Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
3 novembre 2013 7 03 /11 /novembre /2013 05:19

 

DSC05407

Le courage

 

 

De manifestations en manifestations à Phnom-Penh, on ne parvienne plus à distingue l’indignation du révolte populaire. On a l’impression que le Parti du salut national khmer (PSNK), parti de l’opposition, travaille toujours persuadé qu’il suffit de donner du temps au temps et on sait que pendant ce temps le Parti populaire du Cambodge (PPC), parti au pouvoir, gagne à petit pas, mais surement, sur le terrain international et l’opinion des Khmers. A travers ses revendications, le PSNK reconnaît de facto le gouvernement royal, dirigé par Hun Sen, qu’il a accusé d’institution inconstitutionnelle. L’affaire de fraude électorale devient aujourd’hui une affaire banale, parce que les escrocs deviennent des acteurs incontournables dans la stratégie de négociation du PSNK.

 

Sam Rainsy et Kem Sokha continuent de persuader les électeurs trompés que la négociation avec le PPC ne serait pas une entente ou une soumission, parce que le PSNK maintient toujours sa position. Mais on le savait que cette position est obsolète, parce que le PPC ne veut point changer sa condition préalable : le PPC est le seul gagnant des élections du 28 juillet. La négociation complexe souhaitée par le PSNK qui se trouve aujourd’hui son impasse. Continuer donc d’en parler aujourd’hui serait de réduire l’élan du peuple khmer pour combattre la dictature et le régime inféodé au Vietnam et à la Chine communiste. Mais, vous, Sam Rainsy et Kem Sokha et les autres, quels sont vos mandants ? D’où tirez-vous cette légitimité dont vous faites un usage d’autant plus ostentatoire pour négocier avec des voleurs de la victoire électorale ?

 

 

Que faire ? Quand on se proclame Premier ministre élu, Sam Rainsy devrait, comme Hun Sen, former un  gouvernement avec sa majorité absolue de 63 sièges à l’assemblée nationale. Ce serait à partir de cette formation du gouvernement dirigé par Sam Rainsy, on pourrait parler de la crise politique et le pose dans les milieux de chanceliers des pays étrangers au Cambodge : qui est le Premier ministre légitime ? Mais ce problème n’existe pas. Et Hun Sen continue de diriger le pays si les artères du pays ne gonflent pas du sang de l’ire du peuple, et l’apoplexie publique l’obligera à quitter le pouvoir. Mais si Sam Rainsy et Kem Sokha veulent élargir leur base démocratique, ils devraient créer « un Conseil National de la Transition(1) » avec les autres mouvements politiques qui se battent politiquement contre le régime actuel, dont la mission principale c’est de faire appliquer les accords de paix du 23 octobre 1991.

 

Le Cambodge a, aujourd’hui, le devoir de tirer les leçons du passé qui faisaient plonger le pays dans le chaos. Le courage en politique, c’est d’avoir le courage de changer ces aberrations. La contrition collective n’est pas une force populaire qui pourrait subvertir le courant de la décadence de la nation khmère, il faut donc faire une révolution, mais pas comme Pol Pot. Et ça tombe bien, parce que la majorité des Khmers ont envie de changer le régime actuel. Le peuple khmer d’aujourd’hui ne demande pas à Sam Rainsy et Kem Sokha une chance comme Napoléon Bonaparte exigeait de ses généraux dans les champs de bataille, mais il les réclame un courage et une méthode pour conduire cette révolution avec le peuple et pour le peuple. Ont-ils le courage de faire une véritable révolution qui toucherait à la matrice même du pays ? S’ils continuent de négocier avec Hun Sen, ce serait condamner à terme au statut de collaborateur. Quel absurde aveuglement !

 

1 Cette conception a été inventée par le Mouvement de la révolution du lotus. Ecouter (radio Khmer révolution lotus) les discours de méthode de révolution de M. Ou Chal, membre fondateur de ce mouvement.

Repost 0
22 octobre 2013 2 22 /10 /octobre /2013 05:45

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

 

សម្បូរណ៌ដូចស្រុកខ្មែរ

 

“សម្បូរណ៌ដូចស្រុកខ្មែរ”ជាភាសិតមួយដែលគេធ្លាប់បានឮគេនិយាយក្នុងចុងបូព៌ាប្រទេស(១)ហើយភាពសម្បូរណ៌នេះ

មានពស្តុតាងជាសម្ភារៈសំរាប់បញ្ចាក់,គឺសោភ័ណភាពនៃប្រាសាទទាំងឡាយនៅទីក្រុងអង្គរ(។)លក្ខណៈសំខាន់នៃ

ប្រាសាទខ្មែរដែលប្រលោមអ្នកបានទស្សនាគឺភាពដុលសំបើម(masse)នៃសិលា,សុខដុមភាព(harmonie)នៃរបៀប

សង់,និងសុក្រឹតភាព(perfection)ល្អិតល្អន់នៃចម្លាក់(។)ត្រៃលក្ខណៈនេះជាចរិតលក្ខណៈនៃសិល្បៈខ្មែរហើយជាការ

បង្ហាញមួយនៃបញ្ញារបស់ស្ថាបនិកខ្មែរគ្រប់ថ្នាក់,ពីបដិសន្ធិករដល់កម្មករ,រួមកម្លាំងចិត្តនិងកម្លាំងកាយនាំគ្នាកសាង

ស្នាដៃមួយសំរាប់បង្ហាញការចេះដឹងមួយប្រកបដោយភាពថ្កុំថ្កើងនៃប្រជាជាតិខ្មែរដើម្បីទុកជូនដល់ខ្មែរជំនាន់ក្រោយ

ជាសញ្ជាសំគាល់នៃពន្លឺនៃព្រលឹងខ្មែរ,ហើយទុកជាបេតិកភ័ណ្ឌនៃមនុស្សជាតិ។

តើហេតុអ្វីបានជានគរនិងប្រជាជាតិខ្មែរបាត់បង់នូវអ្វីដែលជាព្រលឹងនៃកិត្តិគុណរបស់ខ្លួន,ក្លាយខ្លួនជានគរទន់

ខ្សោយ,ជាប្រជាជាតិជាអកម្មនៅចំពោះមុខវាសនាប្រកបដោយសេចក្តីឈឺចាប់អស់ច្រើនសតវត្សរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ

នេះ(?)ចម្លើយនឹងសំណួរខាងលើនេះ,ខ្មែរយើងធ្លាប់បានឮរួចមកហើយ,តែការដោះស្រាយនូវអ្វីដែលខ្មែរយើងមើល

ឃើញថាជាកត្តាដែលនាំឲជាតិខ្មែរបាត់បង់ពលសម្ប័ទសំរាប់ការពារជាតិ,ហាក់បីដូចជាគ្មានមានទាល់តែសោះ,មិន

តែប៉ុណ្ណោះហាក់បីដូចជាខ្មែរយើងនាំគ្នាបន្តដើរតាមស្នាមចាស់,ដែលជាផ្លូវដើរទៅរកភាពអន្តរាយរបស់ជាតិខ្លួនជា

និច្ច(។)អវត្តមាននេះ,ហាក់បីដូចជាប្រជាជាតិខ្មែររស់ក្នុងសភាវគតិនៃសត្វ,លែងមានការពិចារណាជាមនុស្ស(។)ខ្ញុំ

និយាយនេះមិនមែនជាអកោ្កសនៈ(outrage)ក្នុងគោលបំណងប្រមាថលើជាតិខ្លួនឯងនោះឡើយ,តែគ្រាន់ជាសំណួរ

មួយសំរាប់ខ្លួនខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះ,ព្រោះថាមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ,ខ្ញុំរស់នៅក៏ដូចជាខ្មែរទូទៅដែរក្នុងវិនាដកម្មជាតិខ្មែរមួយ

គ្មានទីបញ្ចប់(។)ហើយវាសនាប្រកបដោយទុក្ខភ័យបស់ប្រជាជាតិខ្មែរនេះហាក់បីជាខ្មែរយើងទុកជារោគបិតាគត(២)

នៃសង្គមខ្មែរហើយសុខចិត្តទទួលរងរោគនេះទុកវាជាកម្មផលរបស់ជាតិខ្លួន។

ទស្សនៈកម្មផល”របស់ខ្មែរមានភាពជាកម្មវាចកៈ៣(ភាពគ្មានពិចារណាឬគ្មានគំនិត)តែគេដឹងថាមនុស្សរស់មាន

ជីវិតត្រូវការគំនិត(Pensée)ហើយអត្ថរស(Essence)នៃគំនិតគឺសេរីភាព(។)គេដឹងថាការគិត(Penser)មិនមែនជា

សកម្មភាពបញ្ជា(Entendement),ប៉ុន្តែវាជាវិចារណញ្ញាណ(raison),មិនមែនជាសកម្មភាពខាងទ្រឹស្តី,តែវាជា

សកម្មភាពខាងប្រតិបត្តិ,គឺជាការិយកម្ម(Exercice)នៃសេរីភាព,ដូច្នេះគំនិតគឺជាសេរីភាព(។)ហេតុនេះឯងបានជា

ព្រះមហាបពិត្រឲដម្បូន្មានថា”មនុស្សត្រូវជួយខ្លួឯងជាមុនសិនទើបអាចរកធម៍ឃើញ”,គឺត្រូវចេះគិតរកហេតុផលក្នុង

ទុក្ខឬសេចក្តីសុខដែលខ្លួនបានជួបប្រទះ(។)ដូច្នេះទស្សនៈកម្មផលរបស់ព្រះពុទ្ធគឺគ្មានអ្វីក្រៅពីការិយកម្មនៃសេរីភាព

ជាសកម្មភាពខាងប្រតិបត្តិក្នុងការរស់នៅរៀងរាល់ថ្ងៃរបស់មនុស្សលោក។

មនុស្សមានវិចារណញ្ញាណ(ការដឹងខិសត្រូវ)ដែលអាចឲខ្លួនឯងរកឃើញដោយខ្លួនឯងនូវការពិតទាំងឡាយខាងផ្លូវ

ចិត្ត,តែវិចារណញ្ញាណ,វាត្រូវទទួលការអប់រំជាអចិន្ត្រៃយ,បើមនុស្សរស់នៅជាកុមារភាពជានិច្ចគឺមនុស្សនោះមិនអាច

រកឃើញការពិតអ្វីមួយបាននោះឡើយ។

ការអប់រំវិចារណញ្ញាណនេះគឺមានន័យជាការបំភ្លឺ(Eclairer),គឺជាការបង្ហាញ(Révéler)ឲវិចារណញ្ញាណមើលឃើញនូវ

អំណាចនៃការយល់(le.pouvoir.de.compréhension)ដែលមនុស្សមានដោយមិនដឹងខ្លួនតាំងពីកំណើតមក,ដែលជា

អំណាចនាំឲមនុស្សអាចរកការពិតឃើញក្រោយពីខ្លួនបានទទួលការអប់រំបន្តបន្តាប់ពីកុមាភាពមករហូតមកដល់ជា

មនុស្សពេញវ័យ(។)ភាពបង្ហាញឲឃើញ(Révélation)ជាពន្លឺបំភ្លឺវិចារណញ្ញាណឲមើលឃើញវាភ្លាម(។)ពន្លឺបំភ្លឺនេះជា

ការចេះដឹង(Lumières)ដែលកើតឡើងពីការអប់រំនៃវិចារណញ្ញាណ,និងធ្វើឲវាមានលក្ខណៈជាវិចារណញ្ញាណ,ព្រោះថាវា

តែងមានជម្រាលទៅរកអកម្មភាព(Passivité)ដោយហេតុនេះ,ធ្វើឲមនុស្សរស់នៅក្នុងសភាពនៃឆន្ទៈមួយដែលខ្លួន

ឥតអាចត្រួតវិចារណញ្ញាណខ្លួនឯងបានដោយសារវិចារណញ្ញាណ,ក្នុងអកម្មភាព,វាមានដុះរួចស្រេចនូវជំនឿនៃប្រវត្តិ

សាស្ត្រឬបុរេនិច្ជ័យ៤(Préjugé)ហើយបុរេនិច្ជ័យធំជាងគេបំផុតដែលមាននៅក្នុងវិចារណញ្ញាណគឺជំនឿឆ្វេង

(superstition)ដែលជាជំនឿមិនចំណុះនៃវិធានទាំងឡាយដែលជាគ្រឹះមាននៅក្នុងវិចារណញ្ញាណមានការអប់រំ,ព្រោះ

បុរេនិច្ជ័យ,វាមានច្បាប់សំខាន់របស់វាផ្ទាល់សំរាប់គោរពគឺអន្ធការនិយម(obscurantisme)ឬការល្ងង់ខ្លៅ(។)ហើយគេ

