះអង្គក្សត្រី ម៉ី (១៨៣៤-១៨៤១)...

Partager cet article
Repost0
15 juin 2019 6 15 /06 /juin /2019 04:50

កំហុស តន្ថើន គឺយល់ច្រឡំ នូវមូលហេតុមួយផ្នែក នៃការតស៊ូ ជាមួយនឹងគោលដៅទាំងអស់ នៃការតស៊ូ។ វប្បធម៏សន្ទនា ជាមូលហេតុមួយផ្នែក តែគោលដៅទាំងអស់ គឺប្តូររបបដឹកនាំផ្តាច់ការ, ដូច្នេះ មធ្យោបាយ ជាកូនសោ វាមិនមែនស្ថិតនៅលើដៃជនផ្តាច់ការ ដូចការយល់ឃើញនោះឡើយ, ផ្ទុយទៅវិញ វាស្ថិតនៅលើដៃប្រជាពលរដ្ឋ។ បើគ្មានប្រជាពលរដ្ឋ គឺមិនអាចធ្វើឲបានសម្រេច នូវគោលចំណង់ជាដាច់ខាត៕

Partager cet article
Repost0
13 juin 2019 4 13 /06 /juin /2019 05:24

ជនណា ដែលតាំងខ្លួនជាអ្នកប្រាជ្ញ តែមានប្រាជ្ញាជាគ្រឿងបញ្ជោត មានតម្លៃជាជនពាល ម្លោះហើយ ជនប្រភេទនេះ រមែងយកជនពាលជាមិត្ត។ អ្នកប្រាជ្ញបញ្ជោតនេះ តែងធ្វើប្រយោជន៏អោយសាបសូន្យ ដូចស្វារក្សាសួន ព្រោះប្រាជ្ញា ជាគ្រឿងពិចារណាក្នុងធម៏បី សេចក្តីសង្វាត១ សេចក្តីក្លៀវក្លា១ បញ្ញា១ មិនមែនជាសេចក្តីបញ្ជោតនោះទេ។ ដូច្នេះ អ្នកប្រាជ្ញ មិនអាចជាមិត្តនឹងជនពាលបានជាដាច់ខាត៕

Partager cet article
Repost0
12 juin 2019 3 12 /06 /juin /2019 06:00

ដកស្រង់ពីសុត្តន្តបិដក : (រុក្ខទេវតា ពោលថា) បើអ្នកចង់រួច ត្រូវរួចលោកខាងនាយ ព្រោះថាអ្នករួចឥឡូវនេះ គង់ជាប់ (ដោយបាបកម្ម) អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយ មិនធ្លាប់រួចយ៉ាងនេះឡើយ ការរួចរបស់ជនពាល ឈ្មោះថាចំណងវិញទេ។ ដូច្នេះ ការសន្ទនា ជាមួយជនពាល វាគ្រាន់តែជាដំណោះស្រាយ ជាចំណងវិញនោះឯង ព្រោះជនពាល ង ព្រោះជនពាល វាគ្មានគោលបំណងល្អជាដាច់ខាត៕

Partager cet article
Repost0
10 juin 2019 1 10 /06 /juin /2019 06:22

រំលាធ្លាក់លើដី រដូវថ្មីភ្លៀងរុករាន នាំបាត់នូវរូបរាង ជានិទាឃកាលជ្វាលា។ តែខ្យល់ល្វន់ផាយផាត់ ចិត្តរសាត់លើវិហា មិនដឹងដល់ទីណា ជាយាត្រាផ្លូវអាកាស។

Partager cet article
Repost0
6 juin 2019 4 06 /06 /juin /2019 06:49

ប្រជុំអត្ថបទឆ្នាំ ២០១៦

Partager cet article
Repost0
13 mai 2019 1 13 /05 /mai /2019 04:32
Partager cet article
Repost0
11 mai 2019 6 11 /05 /mai /2019 07:48

