Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
18 mars 2018 7 18 /03 /mars /2018 05:18

ចុចខាងក្រោមសង្ខេបអត្ថបទដើម្បីអានអត្ថបទទាំងមូល ជាខ្នាត pdf។

សង្ខេបអត្ថបទ

 

ជ័យជំនះ វាជាបញ្ហា នៃឆន្ទៈ។ ត្រូវដឹងថា ចាប់ពីថ្ងៃទី១៥ សីហា ឆ្នាំ ១៩៧៣ នៅក្នុងក្របខណ្ឌ នៃកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព ២៧ កុម្ភៈ ឆ្នាំ ១៩៧៣, កងទ័ពអាកាស អាមេរីកាំង លែងអាចធ្វើអន្តរគមន៏នៅស្រុកខ្មែរបានជាដាច់ខាត។ សហរដ្ឋអាមេរីក លែងផ្តល់ជំនួយយោធា និង ថែមទាំងកាត់ជំនួយសេដ្ឋកិច្ច។ វាហាក់បីដូចជា សហរដ្ឋអាមេរីក មិនចង់ខ្ចះខ្ចាយថវិការជាតិខ្លួន តែនៅលើសមរភូមិនៅកម្ពុជា យុទ្ធជនខ្មែរ ត្រូវបន្តចំណាយជីវិត ដើម្បី ប្រឆាំងនឹងកម្លាំងកុម្មុយនិស្ត ដែលជាសត្រូវនឹង សហរដ្ឋអាមេរីក។ កិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព របស់អាមេរីកាំង គឺសំរាប់តែ ដកទ័ពអាមេរីកាំងចេញពីសមរភូមិ តែមិនអាច បង្ខំសត្រូវខ្លួន មិនឲបន្តវៃប្រហារ ទៅលើកងទ័ព ជាមិត្តរបស់ខ្លួន, មិនតែប៉ុណ្ណោះ គឺថែមទាំង ផ្តាច់ជំនួយសឹក មិន ឲកងទ័ព ធ្លាប់ស្ម័គ្រច្បាំងជាមួយខ្លួន គ្មានមធ្យោបាយ ការពារខ្លួន។ តាមពិត វាជាកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព ចងដៃ កងទ័ពជាតិ ខ្មែរ និង យួនខាងត្បូង ទុកឲ កងទ័ពយៀកកុង និង យួនខាងជើង វៃតាមតែចិត្ត។ គេមិននឹងគិតស្មានថា សហរដ្ឋអាមេរីក ទោះបី ធ្វើយ៉ាងណា មិនឲខ្លួនបាក់មុខមាត់ ជាអ្នកចាញ់សង្គ្រាម ក្នុងការដកខ្លួន ចេញពីយៀកណាម។ ដោយសារខ្លួនគិតតែ អំពី កិត្យានុភាពនោះ ទោះបី មិនបានយកចិត្តទុកដាក់ អំពី សីលធម៏ និង មនុស្សធម៏ សហរដ្ឋអាមេរីក ក៏គួរធ្វើយ៉ាងណា កុំអោយ ការបញ្ចប់សង្គ្រាម វានាំមក នូវសោលនាដកម្ម ដល់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ដែលមានការទុកចិត្តទៅលើខ្លួន ក្នុងឋានៈជាមហាអំណាច នៃលោកសេរី និង មហានគរ នៃលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ....

 

 

Partager cet article

Repost0
14 mars 2018 3 14 /03 /mars /2018 08:14

 

ចុចខាងក្រោម សង្ខេបអត្ថបទនេះ ដើម្បីអានអត្ថបទទាំងមូល ជាខ្នាត pdf;

ដកស្រង់អត្ថបទ

 

១. គោលដៅ

គោលដៅ គឺ រំដោះស្រុក កំពង់ថ្ម ដែល ជា ទ្វា ដើរចូល ក្រុង កំពង់ធំ តាម ផ្លូវជាតិ លេខ៦ ដែល ពួក យៀកកុង ព័ទ្ធ ជុំវិញ តាំង ពីផ្តើម សង្គ្រាម មកម្លេះ។ ជាពិសេស ការកាន់កាប់ ផ្លូវជាតិ លេខ៦ គឺ អាច កាន់កាប់ ដំបន់ មជ្ឈឹម ដែល ជា ជង្រុក ស្រូវ ធំមួយ នៅ ស្រុកខ្មែរ។ តែ ចេនឡា ចំពោះ លោក លន់ នល់ ក៏ មាន គោលដៅនយោបាយ បន្ថែម ក្នុង យុទ្ធសាស្រ្តយោធា ដែរ គឺ បង្ហាញ នូវ សម្ថភាព របស់លោកជា អ្នកដឹកនាំ ជាតិខ្មែរ ក្នុង វិស័យយោធា និង នយោបាយ...