ដឹងថាការរំដោះវិចារណញ្ញាណពីជំនឿឆ្វេងគឺការចេះដឹងដែលកើតមានឡើងបានពីការអប់រំនៃវិចារណញ្ញាណនេះឯង។

ក្នុងចំណោមកត្តាដែលនាំឲជាតិខ្មែរធ្លាក់ក្នុងអត្ថង្គតអស់ច្រើនសតវត្សរួចមកហើយ,ហើយនៅតែបន្តរហូតមកដល់

សព្វថ្ងៃនេះ,ប្រហែលជាការបាត់បង់សូន្យនៃការអប់រំនៃវិចារណញ្ញាណប្រជាជាតិខ្មែរដែលធ្លាប់មាននៅក្នុងភាសិត

សម្បូរណ៌ដូចស្រុកខ្មែរ(។)យើងលើកយកដំបូន្មានត្រៃនេត្យក្នុងចំណោមដំបូន្មានទាំងឡាយដែលខ្មែរយើងទុកជាក្បួន

សំរាប់អប់រំជនខ្មែរឲដឹងខុសត្រូវក្នុងឋានៈខ្លួនជាសមាជិកនៃសង្គមខ្មែរ,ជាពលរដ្ឋ(citoyen)នៃជាតិខ្មែរ,និងជាកម្លាំង

រួមនៃប្រជាជាតិខ្មែរផង,ដែលយើងទុកជាកំពែងសំរាប់ការពារជាតិ។

ត្រៃនេត្យមានអត្ថន័យពីរចំណុចសំខាន់៖

១.មនុស្សម្នាក់ៗអាចមានសីលធម៍រុងរឿងបានដោយសារខ្លួនចេះគោរពខ្លួនឯង(le respect de soi) ;

២.មនុស្សម្នាក់ៗត្រូវទុកសីលធម៍រុងរឿងជាគោលដៅដែលខ្លួនត្រូវស្វែងរកជានិច្ចដោយយកការគោរពខ្លួនឯងជា

មធ្យោបាយ។

ប៉ុន្តែការគោរពខ្លួនឯងនេះ,ខ្លួនត្រូវចាំបាច់ណាស់មានការការគាំទ្រពីអ្នលផងឯទៀត,ដើម្បីចៀសវាងកុំឲវាមានការ

ចុះខ្សោយ(។)ដូច្នេះមនុស្សម្នាក់ៗត្រូវចាំបាច់ចេះគោរពខ្លួនឯង,និងអ្នកផងឯទៀតដើម្បីឲខ្លួនអាចមានសីលធម៏

រុងរឿងបាន(។)សួរជាសំណួរថា,តើពាក្យ”សីលធម៍រុងរឿង”មានន៍យយ៉ាងណា(?)គេអាចឲអត្ថន័យទៅលើពាក្យពិបាក

ខ្លាំងនេះតាមន័យសាមញ្ញមួយគឺ”ការមានស្មារតីនៃសេចក្តីថ្លៃថ្នូរជាមនុស្សក្នុងកំរិតកំពូល”ដូច្នេះ”សីលធម៍រុងរឿង”

តម្រូវឲមនុស្សម្នាក់ៗមានជានិច្ចក្នុងចិត្តនូវគតិបណ្ឌិត(sagesse)និងការអនុគ្រោះ(générosité)។

ការបាត់បង់សីលធម៍រុងរឿងកើតមកពីមនុស្សម្នាក់ៗមានមហិច្ជិតាហួសប្រមាណ(។)អ្នកចេះប្រមាណឬបណ្ឌិត

(sage)ត្រូវរស់ក្នុងកំពស់ស្ងប់ចិត្តនៃការសញ្ជឹងគិតក្នុងសុក្រិតភាពនៅចំពោះមុខទស្សនីយភាពនៃការលោភលន់,និង

តណ្ហានៃមនុស្ស។

ខ្មែរអ្នកកាន់ពុទ្ធសាសនាមើលឃើញក្នុងដំបូន្មានត្រៃនេត្យដូចគ្នាបេះបិទនឹងការទូន្មាននៃព្រះពុទ្ធ,សិក្ខាបទទាំងពីរ

នេះជាច្បាប់គួរសម(décorum)មួយដែលជាគ្រឹះសំរាប់រក្សាសុខដុមភាពក្នុងសង្គម,ដូច្នេះវាត្រូវមានការវិវឌ្ឍន៏ទៅតាម

សេរីភាពនៃបុគ្គលស្របតាមគោលការណ៏ស្វ័យភាពនៃសង្គម,ព្រោះសង្គមមនុស្សគេចាត់ទុកវាជាជីវន្តលោក(៥)រស់

ដោយខ្លួនឯង,មិនមែនជាគ្រឿងយន្តដែលញុំាងឲប្រព្រឹត្តតាមកម្លាំងពីខាងក្រៅណាមួយឡើយ។

ដូចយើងបានសរសេរពីខាងលើរួចមកហើយថាវិចារណញ្ញាណរបស់បុគ្គលនិមួយៗជាការិយកម្មនៃសេរីភាព,ហើយ

វិចារណញ្ញាណដែលបានទទួលការអប់រំគឺជាការចេះដឹងតាមសេរីភាព,ដែលជាទឹកសំរាប់រំលត់ភ្លើងនៃភាពល្ងង់ខ្លៅ

ដែលឆេះក្តៅរោលរាលនៅក្នុងវិចារណញ្ញាណគ្មានការងប់រំ,តែអ្នកសីលធម៍និយមខ្មែរមួយភាគបែរជាទុកពុទ្ធឪវាទជា

សិទ្ធាន(dogme)៦ប្រើអំណាច,ហើយយកឪវាទនេះមកកែឆ្នៃយកមកប្រើជាទំនៀមទម្លាប់ក្នុងសង្គមខ្មែរនាំឲវានៅ

នឹងថ្កល់,ដូចយ៉ាងពន្យល់រាស្ត្រឲចេះគោរពស្តេចដូចជាធម៍ព្រះពុទ្ធ,ទុករាស្ត្រជាត្រី,ស្តេចជាទឹក ,ទឹកជាអ្នកចិញ្ចឹមជីវិត

ត្រី,ដូច្នេះស្តេចជាអ្នកចិញ្ចឹមជីវិតរាស្ត្រ(។)ជំនឿលើទំនៀមទម្លាប់បែបនេះឯងជាការបង្ហាញសុចិភាពនៃសិន្ធាន

ឬជំនឿដាច់ណាត់ប្រើអំណាចនេះឯង។

តែយើងដឹងថាត្រៃនេត្យនិងពុទ្ធឪវាទក្តីជាដំបូន្មានសំរាប់ការរស់នៅ(៧)របស់មនុស្សក្នុងសង្គមមនុស្ស ,មិនមែនជា

ច្បាប់អាទិទេពនោះឡើយ(។)សង្គមមនុស្សតែងតែមានការវិវឌ្ឍន៏ជានិច្ច,ហើយការវិវឌ្ឍន៏នេះគឺមនុស្សជានាដការ,ជា

ម្ចាស់នៃអានាគតរបស់ខ្លួនឯងដោយយកការរស់នៅពីអតីតកាលរបស់ខ្លួនជាមេរៀន,មិនមែនជាគំរូដាច់ខាត,ប្រើ

គំនិតសម័យជាមធ្យោបាយធ្វើឲបានប្រសើរសំរាប់ការរស់នៅក្នុងបច្ចុប្បន្នកាល,ព្រមទាំងមានចក្ខុសម្ផស្ស(vision)ជា

និច្ចដើម្បីដូរសង្គមមនុស្សឲមានភាពចម្រើនក្នុងស្មារតីនៃសេចក្តីថ្លៃថ្នូរជាមនុស្សក្នុងកំរិតកំពូលនៅក្នុងអានា

គតកាល(។)ចលនានៃការវិវឌ្ឍន៏នេះជាចលនាជាអចិន្ត្រៃយដែលនាំឲសង្គមមនុស្សដូរជានិច្ចដើរទៅរកភាពចម្រើន

សំរាប់សុខុមាលភាពនៃមនុស្ស(។)ការដូរដាច់ខាតនេះ,នាំឲយើងចាត់ទុកត្រៃនេត្យនិងពុទ្ធឪវាទជាគំនិតបដិវត្តន៏,

មិនមែនជាគំនិតនៃការកែទម្រង់នោះឡើយ,ព្រោះក្នុងសិក្ខាបទទាំងពីរនេះគេឃើញមានការប្រៀនប្រដៅមនុស្សឲ

មានការការចេះដឹងដែលកើតឡើងពីការអប់រំនៃវិចារណញ្ញាណឲចេះគោរពខ្លួនឯងនិងគោរពអ្នកផងឯទៀតដែល

ជាការទំនាក់ទំនងគ្នាជាបដិការី(ទៅវិញទៅមក)ជានិច្ចសំរាប់ការស់នៅរបស់មនុស្សសេរីក្នុងសង្គមមនុស្ស,ហើយការ

ចេះដឹងនេះត្រូវប្រើវាដើម្បីវាយកំចាត់លទ្ធិទុកឲមនុស្សល្ងង់ឲបានជាដាច់ខាត,មិនមែនសម្រាប់ទុកជាចំណេះជា

អកម្មអង្គុយចាំតែទទួលរងគ្រប់អំពើបំផ្លាញសុភមង្គលរបស់មនុស្សនោះឡើយ(។)ចំណេះទាំងឡាយជាវត្ថុគ្មានជីវិតបើ

សិនជាអ្នកចេះមិនយកមកអនុវត្ត,ដូច្នេះមនុស្សទេដែលជាអ្នកធានានូវចំណេះដែលខ្លួនមានហើយយកមកអនុវត្ត

ដើម្បីមូលហេតុល្អ,ដូចព្រះពុទ្ធយកការចេះដឹងព្រះអង្គសំរាប់ទូន្មានមនុស្សសេរីឲដើរលើផ្លូវនៃសេចក្តីសុខ,ហើយសេចក្តី

សុខនោះមិនត្រឹមតែសំរាប់តែខ្លួនម្នាក់ឯងឡើយគឺជាសេចក្តីសុខសំរាប់សង្គមមនុស្ស,ព្រោះមនុស្សពុំអាចរស់បាន

សុខតែម្នាក់ឯងក្នុងសង្គមដែលមានទុក្ខជាទម្ងន់សំរាប់អ្នកផងឯទៀត។

ការបាត់បង់វិចារណញ្ញាណមានការអប់រំ(raison.éduquée)ក្នុងសង្គមខ្មែរដែលជាផលអាក្រក់ពីជំនឿឆ្វេងដែល

សម្បូរណ៌មានជាច្រើនក្នុងសង្គមខ្មែរជាការធ្វើឲអាក់ខានដល់ជនខ្មែរម្នាក់ៗឲមានការគិត,ដូច្នេះខ្វះគំនិត,ហើយបើ

ខ្វះគំនិតគឺច្បាស់ជាគ្មានសេរីភាពរស់ជាមនុស្សដែលជាសត្វលោកមានបញ្ញា(។)ខ្វះគំនិតគឺគ្មានវិចារណញ្ញាណមានការ

អប់រំដែលនាំឲខ្លួនឥតអាចរកឃើញនូវអំណាចនៃការយល់ដែលមានពីកំណើតមកម្លេះ(។)បើជនខ្មែរភាគច្រើនលែង

មានវិចារណញ្ញាណមានការអប់រំដែលជាកូនសោបើកទ្វារការចេះដឹង(lumières)គឺពិតជានាំឲសង្គមខ្មែរឲធ្លាក់ក្នុង

ជ្រោះឪនភាព(។)ក្នុងរយៈពេលដ៏យូរអង្វែងមួយ,ឪនភាពនេះក៏ក្លាយជាទម្លាប់នៃការរស់នៅជាធម្មតារបស់ប្រជាជាតិ

ខ្មែរ(។)ខ្មែរយើងនាំគ្នារស់នៅព្រងើយកន្តើយចំពោះមុខឪភាពជាតិ,ព្រោះខ្លួនឥតអាចរកឃើញនូវអំណាចនៃការយល់

ដែលមានក្នុងធម្មជាតិរបស់ខ្លួន។

ភាសិត”សម្បូរណ៏ដូចស្រុកខ្មែរ”មានន័យដើមថាមនុស្សខ្មែរជាមនុស្សមានការចេះដឹង,ជាជនមានសេរីភាពព្រោះ

ខ្លួនជាមនុស្សមានគំនិត,យកច្បាប់ធម្មជាតិសំរាប់ការរស់នៅលើច្បាប់អាទិទេព,ដូចយ៉ាងការប្តូរព្រហ្មញ្ញសាសនាមក

យកពុទ្ធសាសនាជាជំនឿជាបដិវត្តន៏ដ៏ធំមួយដែលមាននៅក្នុងសង្គមខ្មែរជំនាន់នោះ,ព្រោះពុទ្ធសាសនាមានមូល