ការសរសេរ គឺដូចជាអ្នកធ្វើនាវាចរណ៏ តែម្នាក់ឯង។ មានថ្ងៃខ្លះ គ្មានខ្យល់ទាល់តែសោះ ដែលតម្រូវយកច្រវាទូក ចែវគាស់ទឹកឱ្យទូកក្តោងលឿនទៅមុខ ដូចគ្នា យកដងប៉ាកកា គាស់ក្រដាស ឬ ម្រាមដៃ ខ្វារក្តារចុចកុំព្យូទ័រ ដើម្បីបំផុះចេញ នូវគំនិត ដែលចង់សរសេរ។ មានថ្ងៃខ្លះ មានជំនោរ បក់តិចៗ បំផុះចេញ នូវគំនិតដង្ហែគ្នា ក្រងជាប្រយោគ បង្កើតជាចង្កោម នៃអត្ថចិន្តាច្បាស់លាស់ និង ត្រឹមត្រូវគួរទុកចិត្ត។ មានថ្ងៃខ្លះ មានព្យុះសង្ឃរា ផ្តួល នូវគោលគំនិតដើម នាំធ្លាក់ទៅក្នុងកំហឹងច្រឡោត នៃការតស៊ូអារម្មណ៏នាំដុតសតិ អោយកលហ ពិរោធ ហួសពីការនឹកស្មាន ប្រៀបដូចជាកំពុងក្រចៅចិត្ត ជាងកំពុងសរសេរ។ ហើយបន្ទាប់មក មានរជនី មានព្រះចន្ទពេញបូណ៍មី ហើយនៅពេលនោះ ប្រាជ្ញាផុស ធ្វើឱ្យរីករាយគំនិត ដូចខ្យល់រាត្រីស្ទាបលៀវ ឱ្យរសើប គឺជាពេលវេលានៅក្នុងការស្រវឹង នៃព្រលឹង ដែលឆក់សតិអ្នកសរសេរ ឱ្យមានជំនឿមួយរយៈថា ពាក្យមួយដែលកំពុងសរសេរ វានឹងអាចប្តូរពិភពលោកបាន។

Partager cet article
Repost0
1 mai 2019 3 01 /05 /mai /2019 06:14

តើ ជនខ្មែរ ជាអ្នកប្រកាន់ពូជសាសន៏ ឬទេ ? នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ នៃប្រជាជាតិខ្មែរ វាគ្មានឃើញស្នាម នៃជម្លោះ រវាងជាតិសាសន៏នោះឡើយ ; ម្យ៉ាងមួយទៀត សង្គមខ្មែរ មានជាតិសាសន៏សភាគ នៅក្នុងអំបូរ ខ្មែរ-មន។ រដ្ឋខ្មែរ-កកើតឡើង ជារដ្ឋមានការរៀបចំ តាមគំរូ ហិណ្ឌូ មានអាគតដ្ឋានពីឥណ្ឌា ប៉ុន្តែឥទ្ធិពល នៃព្រហ្មញ្ញសាសនា ពាក់ព័ន្ធនឹងវណ្ណៈសង្គម វាមានអានុភាពកំរិតទាប នៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋាន នៃប្រជារាស្ត្រខ្មែរ ព្រោះជីវភាពរស់នៅរាល់ថ្ងៃ នៃរាស្ត្រខ្មែរ វាមានលក្ខណៈ ជាគ្រួសារ នៅក្នុងគំនិត ជាញាតិសន្តាន។ ភូមិខ្មែរ ជាភូមិគ្រួសារ តាមគំនិត ដូច្នេះ សាមគ្គីភាព និង សមភាព វាជាមូលដ្ឋាន នៃការប្រាស័យទាក់ទង រវាងជនខ្មែរទាំងឡាយ ដែលជារបងការពារជាធម្មជាតិ នៃការហូរចូលមកក្នុងសង្គមខ្មែរ នូវទ្រឹស្តី នៃការបែងចែកសង្គមមនុស្ស ជាវណ្ណៈ។ គោលគំនិតនេះ វាផ្ទុយស្រឡះពី ការយល់ឃើញមួយចំនួន នៃគោលគំនិត នៃការប្រកាន់ពូជសាសន៏ តួយ៉ាងដូចគំនិត របស់លោក Vacher : ទុកទីកន្លែងរស់នៅ នៃមនុស្ស សំរាប់តែ អ្នកខ្លាំង ជា អ្នកថ្លៃថ្លា ដែលជាគំនិត មានអាគតដ្ឋានពី ដាវិននិយមនៃសង្គម ដែលមានមូលហេតុ ចេញពី ច្បាប់ នៃការរើសសម្រាំង ជាធម្មជាតិ ដែលសត្វលោក ត្រូវតែទទួលរង។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅក្នុងចិត្តគំនិតខ្មែរ តែងតែទុកអ្នកថ្លៃថ្លា ជាអ្នកបានប្រកាក់ប្រកបដោយផលល្អប្រសើរ ពីការធ្វើប្រធានានុយោគ នូវអំពើល្អត្រួតគ្នា ក្នុងសុច្ជន្ទៈ របស់គេ នៅក្នុងអតីតនានាជាតិជាច្រើនកំណើត។ ដូច្នេះ ចិត្តគំនិតខ្មែរ ទុក វិសិដ្ឋភាព នៃពុទ្ធធម៏ លើច្បាប់ធម្មជាតិ : មនុស្សថ្លៃថ្លា ជាមនុស្សមានធម៏។ មានធម៏ គឺកើតឡើងពីការស្វែងរកធម៏ ដោយធ្វើការព្យាយាមសិក្សាធម៏។ ជនខ្មែរទាំងឡាយ ជាពុទ្ធបរិស័ទ ដែលច្រានចោល នូវគំនិត នៃការបែងចែកនរជាតិ ជាពូជសាសន៏ខុសគ្នា ព្រោះនៅក្នុង ពុទ្ធប្រញប្តិ តែងតែទុកមនុស្សនៅក្នុងលោក នៅក្រោមធម៏ស្មើគ្នា លើកលែងតែបុគ្គលណា ដែល ប្រព្រឹត្តអំពើអកុសល ជាអមនុស្ស ឬ តិរច្ជាន។ ដូច្នេះ មនុស្ស ជាភាវៈមនុស្សតែមួយ, ការបែងចែកមនុស្ស ជា សុជន ឬ អសុជន គឺស្ថិតនៅលើអំពើ ដែលបុគ្គលបានប្រព្រឹត្ត។ ទស្សនៈនេះ វាប្រហែលនឹងគំនិតលោក Jean-Jacques Rousseau : មនុស្សកើតឡើង ជាជនល្អប្រសើរពីកំណើត តែសង្គម ជាអ្នកនាំខូច។