 

ចេនឡាទី២ ជាបរាជ័យ ជាក់ស្តែង នៃសមរកម្មមួយ តែ មិនមែនជា ការចាញ់សង្គ្រាម របស់កងទ័ពជាតិខ្មែរ ប្រឆាំងនឹងយួនកុម្មុយនិស្ត នោះទេ។ តែ ចេនឡាទី២ បានបង្ហាញ នូវដែនកំណត់ នៃសមត្ថភាព នៃរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ជាអ្នកដឹកនាំ នៃសង្គ្រាមតស៊ូផង និង បដិវត្តន៏ ដើម្បី ប្តូរ របបនយោបាយផ្តាច់ការ និង សង្គមសក្តិភូមិផង។ ដើម្បី មានជោគជ័យ ក្នុងបេសកកម្មនេះ អ្នកដឹកនាំ ត្រូវមានជំនឿ ថាតើងកងទ័ពខ្មែរ ច្បាំងដើម្បីអ្វី ? ច្បាំងប្រយោជន៏អ្វី ? ទាល់តែអ្នកតស៊ូ មានជំនឿសិន ទើបអ្នកទាំងនោះ លើកកាំភ្លើង បាញ់សត្រូវមានប្រសិទ្ធិភាព, ទើបកងទ័ពជាតិ ក្លាយជាកងទ័ពបដិវត្ត មិនមែន កងទ័ពសំរាប់ស៊ីឈ្នួលច្បាំងទេ។ ក្នុងន័យនេះហើយ ដែលសង្គ្រាម ប្រើកម្លាំងអាវុធ ត្រូវពឹងពាក់យ៉ាងជិតស្និទ ទៅលើនយោបាយ ព្រោះថា សង្គ្រាម ប្រើកម្លាំងអាវុធ មានគោលបំណងនឹង វាយដណ្តើមយកមកវិញ នូវទឹកដីដែលខ្មាំង វាយយកទៅកាន់កាប់ទៅហើយ ហើយបំផ្លាញឲសូន្យ នូវកម្លាំងប្រយុទ្ធរបស់សត្រូវ រីឯ នយោបាយ វិញ ត្រូវធ្វើសង្គ្រាមនយោបាយ មានគោលបំណងនឹង ទាក់ទាញទឹកចិត្តប្រជាពលរដ្ឋ ឲមានការគាំទ្រពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋ ហើយនឹងធ្វើសត្រូវ ឲក្លាយជាសត្រូវ របស់ ប្រជាពលរដ្ឋតែម្តង និង ឲប្រជាពលរដ្ឋ ចូលរួមទាំងស្រុង នៅក្នុងដំណើរ នៃបដិវត្តន៏ ប្តូររបបនយោបាយ និង ធ្វើកំណែទំរង់សង្គមជាតិ។

 

​​​​​​​

​​​​​​​

 

Partager cet article

Repost0
4 mars 2018 7 04 /03 /mars /2018 07:28

 

ចុចខាងក្រោម អត្ថបទសង្ខេប ដើម្បីអាន អត្ថបទទាំមូល ក្នុងខ្នាត pdf.

សង្ខេបអត្ថបទ

តើ ព្រះអង្គ ចូវ ជាអកុសល ?