ដ្ឋានក្នុងច្បាប់ធម្មជាតិ,អ្វីដែលមានក្នុងពុទ្ធឪវាទ,គឺព្រះពុទ្ធព្រះអង្គបានដកស្រង់ពីច្បាប់ធម្មជាតិ,ខុសគ្នាពីព្រហ្មញ្ញ

សាសនាដែលទុកអាទិទេពទាំងឡាយ,ដែលជាកិត្តិមជន(personnages)បង្កើតឡើងពីមនុស្សសំរាប់មនុស្សយកមក

គោរពទុកជាអ្នកការពារនឹងរក្សាសេចក្តីសុខក្នុងការរស់នៅ(។)គ្រឹះព្រហ្មញ្ញសាសនាឋិតនៅលើពីធីដែលមានចែងក្នុង

គម្ពីរនៃអាទិទេព,បើមនុស្សចង់បានសេចក្តីសុខ,ត្រូវចាំបាច់ធ្វើតាមពិធីឥតខុស,បើពុំនោះទេច្បាស់ជាអាទិទេពមិន

ជួយការពារនោះឡើយ។

ចំណែកគ្រឹះនៃពុទ្ធសាសនាគឺឋិតនៅលើការឲដំបូន្មាន,ជាឪវាទយល់ដឹងតាមការត្រិះរិះដោយមនុស្ស,គឺព្រះពុទ្ធ,សំរាប់

មនុស្សយកទៅអនុវត្តតាមការពិចារណារបស់ខ្លួនរៀងខ្លួន(។)ព្រះពុទ្ធមិនមែនជាអ្នកការពារឬរក្សាសេចក្តីសុខដល់

មនុស្សនោះឡើយ,ព្រះអង្គមានតួនាទីត្រឹមតែជាអ្នកនាំផ្លូវតាមសិក្ខាបទរបស់ព្រះអង្គ,ឲមនុស្សបោះបង់ចោលគ្រប់

តណ្ហាណាដែលនាំបង្កើតទុក្ខដល់ខ្លួន,ហើយបុគ្គលម្នាក់មានសេរីភាពនឹងធ្វើតាមឪវាទរបស់ព្រះអង្គឬក៏មិនធ្វើតាម,

ដូច្នេះពុទ្ធសាសនាមិនមែនជាជំនឿដាច់ណាត់ប្រើអំណាចនេះឡើយ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាននៃភាសិត”សម្បូរណ៏ដូចស្រកុខ្មែរ”គឺខ្មែរសម្បូរណ៏អ្នកចះដឹងមានវិចារណញ្ញាណមានការអប់រំ,ជា

មនុស្សមានសេរីភាព,មិនជឿលើជំនឿឆ្វេង,ជាអ្នកប្រយុទ្ធអង់អាចប្រឆាំងនឹងអន្ធការនិយម,បើខ្មែរបាត់គុណ

សម្បត្តិទាំងនេះ,គឺពិតជាជាតិខ្មែរនៅតែបន្តឪនភាពរហូតជាតិរលាយជាពុំខាន។

គ្មាននរណាឬប្រទេសណាគេអាចជួយប្រជាជាតិខ្មែរបាននោះឡើយបើប្រជាជាតិខ្មែរមិនជួយខ្លួនឯងជាមុនសិន៕

 


សុទ្ធានុក្រម    

Le pays, en lui-même, est aujourd’hui ce qu’il fut, c’est à nous Européens à faire répéter le vieux proverbe « Riche comme le Cambodge ». Extrait du livre çà et là. Cochinchine. L’âme khmère. Ang Kor (1892). Auteur : Réveillère, Paul-Emile-Marie (1829-1908). Le Contre-Amiral était un grand marin. Il se distingue en Cochinchine en mars 1863, lors de l’attaque de GO-CONG. Commandant la canonnière 31. En 1885, à bord du torpille 44, il remonte le MEKONG franchit le premier, les rapides de PREA-PATANG et crée le Service de la défense mobile de SAIGON.   

រោគបិតាគត=Maladie héréditaire.

កម្មវាចកៈ=Forme passive.

បរេនិច្ជ័យ=ការវិនិច្ជ័យឬមតិឥតពិចារណា.

ជីវន្តលោក=Etre vivant

សិន្ធាន=ជំនឿដាច់ណាត់។សិន្ធានប្រើអំណាច=le dogme autoritaire

ការរស់នៅ=Une vie pratique

Repost 0
Published by ឧប​សង្ហា - dans ពិភាក្សានយោបាយ
commenter cet article
3 octobre 2013 4 03 /10 /octobre /2013 06:55

 

DSC05407

Le mal est fait !

 

Le mal est fait, et le parti du salut national (PSN) ne peut pas faire semblant qu’il ne soit pas responsable du maintien de Hun Sen au pouvoir pendant encore cinq ans et plus longtemps encore si son esprit est toujours guidé par une impuissance analyse du danger de la nation khmère. Après avoir promis le peuple khmer qu’ils pourraient faire tomber la dictature par les élections non démocratiques, Sam Rainsy et Kim Sokha, deux stratèges velléitaires à l’audace douteuse, continuent de malmener leurs compatriotes par une nouvelle stratégie qui ressemble à celle de Norodom Ranariddh. Elle consiste à se crever leurs yeux afin que Hun Sen se porte mieux. Ils ont donné un nom à leur ruse «duopole de la victoire », d’où la possibilité de négocier pour partager le pouvoir avec ce dernier. Mais, on le savait depuis belle lurette que Hun Sen a un principe dans la négociation avec ses ennemis : « ce qui est à moi est à moi, ce qui est à toi est négociable ».

 

Mais, on constate que la négociation de Sam Rainsy avec Hun Sen, laquelle s’ouvre un processus sui generis dont on ne connaisse toujours pas l’aboutissement,  ressemble plutôt à une offre de services du premier au second : PSN contrôle le pouvoir législatif avec ses 55 députés et PPC dirige le pouvoir exécutif avec l’appui de sa majorité absolue de 68 élus à l’Assemblée nationale et chacun donne selon ses moyens pour le bien de tous les Khmers. Que c’est malin de la part de Sam Rainsy et Kem Sokha d’y rajouter pour tromper leurs électeurs que cette mesure serait provisoire, dont le but était de débloquer la crise politique, en attendant la création d'un comité neutre pour examiner des irrégularités qui ont été commises au cour des élections du 28 juillet. Hun Sen ne juge pas bon y accepter, parce que pour lui, il n’y ait pas la crise politique au pays khmer : Son parti a gagné les élections législatives en obtenant la majorité absolue à l’Assemblée nationale pour diriger le pays. Avec cette position de domination inexpugnable, Hun sen est en train de tirer son épingle du jeu. Seul un évènement extraordinaire pourrait l’ébranler. Cet évènement sera sans doute une révolte du peuple khmer contre la dictature.

 

Mieux encore, sa présence à la réunion à huis clos des hauts dignitaires des partis PPC et PSN du 16 septembre, Hun Sen a réussi à faire accepter par Sam Rainsy et Kem Sokha qu’il y avait une entente de trois points majors entre son parti et le PSN. Le communiqué a été lu par Prak Sokhon, conseiller spécial de Hun Sen, pour informer le public. La confusion était totale dans le rang des manifestants à la « place démocratie ». Le lendemain, Sam Rainsy et Kem Sokha n’osaient même pas y rendre visite aux manifestants pour remercier de leur audace ébouriffante pendant trois jours pour faire face au pouvoir dictatorial. En effet, ce communiqué signait l’échec de ces trois jours historiques et créait un malaise dans l'esprit du peuple khmer.           

 

Oui, la stratégie de négociation du PSN est injuste et inefficace. Injuste, parce que la justice revendiquée par les électeurs est minimisée par cette négociation sans fin et cependant, on est certain que Hun est déjà le gagnant : il préserve son pouvoir intact avec la bénédiction du roi pantin. Et oui, le mal est déjà fait. Inefficace, parce que cette stratégie est déjà utilisée sans résultat par Ranariddh. Le PSN ne pourrait jamais contrôler le pouvoir législatif en position de minorité à l’Assemblée nationale et dans un pays où il n’y a pas l’État de droit. Et oui, Sam Rainsy et Kim Sokha continuent de rêver d’être plus intelligents que des conseillers politiques vietnamiens communistes au Cambodge, mais leur stratégie de négociation dit le contraire, parce qu’ils sont en train de féliciter Hun Sen pour avoir volé le pouvoir avec effraction de la constitution.

 

Dans cette stratégie, Sam Rainsy ne peut pas exiger un changement politique et une révolution, parce que tout le pouvoir est toujours dans la main d’un dictateur tout puissant. Le changement politique doit l’amener à imposer une existence d’un État de droit et d’une administration irréprochable. Or, ces deux leviers, on le sait, sont bannis par Hun Sen. La révolution est celle de l’arrêt de l’immigration des Vietnamiens au Cambodge et celle du retour au Vietnam des millions ressortissants vietnamiens qui sont venus s’installer inégalement au Cambodge. Après les élections du 28 juillet, en acceptant la négociation à huis clos avec Hun Sen, puis en discourant sur la détermination inébranlable de sauvetage du pays en danger, Sam Rainsy et Kem Sokha ont menti leurs électeurs, parce que leur objectif principal dans leur foucade, c’est de partager le pouvoir avec Hun Sen.

 

Que s’engagent-ils le pays dans cette voie ? Si Sam Rainsy et Kem Sokha ne changent pas de vision et préfèrent la négociation avec le PPC, Hun Sen à toutes les changent de rester au pouvoir jusqu’à la fin de sa vie, parce qu’il sait ce qu’il veut. A travers la dictature, soit, mais il y va pour préserver son pouvoir. Avec ce pouvoir, il passera son temps à servir la Chine et le Vietnam communiste, et le Cambodge subira le même sort que le Kampuchéa Krom. En revanche, si ces deux leaders du PSN restent avec le peuple et combattent avec lui la dictature et l’occupation vietnamienne, ils prendront des risques nécessaires, et devant eux, ils verront s’ouvrir les portes de l’histoire. Comme dit François-René de chateaubriand ; le champignon vénéneux pousse au pied du chêne, mais n’est pas le chêne. Hun Sen n’est pas le chêne, les citoyens khmers pourraient donc l’arracher avec leurs mains pour le jeter dans la poubelle comme un champignon vénéneux.

 

La monarchie khmère est morte aujourd’hui. Le roi Sihamoni est inutile pour la nation khmère. Sam Rainsy et Kem Sokha peuvent se passer de lui. Il faut oublier son existence médiocre : le peuple khmer suffit pour faire comprendre à Hun Sen, il est temps qu’il quitte le pouvoir. Le mal naît avec la négociation avec le dictateur. Il prospère avec l’argent de ce dernier. Le cas de Ranariddh est la leçon pour ceux qui veulent offrir leurs services du patriotisme à Hun Sen. Ils finissaient toujours leur existence dans la poubelle du PPC. Bien sûr, dans mes propos, je me garde bien de donner des leçons de stratégie à Sam Rainsy et Kem Sokha. Mais, je ne peux que constater que le mal est fait depuis qu’ils ont décidé de participer aux élections non démocratiques du 28 juillet.

 

Pour ceux qui veulent le changement, la stratégie de négociation du PSN avec le PCC serait sans doute dans les urgences oubliées, et dans les indignations retombées. D’ici quelques semaines, les 55 élus du PSN siègeront à l’Assemblée nationale à côté les 68 voleurs et tout redeviendra comme avant, parce que le mal est fait. Que reste-t-il au peuple khmer malheureux ? C’est affreux d’avoir y pensé. Peut-il vivre infiniment dans les conditions douloureuses ? Sa révolte est-elle repoussée sine die ? Attend-t-il encore l’hallali du PSN pour faire tomber le régime actuel ?

Le mal est fait, mais hun sen n’est pas le chêne !   

      

Repost 0
29 septembre 2013 7 29 /09 /septembre /2013 07:30

DSC05407

Le 23 septembre 2013

 

 

Ce lundi 23 septembre 2013, l’assemblée nationale, entourée en ce moment-là d’un imposant déploiement de troupes, étant en séance d’ouverture pour la cinquième législature en présente du roi et les soixante-huit représentants du parti du peuple du Cambodge(PPC), à la suite de la proclamation officielle du Comité national électoral (CNE) des résultats, laquelle a été approuvée par le Conseil constitutionnel du Cambodge (CCC), donnant le PPC gagnant avec 68 sièges et le parti du salut national khmer (PSNK) perdant avec 55 sièges. Le PSNK a contesté immédiatement ces résultats et les 55 députés élus ont boycotté cette séance d’ouverture, en la qualifiant d’anticonstitutionnel.