Partager cet article
Repost0
20 avril 2019 6 20 /04 /avril /2019 07:05

ជាតិនិយមខ្មែរ ត្រូវបានប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ តាមរបៀបបកស្រាយជាផ្លូវការ ប៉បែរទៅរកតម្លៃ នៃរាជានិយម ដែលនាំអោយប្រវត្តិសាស្ត្រ មានលក្ខណៈចម ជាព្រះរាជពង្សាវតា ឬ ប្រវត្តិ នៃព្រះរាជវង្សានុវង្ស ក្នុងនោះ គេបង្ហាញតែគុណូបការៈសំខាន់ នៃព្រះមហាក្សត្រ។ ដូច្នេះ ជាតិនិយម វារលាយទៅក្នុង រាជានិយម ដែលនាំលេចឡើង នូវគំនិតជាតិនិយម គឺ ព្រះមហាក្សត្រ និង ស្នេហាជាតិ គឺ ស្នេហាព្រះមហាក្សត្រ។ គំនិតនេះ វាលើសពីគោលគំនិត នៃកំណោត ឬ សក្ការៈ នៃបុគ្គល ទៅទៀត ព្រោះ ព្រះមហាក្សត្រ ព្រះអង្គគឺជាសុកល (le roi est tout)។ ព្រះរាជាគ្រប់អង្គ តែងតែយក លក្ខណៈពិសេសនេះ មកបកស្រាយ សម្របទៅតាមផលប្រយោជន៏ របស់ព្រះអង្គរៀងៗខ្លួន។ រីឯគំនិតជាតិនិយម គ្រប់ហ្លួង តែងតែចៀសវាងអោយតម្លៃវា ព្រោះ តម្រូវអោយព្រះអង្គ ចែកប្រជាជាតិ ជាមួយប្រជារាស្ត្រ ព្រោះជាតិនិយម ជាសិទ្ធិ នៃបុគ្គល ហើយ សិទ្ធិ ត្រូវមាននីតិបញ្ញាតិ ដែលជាអត្ថភាព ប្រឆាំងនឹង រាជអំណាច។ ដូច្នេះ ព្រះមហាក្សត្រ ជាទូទៅ ព្រះអង្គ ចូលចិត្ត រំឭក នូវគំនិតស្នេហាជាតិ នៅពេលដែលព្រះអង្គត្រូវការ ប្រជាពលនិកាយ សំរាប់ធ្វើសង្គ្រាម បំរើរាជសម្បតិ ព្រោះស្នេហាជាតិ វាជា អារម្មណ៏មានកំណត់ និង តាមទេសកាល របស់បុគ្គលម្នាក់ៗផ្ទាល់ខ្លួន ហើយកម្លាំងរួមនោះ វានឹងរលាយបាត់ទៅវិញ នៅពេលណា ដែលគ្មានអ្នកណាម្នាក់ ជាអ្នកប្រមូល។ ដូច្នេះ គំនិតស្នេហាជាតិ ជាទួទៅ ជា ឧបករណ៏នយោបាយ របស់អំណាចនយោបាយ រីឯ គំនិតជាតិនិយមវិញ វាជាខ្លឹមសារជាតិ នៅក្នុងនីតិរដ្ឋ៕

Partager cet article
Repost0

Présentation

  • : Le blog de Sangha OP
  • : រូបថតកាលជានិសិត្ស នៅសាកលវិទ្យាល័យ ភ្នំពេញ -មហាវិទ្យាល័យ អក្សរសាស្ត្រ និង មនុស្សសាស្ត្រ (ផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រ) - ទស្សវត្សរ៏ ៧០
  • Contact

Recherche

Liens