សួរថា តើ ព្រះអង្គ ចូវ ជា អកុសល នៃ សេចក្តីស្នេហា ? ព្រះអង្គ ចូវ ថ្វាយ នូវគ្រប់សេចក្តីសុខ ដល់ស្វាមី។ ការណ៏នេះ ជា កតព្វកិច្ច នៃ ភរិយា។ ព្រះជ័យជេដ្ឋាទី២ ទ្រង់ស្នេហា ព្រះទេពីណាស់ ព្រោះព្រះអង្គ ចូវ មាន គុណសម្បត្តិ ជា ភរិយាល្អ។ សេចក្តីស្នេហានេះ ជាបំណុល របស់ស្វាមី ដល់ ភរិយា។ ដូច្នេះ អំពើនៃសេចក្តីស្នេហា នៃគូនោះវាជា បដិការ ធម្មតា។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គ ចូវ មិនមែន ជា អកុសល នៃ សេចក្តីស្នេហា នោះទេ។ ម្យ៉ាងមួយទៀត នៅ ត្រង់ ព្រះអង្គ ឆ្លៀត យកតួនាទីទ្រង់ ជា ព្រះអគ្គមហេសី និង ព្រះមហារាជជននី នៃក្រុងកម្ពុជា ជ្រៀតជ្រែក ក្នុងកិច្ចការនគរ ដើម្បី ការពារប្រយោជន៏ ស្រុកកំណើត របស់ទ្រង់ គឺស្រុកយួន តើអាចទុកវាបានជា ការក្បត់។ នៅត្រង់ចំណុចនេះ វាមាន ភាពចម្រូងចម្រាស ព្រោះថា អាពាហ៏ពិពាហ៏ ព្រះអង្គ ចូវ ជាមួយ ព្រះជ័យជេដ្ឋាទី២ ជាសម្ពង្ស សម្រុះសម្រួល រវាង ស្រុកខ្មែរ និង ស្រុកយួន ដើម្បី ចងសម្ព័ន្ធមេត្រី រវាងប្រទេសទាំងពីរ ដូច្នេះ ព្រះអង្គ ចូវ ទ្រង់មានតួនាទី ជាមន្រ្តីទូត ប្រចាំស្រុកខ្មែរ ដើម្បី ការពារប្រយោជន៏ ស្រុកយួន នៅក្នុង ក្របខណ្ឌទូត។ គ្រប់កាលៈទេសៈ ដែលទ្រង់ ការពារ ប្រយោជន៏យួន គឺទ្រង់ធ្វើឡើង ចេញមុខ ជាសំណើរសាធារណៈ ដល់ ព្រះមហាក្សត្រខ្មែរទាំងឡាយ ហើយព្រះចៅខ្មែរ តែងតែ ទទួលយល់ព្រមជានិច្ច។ តើនរណា ជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ ?

Partager cet article

Repost0
17 février 2018 6 17 /02 /février /2018 07:08

 