 

Ce 23 septembre, dans l’hémicycle de l’Assemblée nationale moitié vide, le roi Sihamoni, au perchoir qui se ressemble à un juchoir, se leva et proclama solennellement avec laconisme tranquille l’ouverture de cette cinquième législature. Cette déclaration royale, c’était l’avenir qui entrait, un avenir connu : le Cambodge sera gouverné par des voleurs. Ce moment eut quelque chose de tristesse. L’assemblée nationale n’était plus la maison du peuple khmer, c’était une cachette des malfaiteurs vivant hors la loi. Oui, ce moment de monotonie connu déjà depuis deux décennies, Hun Sen, le chef des bandits, devait remercier à son roi qu’il avait fait ses efforts pour lui transmettre à nouveau le pouvoir dictatorial intact pour maintenir la tranquillité du régime et la monarchie.

 

Ce 23 septembre, le roi Sihamonie et les 68 bandits venaient à violer la souveraineté du peuple khmer et la constitution. On savait depuis le 28 juillet, journée des élections truquées avec la participation du parti salut National Khmer (PSNK), un guet-apens réussi, un crime odieux qui a été commis par les partis PPC et le PSNK. Ce crime contient tous les crimes, la trahison dans la conception, le parjure dans l’exécution, la spoliation, et le vol dans le triomphe ; ce crime traîne après ces élections injustes, comme parties intégrantes de lui-même : la négociation entre ces deux partis, en ce moment même pour partager la victoire, constitue la suppression de la volonté du peuple et des lois, parce que le criminel est absout et la volonté du peuple est proscrite. Et oui ! ceci est poignant à dire, le roi Sihamoni, le garant des inviolabilités constitutionnelles, est dans le coup et le peuple khmer pourrait lui dire « C’est un faux poids qui règne dans le Royaume des 68 bandits ».

 

A l’heure qu’il est que tous ceux qui servent ces 68 bandits et leur roi, s’ils se croient les serviteurs du peuple, qu’ils se détrompent. Ils sont les camarades des voleurs et du parti communiste vietnamien. Depuis le 23 septembre, il n’y a plus au Cambodge de fonctionnaires de l’Etat, il n’y a que des complices. Le moment est venu que chacun se rende bien compte de ce qu’il a fait et de ce qu’il continue de faire. Continuer à obéir Hun Sen et le PPC est un crime contre le peuple khmer et de l’humanité. Accepter de partager le pouvoir avec Hun Sen est une trahison aux électeurs qui avaient le courage de briser les chaînes de la dictature.

 

Allons, consciences, debout ! éveillez-vous, il est temps ! Et si la loi, le droit, le devoir, la raison, le bon sens, l’équité, la justice, ne suffisent pas, que nous continuons à songer à notre avenir meilleur sans la dictature. Si la peur se tait, que la responsabilité de chacun parle pour faire tomber la dictature ! Certes, la démocratie est menacée, c’est là un état de choses grave. S’endormir sur une telle situation dans laquelle, il y a le triomphe du crime, c’est un déshonneur de plus. Nous, Khmers, ne devons pas adhérer au gouvernement des voleurs par le consentement de la léthargie. Ce gouvernement est la honte du pays. Soit, cette honte est attirée des investisseurs chinois et vietnamiens. N’espérons rien de ces exploiteurs !

 

Repost 0
21 septembre 2013 6 21 /09 /septembre /2013 06:22

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

 

ឈ្នះដូចគ្នា?

 

ក្នុងឆ្នាំ២០០៦សមរង្ស៊ីអាចវឹលត្រឡប់ចូលស្រុកវិញ(១)ដោយបានទទួលការអនុគ្រោះពីស្តេចសីហមុនី,នៅពេលដែល

គាត់បានភាសខ្លួនទៅនៅបរទេស,ក្នុងរយៈពេលនោះគាត់តែងតែបាននិយាយជានិច្ចថាគាត់អាចរកដំណោះស្រាយ

ជាមួយហ៊ុនសែនបានដោយយករូបមន្ត”គ្មានអ្នកច្នេះគ្មានអ្នចាញ់”មកធ្វើជាមូលដ្ឋានសំរាប់ធ្វើសម្បទាន,តែក្នុងរូប

មន្តនោះសមរង្ស៊ីមិនបានគិតថាមានអ្នកចាញ់គឺប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរដែលលោកបន្តរស់នៅក្នុងរបបផ្តាច់ការរហូតមក

ដល់សព្វថ្ងៃនេះ(។)បច្ចុប្បន្ននេះសមរង្ស៊ីកំពុងបង្កើតរូបមន្តថ្មីមួយទៀតសំរាប់ធ្វើសម្បទានជាមួយហ៊ុនសែនគឺ

”ឈ្នះដូចគ្នា”,តែក្នុងរូបមន្តនេះសមរង្ស៊ីធ្វើជាភ្លេចឬក៏ជាមនុស្សភ្លើថាគាត់កំពុងទទួលស្គាល់ដោយតុណ្ហីភាព

(tacitement)ការលួចឆ្នោតរបស់ហ៊ុនសែនជាជ័យជំនះមួយស្មើនឹងជ័យជំនះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ(។)តើដូចម្តេចនឹងអាច

និយាយពីការរកយុត្តិធម៍ជូនម្ចាស់ឆ្នោតកើតក្នុងរូបមន្តបែបទុកចោរជាអ្នកឈ្នះនះមួយដែរ(?)គេដឹងថាបើនិយាយពី

យុត្តិធម៍គឺត្រូវមានជនរងគ្រោះនិងពិរុទ្ធិកជន(coupable),តែបើរកយុត្តិធម៍ដោយមិនបានរកឃើញថាតើនរណាជាអ្នក

រងគ្រោះហើយនរណាជាអ្នកធ្វើខុស,តើគេអាចទុកជាយុត្តិធម៍បានដែរឫទេ(?)សមរង្ស៊ីមានមោទនភាពឃើញបាតុករ

ប្រកាន់យកវប្បធម៍អហឹង្សាក្នុងការសំដែងការឈឺចិត្តរបស់ខ្លួនចំពោះអំពើវិសមធម៍ហើយធ្វើការតវ៉ាឲរកយុត្តិធម៍,

ដូច្នេះឯងសមរង្ស៊ីក្នុងឋានៈខ្លួនជាមេដឹកនាំដ៏មានស្នេហ៏(២)នៃប្រជាកោលាហល(៣)ជាប្រវត្តិសាស្ត្រនេះត្រូវមានកាតព្វ

កិច្ចបំបាត់ចោលឲបាននូវវប្បធម៍និទ្ទណ្ឌភាព(impunité)ដែលជាសត្រូវទី១របស់យុត្តិធម៍(។)ម្យ៉ាងមួយទៀតត្រូវសមរង្ស៊ី

ដឹកឲច្បាស់ថាកម្លាំងនយោបាយរបស់ខ្លួនកើតចេញពីកម្លាំងប្រជាពលរដ្ឋ,មិនមែនព្រះមហាក្សត្យជាអ្នកប្រគល់

ឲនោះឡើយ,ដូច្នេះបើសមរង្សីយកកម្លាំងប្រជាមានិតនេះមកធ្វើជាអាវុធប្រឆាំងនិងរំលំរបបផ្តាច់ការអាយ៉ងយួន

កុម្មុយនិស្តតាមវិធីអហឹង្សា,ហ៊ានដើរមុខជាអ្នកដឹកនាំឧជុ(៤)ជាមួយនឹងប្រជាពលរដ្ឋនិងដើម្បីប្រជាពលរដ្ឋ,គឺ

សមរង្ស៊ីកំពុងបំពេញបេសកកម្មថ្លៃថ្នូរនិងអគ្ឃ(précieux)ណាស់ដើម្បីប្រជាជាតិខ្មែរ,តែបើសមរង្ស៊ីយល់ច្រឡំដើរតាម

អនុទេ្ទសឬបរមោវាទ(៥)ព្រះមហាក្សត្យដែលព្រះអង្គមិនដែលមានវិរិយោភាព(courage)ហ៊ានការពារយុត្តិធម៍ជូន

ប្រជាពលរដ្ឋគឺសមរង្ស៊ីកំពុងហុចដងដាវទៅឲហ៊ុនសែនធ្វើពិឃាដខ្លួនគាត់ហើយទុកស្រោមដាវកាន់លំអរសពខ្លួនតែ

ប៉ុណ្ណោះ(។)នៅចំពោះមុខអំណាចផ្តាច់ការមានតែកម្លាំងប្រជាមានិតទេដែលអាចប្រឈរមុខតទល់នឹងអំណាចចង្រៃ

នេះបាន,ហើយកម្លាំងនេះកំពុងកើតឡើងជាសយម្ភូត(៦)គ្មានបរមីព្រះមហាក្សត្យឯណាមកចាប់ភពក្នុងកម្លាំងនេះ

ឡើយ,ដូច្នេះត្រូវសមរង្ស៊ីក្តី,កិមសុខាក្តីយល់ដឹងឲច្បាស់ថាកម្លាំងនេះនៅតែមានបន្តជានិច្ចទោះបីមានឬអត់អស់លោក

ជាអ្នកដើរមុខក៏ដោយ។

រូបមន្តថ្មី”ឈ្នះដូចគ្នា”របស់សមរង្ស៊ីជាបាបចិត្ត(tentation)មួយចង់លួចអំណាចរបស់ប្រជាពលរដ្ឋយកទៅប្រើសំរាប់រក

ប្រយោជន៏ក្រុមបក្សមួយតែប៉ុណ្ណោះ,ហេតុនេះឯងប្រជាពលរដ្ឋមិនត្រូវធ្វេសឲនរណាមួយអាចលួចអំណាចរបស់ខ្លួន

ឲបាននោះឡើយ(។)វប្បធម៍ដែលខ្មែរយើងត្រូវបោះបង់ចោលមិនត្រឹមតែវប្បធម៍ហឹង្សា,និទ្ទណ្ឌភាពតែប៉ុណ្ណោះនោះទេ,

គឺខ្មែរយើងត្រូវនាំគ្នាបោះបង់ចោលវប្បធម៍ជឿផ្កាប់មុខសំដីអ្នកដឹកនាំ,គឺត្រូវនាំគ្នាតាមដានសកម្មភាពពួកគាត់

ឲច្បាស់លាស់ថាតើពួកគាត់ធ្វើដូចគាត់និយាយហើយវាស្របនឹងគោលបំណងដើមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋដែរឫទេ(។)មកដល់

ថ្ងៃនេះសមរង្ស៊ីនិងកិមសុខាបានប្រកាសជាថ្មីថាគណបក្សគាត់មិនចូលរួមសម័យប្រជុំទី១នៃរដ្ឋសភាដើម្បីឲវាអាចមាន

សុពលភាពអាចបង្កើតរដ្ឋាភិបាលស្របច្បាប់មួយដើម្បីឲហ៊ុនសែនបន្តកាន់អំណាចផ្តាច់ការបំរើប្រយោជន៏ចិនយួន

កុម្មុយនិស្តតទៅមុខទៀត,ដូច្នេះខ្មែរម្ចាស់ឆ្នោតទាំងពួងត្រូវនាំគ្នាកត់សំគាល់ជាផ្លូវការនៃការប្រកាសជាវិជ្ជាមាន

នេះដែលជាជំហានតស៊ូមួយដើរទៅរកការរកយុត្តិធម៍,ហើយត្រូវនាំគ្នាបន្តសកម្មភាពតវ៉ាជានិច្ចហើយតាមដានសកម្ម

ភាពគណបក្សសង្គ្រោះជាតិដែលកំពុងដើរតួជាតំណាងរបស់ម្ចាស់ឆ្នោតក្នុងការតវ៉ាជាមួយនឹងម្ចាស់ឆ្នោតលុះត្រាតែអាច

រកយុត្តិធម៍ជូនម្ចាស់ឆ្នោតឲបានដាច់ខាត(។)បើរកយុត្តិធម៍នេះឃើញគឺវាពិតជាព្យុះបក់រំលំរបបផ្តាច់ការអាយ៉ងយួនជា

ពុំខាន៕

 

​១ភាសខ្លួនទៅនៅបរទេសចាប់ពីថ្ងៃទី៣កុម្ភៈក្រោយពីរដ្ឋសភាដកអភ័យឯកសិទ្ធិ,ថ្ងៃទី២២ធ្នូរ២០០៥សមរង្សីបានត្រូវតុលាការ

អាយ៉ងហ៊ុនសែនផ្តន់ទោសតាមទុដ្ឋភាពឲជាប់ពន្ធនាគារ១៨ខែពីបទការបង្ខូចកេរ៌្តគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា។

មេដឹកនាំដ៏មានស្នេហ៏=Leader charismatique

ប្រជាកោលាហល=Agitation populaire

ឧជុ=Droit, sincère, loyal, honnête(ស្មោះត្រង់)។

បរមោវាទ=Excellent conseil(ឪវាទ)។

សយម្ភូត=ដែលប្រព្រឹត្តដោយខ្លួនឯង,spontané

Repost 0
Published by ឧប​សង្ហា - dans ពិភាក្សានយោបាយ
commenter cet article
17 septembre 2013 2 17 /09 /septembre /2013 10:19

 

DSC05407 ប្រតិកម្មរហ័ស

 

ឆ្កែឬវីរបុរស?

 

សន្ទិដ្ឋភាព(១)បីចំណុចរវាងគណបក្សសង្គ្រោះជាតិនិងគណបក្សប្រជាជនដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទុកជាចោរលួច

ឆ្នោតនឹងលួចជាតិគឺវាគ្មានឆ្លើយឲចំនូវអ្វីដែលប្រជាពលរដ្ឋកំពុងស្វែងរកគឺការដូរអំណាចផ្តាច់ការបច្ចុប្បន្នដែល

ប្រជាពលរដ្ឋលោកបានសំដែងឆន្ទៈច្បាស់លាស់រួចមកហើយតាមពាក្យស្លោក”ដូរឬមិនដូរ?ដូរ”។

សមរង្ស៊ីនឹងកឹមសុខាកំពុងបោកប្រាស់រាស្ត្រធ្វើជាឆ្កែបំរើហ៊ុនសែនឲមេចោរនេះទាញចូលទ្រុងធ្វើភ្នែកឡេកឡង់ដូច

ឆ្កែឆ្កួចដែលគេនឹងយកទៅសម្លាប់ចោលនៅថ្ងៃមុខជាពុំខាន(។)ដូចខ្ញុំធ្លាប់សរសេររួចមកហើយថាមិនយូរមិនឆាប់

សមរង្ស៊ីដែលជាអ្នកប្រជាធិបតេយ្យក្លែងក្លាយ,ហើយកិមសុខាដែលមានកំណើតនយោបាយចេញពីប្រព័ន្ធកុម្មុយ

និស្តយួន,ច្បាស់ជានាំគ្នាក្បត់រាស្ត្រយកកឲហ៊ុនសែនយកអន្ទាក់រាជានិយមទាក់កបញ្ចូលដាក់ចូលក្នុងទ្រុងកុម្មុយនិស្ត

ជាពុំខាន។

យើងឃើញថាប៉ុន្មានសប្តាហនេះបុគ្គលសមរង្ស៊ីគាត់មានរស្មីដែលកើតចេញពីអំណាចប្រជាពលរដ្ឋដែលលោកប្រគល់

ជោគវាសនាឲបុគ្គលនេះធ្វើមគ្គុទ្ទេសក៏ដឹកនាំកម្លាំងប្រជាពលរដ្ឋដើម្បីរំលំរបបកុម្មយនិស្តអាយ៉ងយួនដើម្បីឯករាជ្យ

ប្រជាជាតិនិងសេរីភាពប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,បែរជាទៅធ្វើជាឆ្កែស្តេចដែលជាឆ្កែរបស់ហ៊ុនសែនដែលជាឆ្កែរបស់យួន

កុម្មយនិស្ត,នាំគ្នាធ្វើឆ្កែបន្តៗគ្នាដែលមានម្ចាស់ចិនយួន,តើទង្វើកក្រោះដែលសមរង្ស៊ីកំពុងក្បត់រាស្ត្រនេះមិនមែនជា

អំពើក្បត់ជាតិនោះទេ(?)ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមួយនគរលើកតាំងឲសមរង្ស៊ីធ្វើជាសិង្ហ,បែរជាទៅធ្វើឆ្កែដើម្បីទទួលបាន

កំទេចអំណាចដែលហ៊ុនសែនវាបោះឲស៊ីដូចសត្វអត់ស៊ីយូរមកហើយ,មិនតែប៉ុណ្ណោះសមរង្ស៊ីនិងកិមសុខានាំគ្នាលើក

ស្តេចដាក់លើកញ្ចោង(palanquin)ទើបអាចមានសិទ្ធិចូលធ្វើសវនាការជាមួយហ៊ុនសែនតាមការកោះហៅដោយគគ្រឺត

ពីជនផ្តាចការនេះ។

សូមសមរង្ស៊ីនិងកិមសុខាចាំឲច្បាស់ថាប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរដែលលោកចង់បានគឺដូរអំណាចផ្តាច់ការសំរាប់អាណត្តិទី៥

នេះ,មិនមែនដូរគ.ជ.ប.សំរាប់ការបោះឆ្នោតអាណត្តិទី៦ហើយទុកឲហ៊ុនសែនបន្តកាន់អំណាច៥ឆ្នាំបន្តទៅទៀតនោះ

ឡើយ(។)ដូចយិមសុវណ្ណ,មន្រ្តីគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ស្រែកគឃរថាយើងឈ្នះហើយព្រោះហ៊ុនសែនសុខចិត្តឲកែទម្រង់គ.

ជ.ប.សំរាប់ការបោះឆ្នោតខាងមុខ,ការនេះមានន័យថាការរកយុត្តិធម៍រឿងហ៊ុនសែនលួចឆ្នោតថ្មីៗនេះត្រូវនាំគ្នាបំភ្លេច

ចោលនាំគ្នាធ្វើសហការដើម្បីឲស្តេចសីហមុនីបានសុខ,ឲហ៊ុនសែនបន្តកាន់អំណាចផ្ថាច់ការ,ឲយិមសុវណ្ណនិងអ្នកជាប់

ឆ្នោតជាតំណាងរាស្ត្រនៃគណបក្សសង្គ្រោះជាតិមានចំនួន៥៥នាក់ទទួលបំណាច់បុណ្យស័ក្តិរាប់ពាន់ដូឡាអាមេរិកដែល

សមរង្ស៊ីខ្លួនឯងរិៈគន់ថាសមាជិកគ.ជ.ប.មានបៀវត្សមួយខែៗរាប់ពាន់ដូឡាដើម្បីបំរើហ៊ុនសែនក្នុងអំពើលួចឆ្នោត

ប្រជាពលរដ្ឋ,ឲសមរង្ស៊ីបានទទួលងារជាសម្តេចដែលជារង្វាន់ស្តេចអរគុណគាត់ដែលជាអ្នករក្សាសេចក្តីសុខរាជបល័្លង្ក

ទី២បន្ទាប់ពីហ៊ុនសែនជាពិសេសឲចិនយួនកុម្មុយនិស្តនៅបន្តត្រួតត្រាហើយផ្លន់ទ្រព្យសម្បត្តិធម្មជាតិ។

បើសមរង្ស៊ីចោលប្រជាពលរដ្ឋទៅស្រវាចាប់ស្រមោលកំទេចអំណាចគឺគាត់ពិតជាឆ្កែបំរើហ៊ុនសែននិងស្តេចហើយ

ក្លាយជាសត្រូវប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,តែបើគាត់បន្តការការពារយុត្តិធម៍ជូនដល់ម្ចាស់ឆ្នោតគឺពិតជាវិរបុរសដ៏គឃ្លើន

(audacieux)ដែលកម្ររកមានណាស់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រជាតិខ្មែរ(។)តែរឿងក្បត់ជាតិជារឿងមនសិការៈរបស់សមរង្ស៊ីផ្ទាល់

រឿងដែលសំខាន់គឺតើប្រជាពលរដ្ឋសុខចិត្តបន្តចាញ់បោកឆ្កែបែបសមរង្ស៊ីដែរឬទេ(?)បើបងប្អូននូវតែសុខចិត្តចាញ់

បោកឆ្កែសមរង្ស៊ីនិងកិមសុខា,គឺបងប្អូនទេជាមនុស្សអគុណភាព(២)មិនអាចរំដោះខ្លួនចេញពីនឹមរបបផ្តាច់ការ

អាយ៉ងយួនដោយសុខចិត្តរំលាយអំណាចខ្លួនចោលនៅចំពោះមុខរបបផ្តាច់ការដែលកំពុងរកខ្សល់សំរាប់ដក

ដង្ហើមស្ទើរតែពុំបាន(។)បងប្អូនខ្មែរត្រូវចាំបាច់បន្តការតស៊ូអហឹង្សាដោយខ្ជាប់ខ្ជួនដែលបងប្អូនកំពុងធ្វើបច្ចុប្បន្ននេះ។

កម្លាំងអហឹង្សារបស់បងប្អូនសព្វថ្ងៃគឺដូចទឹកជំនន់នាំយកទៅនូវអ្វីៗដែលជាកំអែលដែលមាននៅក្នុងសង្គមខ្មែរ,មាន

របបរាជានិយមកញ្ញាស់អាយ៉ងយួន,របបផ្តាច់ការលួចជាតិនិងលួចសន្លឹកឆ្នោត,និងអាណានិគមយួននៅស្រុកខ្មែរ(។)អ្វី

ដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរកំពុងទាមទារជាបំណងគត់មត់(vertueux)មួយសំរាប់អានាគតរុងរឿងនៃប្រជាជាតិខ្មែរ,ដូច្នេះ

ការបន្តការតស៊ូរនេះជាកាតព្ធកិច្ចសំរាប់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ។

ដើរតាមគណបក្សសង្គ្រោះជាតិគឺដូចជាហ្វូងគោដើរចូលទំសត្ថឃាត(abattoir)ដូច្នេះឯង(។)បងប្អូនខ្មែរជាម្ចាស់

អំណាចជាម្ចាស់ឆ្នោត,ដូច្នេះសមរង្ស៊ីនិងកិមសុខា,ដែលមានខរាពាធ(៣)សតិ,គ្មានអំណាចអ្វីធ្វើការសម្រេចនូវអ្វី

ដែលខុសពីឆន្ទៈរបស់បងប្អូននោះឡើយ,ហើយអ្វីដែលកើតឡើងខុសពីគោលបំណងរបស់បងប្អូនត្រូវបងប្អូនទុកវាជា

អំពើចោរកម្មលួចកកេបកកាប(rapidement)ជ័យជំនះរបស់បងប្អូនដែលជាម្ចាស់ឆ្នោត។

 

 

 

 

 

 

(១)សន្ទិដ្ឋភាព=ការព្រមព្រៀងគ្នា។

ចំណុចបីមានៈរក្សាអំពើអហឹង្សា,ការកែទម្រង់គ.ជ.បសំរាប់បោះឆ្នោតខាងមុខនិងការបន្តចរចារ។

(២)អគុណភាព=Dépourvu de qualité

(៣)ខរាពាធ=Maladie qui empire

Repost 0
Published by ឧប​សង្ហា - dans ប្រតិក្មមរហ័ស
commenter cet article
10 septembre 2013 2 10 /09 /septembre /2013 13:32

 

DSC00031 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

 

ស្តេចសីហមុនីជាមហាក្សត្យខ្មែរបែបណា?

 

មហាក្សត្យជានិមិត្តរូបនៃឯកភាពជាតិ,តែបើព្រះអង្គធ្វើជាអធិបតីក្នុងសម័យប្រជុំលើកទី១របស់រដ្ឋសភាសំរាប់នីតិ

កាលទី៥នាពេលខាងមុខនេះ,ដែលនៅក្នុងពេលប្រជុំនោះមានចំនួនតំណាងរាស្ត្រតែ៦៨នាក់របស់គណបក្សប្រជា

ជនកម្ពុជាក្នុងចំណោមចំនួនតំណាងរាស្ត្រ១២៣នាក់,ហើយច្បាប់តម្រូវឲមានយ៉ាងតិចណាស់១២០នាក់ចូលប្រជុំ

ដើម្បីឲរដ្ឋសភាអាណត្តិថ្មីនេះមានសុពលភាព,តើខ្មែរយើងអាចចាត់ទុកមហាក្សត្យបែបនេះជានិមិត្តរូបនៃឯកភាព

ខ្មែរបានដែរឬទេ?