ចុចខាងក្រោម ដើម្បីអាន អត្តបទខ្នាត Pdf ទាំងមូល

សង្ខេបអត្ថបទ

ស្រុកខ្មែរ ចាប់ពី សតវត្សទី១៨ មានស្ថានភាពដុនដាបណាស់ទៅហើយ ហើយក្លាយជា ប្រទេសចំណុះយួន។ នៅក្នុង រជ្ជកាល ព្រះអង្គចន្ទទី២ ដែលជាហ្លួងរណបយួន ស្រុកខ្មែរ ក្លាយជាចំណី នៃមហិច្ជិតា របស់ប្រទេសយួន និង សៀម។ ប្រទេសទាំងពីរនេះ នាំបង្កើតសង្គ្រាមនៅស្រុកខ្មែរ  ពន្លិច ស្រុកខ្មែរ ទៅក្នុង ទុក្ខវេទនា ហួសប្រមាណ។ ស្តេចទ្រង់រាជខ្មែរទាំងឡាយ លែងជាម្ចាស់ លើវាសនា របស់នគររបស់ខ្លួន ហើយ ដើម្បី រក្សារាជបល្ល័ង្គ ពី ការបះបោរ ដណ្តើមរាជ្យ ពីសំណាក់ ស្តេចដទៃទៀត ក្នុង ព្រះរាជវង្សានុវង្ស ត្រូវចាំបាច់ ទៅពឹងពាក់បរទេសឲជួយ ដោយសន្យានឹងជូនរង្វាន់សមតាមការណ៏។ ស្រុកយួន និង សៀម ជា ស្រុកជម្រក ឬ សំណាក់ របស់ស្តេចខ្មែរ ទាំងឡាយ ភៀសខ្លួន ទៅសុំស្នាក់នៅ រង់ចាំ ហ្លួង យួន និង សៀម សម្រេច ជួយខ្លួន មក ជ្រែករាជ្យ ឬ មក គ្រងរាជសម្បត្តិ ជា មហាក្សត្រចំណុះបរទេស។ ខាងសៀម ព្រះចៅសៀម ជា អ្នកជ្រើសរើស ស្តេចខ្មែរ ឲឡើងគ្រងរាជសម្បត្តិនៅក្រុងកម្ពុជា។ រាជបុត្រ មានឋានៈជា ព្រះអង្គម្ចាស់រាជ្យខ្មែរទាំងឡាយ ត្រូវទៅ រស់នៅរៀនសូត្រ ជាចាំបាច់ នៅស្រុកសៀម រហូតមានការអនុញ្ញាត ពីហ្លួងសៀម ទើបអាចវឹលត្រឡប់មកស្រុកខ្មែរវិញបាន។ ហ្លួងសៀម ជាអ្នកបំពាក់ងារ ឲស្តេចខ្មែរ ដូចយ៉ាងងារ ជា ឧបយោរាជ, ឧបរាជ ជាអាទិ។ ខាងយួន ព្រះចៅអណ្ណាម ត្រួតត្រាផ្ទាល់ រួចស្រេច ចៅហ្វាយខេត្តខ្មែរ មួយចំនួនធំ នៅកម្ពុជាក្រោម ហើយ ហាមឈប់ឲឡើងរាជការខ្មែរ នៅក្រុងឧដុង្គ។ ទឹកដីស្រុកខ្មែររួញតូច ហើយ ស្រុកខ្មែរ បាត់ ជីវកម្លាំង សំរាប់ទ្រទ្រង់ខ្លួនឯងបាន។ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ក្លាយជា ចំនួនបុគ្គល : ជាឧបករណ៏ មួយក្រុម រស់នៅក្រោមអំណាចសៀម, មួយក្រុម រស់នៅក្រោមអំណាចយួន ហើយមួយចំនួនទៀត រស់នៅក្រោម អំណាចរាជការខ្មែរ ក្រខ្សត់ណាស់។ ឯកភាពជាតិ គឺ បែកខ្ទេច គ្មានគម្នាស់ណាមួយ អាចនឹងលើក ចងផ្ចាប់គ្នាបានវិញនោះឡើយ ព្រោះ សៀម និង យួន គេមានល្បិចច្បាស់លាស់ ដ៏ប្រសប សំរាប់ស្រូបទាំងផ្លូវកាយ និង ចិត្ត ជនខ្មែរបានងាយស្រួលបំផុត។ នៅស្រុក សៀម និង យួន ក៏មានសង្គ្រាមស៊ីវិល ដណ្តើមអំណាចគ្នាច្រើននោះដែរ តែទឹកដីគេកាន់តែរីកធំឡើង ចំណែកស្រុកខ្មែរ កាលណាមាន សង្គ្រាមម្តងណា ក្នុងព្រះរាជវង្សានុវង្ស គឺច្បាស់ជាទឹកដីខ្មែរ រួញជានិច្ច។ សួរថា មកពីហេតុអ្វី ? ព្រោះ ស្តេចខ្មែរ ទាំងឡាយ ជាគូប្រយុទ្ធ តែងតែទៅពឹងពាក់បរទេស ដើម្បី ការពារប្រយោជន៏ខ្លួន ដាច់មុខ ទោះបីខ្លួន ត្រូវដូរនឹង ប្រយោជន៏ជាតិ ក៏ហ៊ានដូរ នោះដែរ ឲតែខ្លួនបានឈ្នះ។ ក្រោយមកទៀត គឺ សៀម និង យួន តែម្តង គេជា អ្នកបង្កើត សង្គ្រាម លើទឹកដីខ្មែរ ដើម្បី ជ្រើសរើស ស្តេចចំណុះគេ ហើយទាមទារដោយបង្ខំ ជានិច្ច នូវគុណបំណាច់ របស់គេ ជា រង្វាន់ទឹកដី។ ដូចនោះ សង្គ្រាម រវាងខ្មែរនិងខ្មែរ ជា សង្គ្រាម គំពារដោយបរទេស និង ជួយបរទេសផង ដែលនៅក្នុងនោះគ្មានប្រយោជន៏ជាតិបន្តិចនោះឡើយ។ នៅពេល ខ្មែរឈ្នះចាញ់គ្នា នាំអោយកម្លាំងជាតិ ចុះខ្សោយក្រៃលែង នៅមុខទ័ពបរទេស ដែលគេមកជួយ ដូច្នេះ ទ័ពបរទេស គេចង់បានអ្វីពីខ្មែរ ក៏ខ្មែរ មិនហ៊ានជំទាស់នោះដែរ។ នៅពេលនោះ គំនិតជាតិនិយមខ្មែរ វាអាចនឹងមានដែរ តែវាគ្រាន់តែ ជាគំនិត មាននៅក្នុងអារម្មណ៏សុទ្ធសាធ។ រីឯ សង្គ្រាម ស៊ីវិល នៅស្រុកសៀម និង យួន, ជួនកាលគេ តម្រូវខ្មែរ អោយ បញ្ជូនទ័ពទៅជួយគេទៀត, ច្រើនមានលក្ខណៈ ជាសង្គ្រាម រកឯកភាពជាតិ ហើយនៅពេលដែលគេចាញ់ឈ្នះគ្នា គឺប្រាកដ ជាជាតិគេ មានឯកភាព ជានិច្ច។        