រដ្ឋសភាដែលមានជើងវៀចបែបនេះ,មិនអាចចាត់ទុកជារដ្ឋសភាជាតិបាននោះ,ទោះបីហ៊ុនសែន,តាមសម្លេង

ឈាងវុនដែលជាអ្នកប្រាជ្ញថ្មីរបស់ហ៊ុនសែន,ខំនិយាយពន្យល់ថាគ្មានច្បាប់ឯណាកំរិតអង្គប្រជុំ(quorum)សំរាប់បើក

សម័យប្រជុំលើកទី១របស់រដ្ឋសភាដើម្បីឲរដ្ឋសភានោះមានសុពលភាពនោះឡើយ,តែនៅក្នុងសេចក្តីពន្យល់នេះ,

ឈាងវុននិយាយជាន់កែងឯងថា,មានតែ៦២នាក់,ដែលជាចំនួនភាគច្រើនដាច់ខាន,វាគ្រប់គ្រាន់សំរាប់បើកសម័យ

ប្រជុំបានហើយ(។)ខ្ញុំសួរថា,តើឈាងវុនទៅរកឃើញក្នុងច្បាប់ឯណាថាចំនួន៦២ជាចំនួនគ្រប់គ្រាន់,ហើយថាចំនួន

១២០វាជាចំនួនមិនចាំបាច់(។)បើឈាងវុននៅតែយកចំនួនមករាប់ដដែលដូច្នះ,ចុះហេតុអ្វីក៏មិននិយាយថាមានតែ

ចំនួន២នាក់,ស្តេចសីហមុនីនឹងហ៊ុនសែនចូលប្រជុំក៏រដ្ឋសភាមានសុពលភាពសំរាប់អាណត្តិថ្មីបាន។

ស្តេចសីហមុនី,ព្រះអង្គសរសេរក្នុងសារព្រះអង្គសូមឲខ្មែរគោរពរដ្ឋធម្មនុញ្ញ,តើព្រះអង្គខ្លួនឯងគោរពរដ្ឋធម្មនុញ្ញដែរឬ

ទេ,បើព្រះអង្គ,ក្នុងតួនាទីជាមហាក្សត្យ,សុខចិត្តធ្វើអធិបតីក្នុងការប្រជុំកំពូលមួយដែលបង្ហាញរូបភាពជាក់ស្តែងនូវ

រំហែកនៃឯកភាពជាតិដែលព្រះអង្គជានិមិត្តរូប(។)ការកោះប្រជុំ,ការចូលរួមប្រជុំក្តីរបស់ព្រះអង្គក្នុងរំហែកនៃឯកភាព

ជាតិនេះជាអំពើមួយផ្ទុយពីសីលធម៍ដែលព្រះអង្គជាមហាក្សត្យដែលបានធ្វើសច្ចាធិដ្ឋានការពារយុត្តិធម៍(។)ឈាងវុន

និយាយច្រើនដងក្នុងសន្និសិទសារព័តិមានថ្មីៗនេះថាគណបក្សគាត់ជាអ្នកការពាររាជបល្ល័ង្ក,តែគេមើលឃើញថារបៀប

ការពារដែលគាត់កំពុងធ្វើគឺយកស្តេចជាឧបករណ៏ដើម្បីបំរើប្រយោជន៏បក្សគាត់តែប៉ុណ្ណោះ,ព្រោះបក្សគាត់ត្រូវការស្តេច

កោះហៅប្រជុំទី១នៃរដ្ឋសភាអាណត្តិទី៥ដើម្បីបង្កើតរដ្ឋាភិបាលតែប៉ុណ្ណោះ,ការពារបែបឲកិត្យានុភាពស្តេចធ្លាក់ក្នុងទឹក

លាមកបែបនេះ,គេមិនហៅថាការពារទេ,គេហៅថាប្រើស្តេចដាច់ថ្លៃ(។)កុំឲហ៊ុនសែនភ័យបារម្ភថាអាចមានខ្មែរណាម្នាក់

គេរំលាយរាជបល្លង្កដែលខ្លួនឯងប្រកាសថាខ្លួនជាអ្នកប្រត្យាស្ថាបនាដោយឥតបានធ្វើប្រជាមតិនោះឡើយ,បើពេលណា

មានក្រុមអ្នកប្រជាធិបតេយ្យសេរីណាមួយគេមានលទ្ធភាពអាចសម្រេចការដូររបបរាជានិយមបាន,គឺពិតជាគេធ្វើ

ប្រជាមតិព្រោះគេទុករាស្ត្រជាម្ចាស់អំណាចមិនដូចហ៊ុនសែនបង្កើតរាជានិយមខ្មែរទី២ដោយសារខ្ជិលជជែកគ្នាច្រើន

ជាមួយគណបក្សហ្វ៊ុនស៊ីប៉ិច,សំដីបែបនេះទី១គឺហ៊ុនសែនមិនឲតម្លៃដល់របបរាជានិយមដែលខ្លួនប្រកាសថាខ្លួនជា

អ្នកការពារ,ទី២គឺបង្ហាញថារាជបល្ល័ង្កបច្ចុប្បន្នគ្មានមូលដ្ឋានចេញពីឆន្ទៈប្រជាពលរដ្ឋនោះឡើយ(។)ហ៊ុនសែនថែរក្សា

ស្តេចគឺដូចគាត់ថែរក្សាក្របីដើម្បីគាត់ទុកប្រើជារាងរាល់ថ្ងៃនោះឯង។

ស្តេចសីហមុនីមិនអាចយល់ដឹងអំពីករណីយកិច្ចនៃមហាក្សត្របាន,ព្រោះព្រះអង្គមិនមែនជាមហាក្សត្យពិតប្រាកដ,

ព្រះអង្គគ្រាន់ជាឧបរាជរបស់ប្រទេសចិនយួនកុម្មុយនិស្តដែលគេឲនៅចាំផ្ទះខ្មែរដែលមានហ៊ុនសែនជាចៅហ្វាយ

ត្រួតត្រាពីលើ,ដូច្នេះបើចិនយួនគេបង្គាប់ឲធ្វើអ្វី,ខ្លួនត្រូវតែអនុវត្តឲបានត្រឹមត្រូវតាមបញ្ញាគេ,បើពុំដូច្នោះទេ,គេឲ

ហ៊ុនសែនព្រុសកំហែងជាពុំខាន,ដូចយ៉ាងការកោះប្រជុំទី១នៃរដ្ឋសភាមានជើងវៀចសំរាប់នីតិកាលទី៥នោះឯង(។)

គ្មានខ្មែរណាគេចង់មើលងាយស្តេចអ្វីនោះឡើយ,មានតែចិនយួនកុម្មុយនិស្តនិងខ្មែរហ៊ុនសែនទេដែលមើលងាយ

ស្តេច,ព្រោះពូកគេទុកស្តេចសីហមុនីដូចបាវបំរើឲពាក់ឯកសណ្ឋានមានទាំងមកុដនៅលើក្បាល,ធ្វើការបំរើគេក្នុង

គេហដ្ឋានដើម្បីកុំឲភ្ញៀវចូលផ្ទះគេមើលច្រឡំ”ឈ្នួលនឹងម្ចាស់”អ្នកពាក់ដួននឹងអាវចិនជាម្ចាស់,អ្នកពាក់មកុដជា

ឈ្នួល(។)រឿងស្តេចសីហមុនីចង់ធ្វើឈ្នួលចិនយួនកុម្មុយនិស្តជារឿងឯកជន,តែដោយសារស្តេចអង្គនេះតាំងខ្លួន

ជាស្តេចប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,ដូច្នេះរឿងគាត់ស៊ីឈ្នួលបំរើចិនយួនដាច់ថ្លៃជារឿងអាស្រូវមួយដល់ជាតិខ្មែរ,ដូច្នេះបើព្រះ

អង្គនៅតែចចេសចង់ស៊ីឈ្នួលចិនយួនដាច់ថ្លៃ,ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមិនអាចទុកព្រះអង្គជាស្តេចខ្មែរបាននោះឡើយ។

គួរព្រះអង្គគិតពិចារណាទៅចុះថាតើបច្ចុប្បន្ននេះព្រះអង្គជាមហាក្សត្យខ្មែរបែបណា?

 

 

Repost 0
Published by ឧប​សង្ហា - dans ពិភាក្សានយោបាយ
commenter cet article
6 septembre 2013 5 06 /09 /septembre /2013 15:35

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

 

៦០នឹង៦៣ពិតជាយុត្តិធម៍ឫ?

 

នៅស្រុកខ្មែរ,ហ៊ុនសែនថាមានការជឿនលឿន,តែគេសង្កេតឃើញថាទោះបីមានការជឿនលឿនបច្ចេកទេសគ្រប់

វិស័យសំរាប់សម្រួលការរស់នៅដល់មនុស្សក្នុងលោកនេះក៏ដោយ,តែប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរភាគច្រើនបំផុតក៏ដូចប្រជា

ពលរដ្ឋប្រទេសដ៏ទៃទៀតមួយចំនួនដែលគេទុកជាប្រទេសក្រ,មិនទាន់មានសុខុមាលភាពក្នុងការរស់នៅរបស់ខ្លួន

នៅឡើយ(។)អត្រានៃការលូតលាស់៧%ក្នុងមួយឆ្នាំរបស់ស្រុកខ្មែរគឺគ្រាន់ជាមរិចិតា(mirage)របស់អ្នកក្រក្នុងសង្គម

មួយដែលមានអ្នកទទួលផលនៃការលូតលាស់នេះមានចំនួនតិចបំផុត(ប្រមាណជា១០%)ក្នុងចំនួននេះទៀត,អ្នក

ដែលបានឆ្លៀតបានគឺអាណិកជនយួនដែលបានមករស់នៅក្នុងស្រុកខ្មែររាប់លាននាក់,អ្នកជំនួញបរទេសជាពិសេស

ជនជាតិចិន,មន្ត្រីខ្មែរពុករលួយនិងអ្នកដឹកនាំគ្រប់ឋានៈ(។)អ្នកទាំងនេះជាអ្នកឆ្លៀតលោភលន់ដែលជាអ្នកបំផ្លាញ

ជាតិខ្មែរឲវិនាសហិនហោចរហ័សណាស់(។)ហេតុនេះឯងនៅស្រុកខ្មែរ,ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរដែលជាពលរដ្ឋរងគ្រោះនូវ

អកុសលនេះនៅមានពេលវេលាតិចណាស់សំរាប់សង្គ្រោះខ្លួនឯងនិងជាតិខ្មែរផង(។)ពាក្យថា”ទុកពេលវេលាឲពេល

វេលាជាអ្នកដោះស្រាយ”ចំពោះពលរដ្ឋខ្មែរបច្ចុប្បន្នជាការសម្លាប់ខ្លួនឯងពិតប្រកដណាស់ដូចយ៉ាងការទុកឲហ៊ុនសែន

និងគណបក្សប្រជាជន(គ.ប.ជ)កាន់អំណាចដឹកនាំជាតិមួយអាណត្តិទៀតទោះបីមានគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ(គ.ស.ជ)

ជាគណបក្សប្រឆាំងដាច់ខាតក្តី,ឬជាគណបក្សចូលរួមដឹកនាំជាតិជាមួយហ៊ុនសែនក្តី(។)ចំនួនអាសនៈ៦៨នឹង៥៥ឬ

៦០នឹង៦៣វាគ្មានអ្វីអាចចាត់ទុកជាការភាន់ប្រែ(bouleversement)ដ៏សំខាន់សំរាប់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរនោះឡើយ,បើ

នៅតែមានវត្តមានហ៊ុនសែននិងគ.ប.ជ.ក្នុងប្រព័ន្ធនៃការដឹកនាំ(។)អាសនៈ៦៨នឹង៦០របស់គ.ប.ជ.សុទ្ធជាលទ្ធផល

កើតចេញមកពីការលួចឆ្នោតដែលមានក្នុងការបោះឆ្នោតមួយគ្មានសេរីនិងគ្មានយុត្តិធម៍(។)ក្នុងលទ្ធផលនេះ,វាជា

ការបង្ហាញហួសពីអំពើអយុត្តិធម៍ទៅទៀត,គឺជាការចង្អុលចរិតលក្ខណៈនៃអំពើអាក្រក់មួយដែលអ្នកប្រជាធិបតេយ្យ

ជាយភូតពុំអាចទទួលយកបាន(។)ដូច្នេះការរកយុត្តិធម៍ដើម្បីគ្រាន់តែរកជ័យជំនះសំរាប់មានអាសនៈ៦០នឹង៦៣គឺ

ជាការរកយុត្តិធម៍ក្នុងគំនិតនិទ្ទណ្ឌភាពដល់គ.ប.ជ.ដែលមានចេតនាសំដែងឲឃើញរួចស្រេចនូវការលួចឆ្នោត,ក្នុង

៦០អាសនៈដែលខ្លួនបានទទួលក៏ដោយ,តាមការរៀបចំការបោះឆ្នោតមួយគ្មានសេរីនឹងគ្មានយុត្តិធម៍(។)ដូច្នេះបើ

គ.ស.ជ.ទទួលអាសនៈ៦៣,ហើយយល់ឃើញថាជាជ័យជំនះរបស់ខ្លួន,ទង្វើនេះគឺពិតជាការរួបរួមជាមួយមនុស្សខូច,គឺ

ជាមួយគ.ប.ជ.ដែលជាអ្នកបញ្ជាឲគ.ជ.ប.លួចឆ្នោតនោះឯង។

ក្នុងចំណុចយុត្តិធម៍នេះត្រូវសមរង្ស៊ីនឹងគឹមសុខាមានសេចក្តីក្លាហានពន្យល់ម្ចាស់ឆ្នោតឲបានក្បោះក្បាយព្រោះអ្វី

ដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរកំពុងប្រឈរមុខសព្វថ្ងៃមិនត្រឹមតែរឿងយុត្តិធម៍តែប៉ុណ្ណោះទេ,គឺជារឿងសីលធម៍,ដែលជាធាតុ

សំខាន់សំរាប់ការរីកចម្រើននៃលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ(។)សមរង្ស៊ីនឹងគឹមសុខាត្រូវមានសមធម៍បើលោកចង់ដើរតួជា

មគ្គទេសក៌ដឹកនាំប្រជាពលរដ្ឋដើរតាមផ្លូវលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យទៅយកសុភមង្គលសំរាប់ការរស់នៅនឹងភាពរុងរឿង

នៃប្រជាជាតិខ្មែរ(។)គ្មានអ្វីអយុត្តិធម៍ជាងការរកយុត្តិធម៍ទុកឲចោរឥតមានទាសនោះឡើយ។

ហ៊ុនសែននឹងគណបក្សប្រជាជនជាអ្នកទទួលខុសត្រូវរឿងលួចឆ្នោតព្រោះខ្លួនជាអ្នកលួចឆ្នោត,កុំនាំគ្នានិយាយតាម

ឈាងវុនថាគណបក្សគាត់គ្មានកំហុសអ្វីទេចំពោះកំហុសរបស់គ.ជ.ប.”បើអាណាធ្វើខុសត្រូវតែទទួលខុស”អ្នកច្បាប់

ឈាងវុននេះប្រហែលជាគាត់ចេះច្បាប់យួនកុម្មុយនិស្តច្រើនណាស់,ពេលណាគាត់ពន្យល់ពីច្បាប់ខ្មែរ,ខ្មែរអ្នកស្តាប់មិន

ដែលយល់ទាល់តែសោះ(។)បើនិយាយឲខ្លីស្រួលស្តាប់,អ្នកដែលទទួលខុសត្រូវក្នុងរឿងលួចឆ្នោតនេះគឺរបបផ្តាច់ការ

បច្ចុប្បន្នតែម្តង,ហេតុនេះឯងហើយការរកយុត្តិធម៍ត្រឹមតែចែកអាសនៈ៦០នឹង៦៣គឺពិតជាទុកពេលវេលាឲហ៊ុន

សែនរកមធ្យោបាយថ្មីសំរាប់សម្លាប់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ,ហើយឲជនជាតិយួនបន្តនឹងពង្រឹងការបញ្ចូលបន្ថែមជន

ជាតិគេចូលមកស្រុកខ្មែរតែប៉ុណ្ណោះ,ឯចំណែកប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរនាំគ្នាចំណាកស្រុកដើម្បីរស់ក្នុងស្ថានភាពជាអ្នកផ្សង

ព្រេងប្រកបដោយគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិត។

ការងើបឡើងនៃប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរបច្ចុប្បន្នប្រឆាំងហ្នឹងអំណាចផ្តាច់ការនឹងអាណានិគមយួនជាឪកាសចុងក្រោយ

មួយដែលខ្មែរយើងគ្រប់រូបមិនត្រូវធ្វើមិនឲសម្រេចបាននោះឡើយ,អាវុធរបស់ពលរដ្ឋខ្មែរយើងគឺសំដី,ហ៊ាននិយាយ

ការពិត,មិនមែននៅត្រឹមតែជុំគ្នាពីរម៉ោងអង្គុយធ្វើមនុស្សគដូចសមរង្ស៊ីស្នើឲធ្វើនោះឡើយ(។)បើគ្រាន់តែនិយាយឲ

ខ្លាំងឲហ៊ុនសែននឹងសហគមន៏អន្តរជាតិឮពីការឈឺចិត្តដោយគ្មានអាវុធលាក់ក្នុងខ្លួនជាការបញ្ចេញយោបល់ឬវិវាទ

កម្មតាមរបៀបអហឹង្សាណាស់ហើយ,មិនមែនធ្វើមនុស្សគទើបអាចចាត់ទុកថាជាអំពើអហឹង្សានោះទេ(។)សហគមន៏

អន្តរជាតិគេចាំមើលតើពលរដ្ឋខ្មែរ,លោកមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់សំរាប់ងើបប្រឆាំងហ្នឹងអំណាចផ្តាច់ការបានដែរ

ឬទេ,បើខ្មែរយើងមាន,គេក៏មានច្បាប់អន្តរជាតិគ្រប់បែបយ៉ាងសំរាប់ការពារខ្មែរយើងចំពោះមុខអំពើព្រៃផ្សៃរបស់

របបផ្តាច់ការមកលើខ្មែរយើងជាពុំខាន(។)ជ័យជំនះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរលើរបបផ្តាច់ការបច្ចុប្បន្នគឺជាការដឹកនូវកំហុស

ខ្លួនដែលធ្លាប់បានធ្វើពីមុនៗមកជាច្រើន,ហេតុនេះឯងប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមិនត្រូវទុកឲជ័យជំនះលើកនេះឲប្រែក្លាយ

ជាកំហុសថ្មីមួយទៀតសំរាប់រាប់បញ្ចូលម្តងទៀតក្នុងសតិបរាជ័យរបស់ខ្លួនដែលធ្លាប់តែមានមក(។)កំហុសដែលធ្លាប់

មានគឺការគំទ្រអ្នកដឹកនាំឥតមានគិតពិចារណាឲបានច្បាស់លាស់ជាមុនសិន។

ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរត្រូវតែធ្វើបាតុកម្មអហឹង្សាជាអចិន្រៃយ៏ដើម្បីរំលំរបបផ្តាច់ការមានធាតុជាកុម្មុយនិស្តឲបានដាច់

ខាតទើបអាចរំដោះខ្លួនចេញពីនឹមយួនដើម្បីឯករាជ្យជាតិខ្មែរ៕

 

 

Repost 0
Published by ឧប​សង្ហា - dans ពិភាក្សានយោបាយ
commenter cet article
4 septembre 2013 3 04 /09 /septembre /2013 04:49

 

DSC05407 ប្រតិកម្មរហ័ស

 

 

ដល់ត្រើយសោយគូទ

 

សមរង្ស៊ីនិងកឹមសុខាកំពុងបោកប្រាស់ម្ចាស់ឆ្នោតក្បត់ហ្នឹងឆន្ទៈម្ចាស់ឆ្នោតទុកម្ចាស់ឆ្នោតជាឧបករណ៏ប្រើសំរាប់បំរើ

គោលបំណងរបស់ខ្លួនគឺរួមចែកអំណាចជាមួយគណបក្សប្រជាជន(គ.ប.ជ)ដែលប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើនដាច់ខាត

សម្រេចរួចស្រេចថាត្រូវតែដូររបបដឹកនាំបច្ចុប្បន្នដែលមានគ.ប.ជ.ជាអ្នកកាន់អំណាចផ្តាច់ការ(។)ថ្មីនេះសមរង្ស៊ី

ប្រកាសឲបញ្ជប់ធ្វើមហាបាតុកម្ម,ដើម្បីទាមទារឲមានការបង្កើតក្រុមការងារឯករាជ្យដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាដែលមាន

កើតឡើងក្នុងការបោះឆ្នោតនាថ្ងៃទី២៨កក្តដា,ដែលខ្លួនគ្រងធ្វើនាថ្ងៃទី៧កញ្ញាខាងមុខ,ហើយសូមឲប្រជាពលរដ្ឋធ្វើ

ពិធីបួងសួងសុំសន្តិភាពជំនួសវិញ (។)សមរង្ស៊ីអាងហេតុផលនៃការដូរនេះគឺគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ(គ.ស.ជ.)គោរពសារ

ស្តេចសីហមុនីនាថ្ងៃទី៣០សីហាជូនដល់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ។

ទង្វើនេះជាជំហានទី១ដែលគ.ស.ជ.និងគ.ប.ជ.កំពុងនាំគ្នាជ្រើសរើសយកស្តេចសីហមនីធ្វើជាអាជ្ញាកណ្តាលក្នុង

ទំនាស់របស់ពួកគេដើម្បីចែកអំណាចគ្នា(។)និន្នាការនេះគឺសមរង្ស៊ីក្តីហុនសែនក្តីទុកជាឧបាយដោះខ្លួនពីទម្ងន់ការ

ទាមទាររបស់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរឲមានដូរជាដាច់ខាតនូវរបបដឹកនាំផ្តាច់ការបច្ចុប្បន្ននៅក្នុងស្រុកខ្មែរ,ហេតុនេះឯង

ហើយដែលយើងមើលឃើញថាសមរង្ស៊ីនិងកឹមសុខាកំពុងដូរពាក្យសំដីពីខ្លាំងមកថ្នមទៅលើហ៊ុនសែនដើម្បីបង្កើតឲ

មានបរិយាការណ៏មេត្រីភាពដែលមានស្តេចសីហមុនីជាអ្នកសម្របសម្រួលក្នុងជម្លោះនៃការចែកអំណាចគ្នា(។)តែគេ

ដឹងរួចស្រេចហើយថារាស្ត្រខ្មែរលែងមានជំនឿទៅលើស្តេចសីហមុនីជាយូរអង្វែងមកហើយ,តាំងពីសីហនុមកមកដល់

សីហមុនី,ស្តេចពីរអង្គនេះបានបង្ហាញអាកប្បកិរិយាមិនឯករាជ្យនិងមិនអព្យាក្រិតរបស់ខ្លួនរួចស្រេចមកហើយនៅ

ចំពោះគ្រប់បញ្ហាប្រជាពលរដ្ឋដែលលោកបានជួបប្រទះ,ហើយអាកប្បកិរិយាខ្ខះគេអាចចាត់ថ្នាក់ជាអំពើក្បត់ជាតិទៅ

ទៀតដូចយ៉ាងការចុះហត្ថលេខារបស់ស្តេចសីហមុនីនាឆ្នាំ២០០៥ទទួលស្គាល់គ្រប់កិច្ចព្រមព្រៀងខ្មែរយួនទាំងឡាយ

ដែលមានតាំងពីឆ្នាំ១៩៧៩ដែលវានាំឲស្រុកខ្មែរបាត់បង់នូវបូរណភាពទឹកដី,ម្យ៉ាងទៀតក្នុងសារថ្ងៃទី៣០សីហា,ស្តេច

សីហមុនីធ្វើអនុសាស្ត្រឲប្រជាពលរដ្ឋខ្មែររក្សាសេចក្តីថ្លៃថ្នូរក្នុងការរកដំណោះស្រាយបញ្ហាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន,តែស្តេចសីហមុនី

ភ្លេចគិតថានៅពេលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរកំពុងមានទុក្ខ,ខ្លួនព្រះអង្គរត់ទៅរស់នៅស្រុកចិន,ខ្ញុំសួរថាតើសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់

ព្រះអង្គដែលជាមហាក្សត្យខ្មែរនៅត្រង់ណាទៅ(?)ខ្ញុំមានជំនឿថានៅថ្ងៃមុខឆាប់ៗនេះច្បាស់ជាសមរង្ស៊ីនិងកឹមសុខា

ប្រកាសថាគ.ស.ជ.នឹងចូលរួមប្រជុំរដ្ឋសភាដោយអាងហេតុផលថាធ្វើតាមការកោះហៅប្រជុំស្តេចសីហមុនីដោយ

អនុលោមតាមរដ្ឋធម្មនុញ្ញ(។)សមរង្ស៊ី,កឹមសុខានិងថ្នាក់ដឹកនាំគ.ស.ជ.ក្នុងទង្វើខាងលើនេះ,កំពុងនាំគ្នាត្រៀមចាំ

ទទួលស្គាល់លទ្ធផលនៃការបោះឆ្នោតជាផ្លូវការដែលគ.ជ.ប.នឹងធ្វើការប្រកាសនាថ្ងៃទី៨កញ្ញាខាងមុខនេះដោយអាង

ហេតុផលថាធ្វើតាមស្តេចដើម្បីរក្សាសន្តិភាពនៅក្នុងស្រុកខ្មែរ(។)កឹមសុខានិយាយបន្លុយពាក្យរួចហើយថាបើគ.ជ.ប.