ព្រះបាទអង្គដួង ទ្រង់ ទទួលមរតក នូវស្ថានភាពស្រុក ទ្រុឌទ្រោមខ្លាំងណាស់មកហើយ។ តែ ព្រះអង្គ ក៏ជាអ្នករួមចំណែកមួយភាគ នៃ វិនិបាតជាតិ នោះដែរ។ ដូចយ៉ាង ការក្បត់ព្រះអង្គចន្ទ ជាហ្លួង ជា ព្រះរៀម ទៅចូលសៀម វាគ្មាន លក្ខណៈជាប្រយោជន៏ជាតិនោះឡើយ។ ទោះបី ស្តេចអង្គដួង លើកហេតុផលថា ទ្រង់មិនស្រមនឹងព្រះរៀម ទៅចងមេត្រី ជាមួយយួន តែ ហេតុផលនេះ វាគ្មានមាន ចំណុចត្រង់ណាមួយ ដែលអាចចាត់ទុកថា ជាជម្រើស សំរាប់ការពារ ប្រយោជន៏ជាតិសោះឡើយ។ តើ សៀម នៅពេលនោះ មានបំណងចង់ជួយខ្មែរ ដែរឬទេ ? ចម្លើយថាគ្មានទេ។ ពេលនោះ សៀមគ្រាន់តែចង់អោយសញ្ញា ទៅយួនថា សៀម មិនអនុញ្ញាតអោយយួនបំពានលើ ផលប្រយោជន៏សៀម នៅស្រុកខ្មែរនោះឡើយ។ ដូច្នេះ ជម្រើស យកខាង សៀមក្តី ខាង យួនក្តី វាគ្រាន់តែជាជម្រើស ការពារប្រយោជន៏ សៀម និង យួន តែប៉ុណ្ណោះ។ ជម្រើស ព្រះអង្គចន្ទ យកយួន ជា អាណាព្យាបាល ព្រោះ ទ្រង់ខ្លាចសៀម ចំណែក ព្រះអនុជ របស់ព្រះអង្គទាំងឡាយ ជ្រើសយកសៀម ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ ក៏ព្រោះ តែខ្លាចសៀមដែរ ដូច្នេះ វាជា ការបំបែកកម្លាំងជាតិ ដើម្បី ការពារប្រយោជន៏អាត្មា ព្រោះតែខ្លាចបរទេស។ ការខ្លបខ្លាច បរទេស រហូតបាក់ស្បាត នោះឯង វាជា ជម្ងឺសតិ នៃស្តេចខ្មែរទាំងឡាយ ក្រោយពីសម័យលង្វែកមក ដែលនាំឈប់ឲមានការទុកចិត្តគ្នា នៅក្នុង ព្រះរាជវង្សានុវង្ស និង រវាង ស្តេច នឹងសេនាមន្ត្រី។ ហ្លួងសៀម ទ្រង់យកបុត្រាហ្លួងខ្មែរ មកអប់រំ ចិត្តគំនិត ឲមានអារម្មណ៏ជាសភាវគតិខ្លាចអំណាចសៀម។ ទ្រង់ទទួល ឲជ្រោកកោនជានិច្ចដល់ សេនាមន្ត្រីខ្មែរណា ដែលរត់មកសុំព្រះអង្គ ព្រោះខ្លួន មានការអាក់អន់ចិត្តនឹងស្តេចខ្មែរ ឬ ជម្លោះ រវាងមន្ត្រីនឹងមន្រ្តី។ ស្រុកសៀម ក្លាយជា ជំរុំ នៃ ជនខ្មែរបម្រុងទាំងឡាយ ទាំងស្តេច ទាំងរាស្រ្ត សំរាប់ស្តេចសៀម ប្រើមកប្រឆាំងខ្មែរនៅស្រុកខ្មែរ ដើម្បីប្រយោជន៏សៀម។