នៅតែទុកគ.ប.ជ.ជាអ្នកឈ្នះឆ្នោត,គណបក្សគាត់នៅតែបន្តទាមទារឲរកតុត្តិធម៍ដល់ម្ចាស់ឆ្នោតតាមការចរចារក្នុង

ក្របខណ្ឌច្បាប់,គឺមានន័យថាគ.ស.ជ.ចូលរួមបើកសភាជាតិនេះឯង។

នាដកថាដែលអាចកើតមានឡើងក្នុងការស្រុះស្រួលចែកអំណាចគ្នារវៀងសមរង្ស៊ី,កឹមសុខានិងហ៊ុនសែនគឺឲហ៊ុន

សែនត្រូវចែកដំណែងរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុនិងសេដ្ឋកិច្ចជាតិដល់សមរង្ស៊ីហើយបញ្ជាឲស្តេចតែងតាំងងារជាសម្តេច,

ឯចំណែកកឹមសុខាវិញនឹងទទួលដំណែងជាអនុប្រធានរដ្ឋសភាឬប្រធានតែម្តង,ហើយអាចនឹងទទួលងារបន្ថែម

ទៀតជាសម្តេចផងដែរ,ឯចំណែកម្ចាស់ឆ្នោតវិញុ,លោកនឹងក្លាយជាក្របីដែលគេសំរាប់ជិះឆ្លងកាត់ភក់តែប៉ុណ្ណោះ។

ដូច្នេះបើប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរនៅតែប្រគល់ជោគវាសនារបស់លោកឲអ្នកនយោបាយបែបសមរង្ស៊ីនិងកឹមសុខាដែលគាត់

បានបង្ហាញរួចហើយពីភាពអសម្ថភាពនិងសហការជានិច្ចជាមួយហ៊ុនសែនអស់ច្រើននីតិកាលរដ្ធសភារួចមកហើយគឺ

ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរយើងលោកនាំគ្នាដើរយកកឲហ៊ុនសែនទាក់ដាក់ទ្រុងយួនដូចឆ្កែជាពុំខាន(។)ផ្លូវដើររបស់ប្រជា

ពលរដ្ឋមានតែមួយគត់គឺធ្វើសកម្មភាពអហិង្សាតាមគ្រប់មយោបាយដែលខ្លួនមានកុំឲហ៊ុនសែនអាចបន្តកាន់

អំណាចផ្តាច់ការបានតាមការលួចឆ្នោតនិងកុំឲសមរង្ស៊ីនិងគឹមសុខាលួចជ័យជំនះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរសំរាប់យកទៅរក

ប្រយោជន៏របស់គេគឺការចែកអំណាចជាមួយហ៊ុនសែនសំរាប់សង្កត់កខ្មែរ(។)គ្រប់បាតុកម្មរបស់ប្រជាពលរដ្ឋខ្នែរត្រូវ

តែនាំគ្នាស្រែកពាក្យស្លោកជានិច្ច”ដូរឬមិនដូរ,គឺត្រូវតែដូរជាដាច់ខាត”។

តើអ្នកណាទៅដែលជាអ្នកបង្កើតពាក្យស្លោកនេះ(?)កុំនាំគ្នាបោករាស្ត្រតាមល្បិច”ដល់ត្រើយនាំគ្នាសោយគូទ”ឲសោះ

ព្រោះវាហួសសម័យទៅហើយ៕

 

 

 

Repost 0
Published by ឧប​សង្ហា - dans ប្រតិក្មមរហ័ស
commenter cet article
30 août 2013 5 30 /08 /août /2013 08:21

 

DSC05407 ប្រតិកម្មរហ័ស

 

 

គំនិតផ្តាច់ការរបស់សមរង្ស៊ី?

 

សមរង្ស៊ីមិនទាន់មានអំណាចផងចាប់ផ្តើមប្រើសំដីអ្នកផ្តាច់ការនិយមរួចស្រេចទៅហើយគឺថាបើគាត់ឃើញសួនសេរី

រដ្ឋាមកចូលរួមមហាបាតុកម្មជាមួយគណបក្សគាត់គឺគាត់បញ្ញាឲក្រុមរក្សាសន្តិសុខគណបក្សគាត់បណ្តេញសួនសេរី

រដ្ឋាចេញពីជួរក្បួនមហាបាតុកម្មរបស់គាត់ព្រោះគាត់ថាចលណាអំណាចពលរដ្ឋខ្មែរដឹកនាំដោយសួនសេរីរដ្ឋាមាន

គោលជំហរខុសពីគណបក្សគាត់(sic) 

សំដីបែបនេះហាក់បីសមរង្ស៊ីទុកវិថីឬទីលានលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យជាកម្មសិទ្ធិរបស់គាត់តែម្នាក់ឯងតែប៉ុណ្ណោះ,ហើយ

គំនិតរំដោះស្រុកខ្មែរពីរបបផ្តាច់ការគឺមានតែគាត់ម្នាក់ឯងជាម្ចាស់គំនិត(។)សមរង្ស៊ីប្រើសំដីនេះភ្លេចគិតថាម្ចាស់

ឆ្នោតនិងម្ចាស់អំណាចគឺប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទេ,មិនមែនបុគ្គលសមរង្ស៊ីនិងក្រុមរក្សាសន្តិសុខគណបក្សគាត់ទេជាអ្នក

មានអំណាចដេញអ្នកនេះអ្នកនោះមិនឲចូលរួមជាមួយប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរនោះបានឡើយ(។)គំនិតសមរង្ស៊ីបែបនេះតើ

មានអ្វីខុសពីឈាងវុនដេញសុនឆ័យចេញពីបរិវេណរដ្ឋសភាជាតិ(។)ពេលនេះសមរង្ស៊ីអត់មានអំណាច,តែបើគាត់មាន

អំណាចវិញប្រហែលជាគាត់ឲប៉ូលីសចាប់សួនសេរីរដ្ឋាព្រោះបុគ្គលនេះមានគំនិតនយោបាយខុសគាត់(។)ខ្ញុំសួរថាតើ

សមរង្ស៊ីនិងហ៊ុនសែនខុសគ្នាបែបណា?

ប្រតិកម្មសមរង្ស៊ីគឺចង់រកសុខជាមួយរបបហ៊ុនសែនតែប៉ុណ្ណោះ,ខ្ញុំសង្កេតឃើញថាសមរង្ស៊ីចាត់ទុកបុគ្គលណាដែលហ៊ុន

សែនទុកជាសត្រូវ,គឺគាត់ទុកបុគ្គលនោះជាសត្រូវរបស់គាត់ដែរ,តើឯណាទៅគំនិតដែលខំស្រែករាល់ថ្ងៃថា”ដូរឫមិនដូរ”

នោះ(។)តែចំពោះខ្ញុំវិញ,ខ្ញុំមិនដែលមានជំនឿថាសមរង្ស៊ីជាអ្នកប្រជាធិបតេយ្យជាយថាភូតនោះទេ,ព្រោះធាតុបុគ្គល

នេះមានដើមកំណើតចេញពីស្តេចសីហនុដែលជាបុគ្គលប្រឆាំងនឹងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។

 

ពិតប្រាកដណាស់ហើយថាសមរង្ស៊ីបច្ចុប្បន្នកំពុងត្រូវខ្យល់កំហឹងប្រជាពលរដ្ឋនឹងអំណាចផ្តាច់ការអាយ៉ងយួនដែល

មានហ៊ុនសែនជាមេខ្លោង,ដែលជាចរន្តនាំឲសមរង្ស៊ីក្លាយជាមេដឹកនាំចលនាប្រឆាំងនឹងអំណាចផ្តាច់ការនិងអាណា

និគមយួន,តែមកដល់ពេលវេលានេះសមរង្ស៊ីមិនទាន់បង្ហាញភាពទាក់ទងគ្នារដឹកហូរហែរ(cohérence)ក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រ

នយោបាយខ្លួននៅឡើយនោះទេ,គឹគាត់នៅតែផ្សំឲល្មម(ajuster)នឹងការចង់បានរបស់ហ៊ុនសែន,ដូចពេលថ្មីនេះជាសិម

មេគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាបានឆ្លើយរួចស្រេចដល់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិថាគណបក្សគាត់នៅរក្សាគោលបំណង

ចរចារក្នុងមូលដ្ឋាននៃលទ្ធផលការបោះឆ្នោតដែលគ.ជ.ប.បានប្រកាសជាបណ្ណោះអាសន្នរួចមកហើយ,គឺគណបក្ស

ប្រជាជនជាអ្នកឈ្នះទទួលបាន៦៨អាសនៈ,តែសមរង្ស៊ីនៅតែរក្សាគោលជំហរចរចារជានិច្ចផ្ទុយពីឆន្ទៈប្រជារាស្ត្រថាត្រូវ

តែដូររបបអាយ៉ងយួនជាដាច់ខាត។

 

គំនិតសមរង្ស៊ីទាំងពីរខាងក្រោមនេះ៖

១.ធ្វើការបញ្ចាក់ថាគោលបំណងមហាបាតុកម្មនាថ្ងៃទី៧កញ្ញាខាងមុខនេះគ្មានគោលបំណងរំលំរដ្ឋាភិបាលនោះទេ,ខ្ញុំ

គ្រាន់តែចង់សួរថាការរកយុត្តិធម៍ជូនដល់ម្ចាស់ឆ្នោតមិនមែនជាការរំលំរដ្ឋាភិបាលអាយ៉ងយួននោះឫទេ(?)ការប្រើ

សំដីក្នុងភាពមានន័យមិនច្បាស់បែបនេះជាសញ្ញអ្នកធ្វើ(marque.de.fabrique)របស់សមរង្ស៊ីនោះឯង។

២.ការមានបំណងបង្គាប់ឲក្រុមរក្សាសន្តិសុខរបស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិបណ្តេញសួនសេរីរដ្ឋាចេញពីជួរមហាបាតុកម្ម

របស់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,ហាក់បីដូចខ្លួនជាម្ចាស់ដាច់មុខនៃមហាបាតុកម្មនៅពីលើរាស្ត្រទៅទៀត។

 

ការប្រកាសសមរង្ស៊ីបែបខាងលើនេះគឹជាការបញ្ចាក់នូវគំនិតរកផ្សំឲល្មមជាមួយហ៊ុនសែននិងគណបក្សប្រជាជន

កម្ពុជាដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរភាគច្រើនបំផុតបង្ហាញរួចស្រេចនូវឆន្ទៈមុតមាំរបស់គាត់រំលំរបបផ្តាច់ការហ៊ុនសែនជាដាច់

ខាត,និងនិន្នាការគំនិតផ្តាច់ការទាត់ចោលនូវគំនិតណាដែលសមរង្ស៊ីទុកជាគំនិតផ្ទុយពីគំនិតគាត់ហើយជាពិសេស

ដែលហ៊ុនសែនទុកជាសត្រូវរបស់វា។

ខ្ញុំមានជំនឿថាបើមានការបោះឆ្នោតដោយេសេរីនិងដោយយុត្តិធម៍,ហើយមានគ្រប់ចលនានយោបាយឯទៀតចូល

រួមដែលហ៊ុនសែនទុកជាសត្រូវដាច់មុខហើយហាមមិនឲមានសកម្មភាពនៅក្នុងស្រុកដូចជាចលនាអំណាចពលរដ្ឋខ្មែរ,

បដិវត្តន៍ផ្កាឈូក..ល..ហើយបើគណបក្សសង្គ្រោះជាតិនៅតែឈ្នះនោះ,ពេលនោះទើបដូចពាក្យសមរង្ស៊ីនិងកិមសុខាតែង

ស្រែកប្រាប់រាស្ត្រខ្មែរថា”អ្នកឈ្នះមានកិត្តិយស,អ្នកចាញ់,ចាញ់ដោយអស់ចិត្ត”។

ដូច្នេះត្រូវតែមានការបោះឆ្នោតជាសាកលជាថ្មីក្រោមការត្រួតពិនិត្យរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិឬសហគមន៏អន្តរ

ជាតិទើបប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរដែលជាម្ចាស់ឆ្នោតលោកសុខចិត្ត(។)ការសម្រុះសម្រួលរវាងសមរង្ស៊ីនិងហ៊ុនសែនដើម្បីចែក

អំណាចគ្នាគឺជាការក្បត់ឆន្ទៈប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរដែលជាម្ចាស់ឆ្នោតព្រោះការរកយុត្តិធម៍មិនមែនរកជូនតែគណបក្ស

សង្គ្រោះជាតិតែប៉ុណ្ណោះនោះទេ,គឺត្រូវរកជូនដល់គ្រប់គណបក្សឬគ្រប់ចលនានយោបាយណាដែលជាអ្នករងគ្រោះអំពី

អំណាចផ្តាច់ការរបស់ហ៊ុនសែនទើបអាចរកយុត្តិធម៍ឃើញក្នុងគោលការណ៏លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនិងគំនិតថ្ងៃទី២៣

តុលាឆ្នាំ១៩៩១។

បើសមរង្ស៊ីគ្មានគំនិតបែបនេះទេ,ខ្ញុំសួរថាតើសមរង្ស៊ីជាអ្នកដឹកនាំបែបណាក្នុងអនាគតកាល?

 

 

 

Repost 0
Published by ឧប​សង្ហា - dans ប្រតិក្មមរហ័ស
commenter cet article

Présentation

  • : Le blog de Sangha OP
  • Le blog de  Sangha OP
  • : La grande Voie n'a pas de porte. Des milliers de routes y débouchent. (Proverbe zen)
  • Contact

Recherche

Liens