 

Partager cet article

Repost0
12 novembre 2017 7 12 /11 /novembre /2017 19:35

Partager cet article

Repost0
14 octobre 2017 6 14 /10 /octobre /2017 04:22

Partager cet article

Repost0
19 septembre 2017 2 19 /09 /septembre /2017 11:10

ឯណាចម្លើយ នៃ ប្រជាជាតិខ្មែរ ? តាំងពី សតវត្សរ៏ទី១៧មក ប្រជាជាតិខ្មែរ ប្រឈម នឹង វប្បធម៏ នៃ អព្យាគម របស់ប្រជាជាតិយៀកណាម បន្តពីប្រជាជនចាម។ ការប៉ះទង្គិច ចំនេះ សំដែងអោយឃើញ អ្វីខ្លះ អំពី គុណសម្បត្តិ និង គុណវិបត្តិខ្មែរ ? សម័យមហានគររុងរឿង គឺស្ថិតនៅត្រឹមតែ ជា កម្រងអនុស្សវរីយ៍ ស្រពេចស្រពិល នៅក្នុង សតិអ្នកដឹកនាំខ្មែរ ហើយ លុបបាត់អស់ពី សតិប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ។ លោក ចាន់ ដារា និង ប៉ែន នារវិ កត់ថា : ‹តាំងពី សតវត្ស ទី១៥ (ពីគ.ស. ១៤៧៤ ការប្រជែងត្រីភាគី រវាង ស្តេច រាមាធិបតិ-ធម្មោរាជា-សូរិយាទ័យ) ដល់ទី ១៩ ជារយៈពេលខ្មៅគគ្រេច នៃ ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ។ គឺជាសម័យ នៃការដណ្តើមរាជ្យគ្នា រវាង ក្រុមញាតិស្តេច, នៃការធ្វើឃាដនយោបាយនៃការសម្លាប់រង្គាល, ក្នុងពេលដែលទឹកដីកម្ពុជា ចេះតែរបេះរបោចទៅ ក្រោមការរុញច្រាន នៃ សៀម និង យួន។ ពួកអ្នកចង់បានស្វេតឆ័ត្រ ខ្លះហៅសៀមមកជួយ ខ្លះហៅយួនមកពួតដៃ ក្នុងសង្គ្រាមភាតរឃាដ ដើម្បីអំណាច›។

Partager cet article

Repost0
9 juillet 2017 7 09 /07 /juillet /2017 09:43

Partager cet article

Repost0
25 mai 2017 4 25 /05 /mai /2017 08:32

Partager cet article

Repost0
1 mars 2017 3 01 /03 /mars /2017 15:47

Partager cet article

Repost0

Présentation

  • : Le blog de Sangha OP
  • : រូបថតកាលជានិសិត្ស នៅសាកលវិទ្យាល័យ ភ្នំពេញ -មហាវិទ្យាល័យ អក្សរសាស្ត្រ និង មនុស្សសាស្ត្រ (ផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រ) - ទស្សវត្សរ៏ ៧០
  • Contact

Recherche

Liens