Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog
17 mai 2013 5 17 /05 /mai /2013 10:45

ពួកអ្នកគាំទ្រដាច់ខាត សម រង្ស៊ី កំពុងភាំងនឹងសេចក្តីសម្រេច របស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិ លុបឈ្មោះប្រធាន សម រង្ស៊ី ជាបេក្ខជនតំណាងរាស្ត្រក្នុងការបោះឆ្នោតនីតិបញ្ញាត្តិគ្មានសេរី និង គ្មានយុត្តិធម៍ នៅថ្ងៃទី២៨ កក្កដា ខាងមុខនេះ។ ពួកអ្នកលុបឈ្មោះ មាន កិម សុខា ជាប្រមុខ។ គេលើកយកហេតុផល នៃការលុបឈ្មោះថា មិនមែនជារឿងអ្វីចម្លែកនុះទេ ហើយក៏មិនមែនជា អំពើរបស់ពួកគាត់ដែរ។ អ្នកដែលលុបឈ្មោះលោកប្រធានរបស់គាត់គឺ គ.ជ.ប.ទេ, ដូច្នេះពួកគាត់គ្រាន់តែធ្វើតាមសេចក្តីសម្រេចរបស់អង្គការរៀបចំការបោះឆ្នោតនេះតែប៉ុណ្ណោះ។

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

 

 

Partager cet article

Repost0
5 mai 2013 7 05 /05 /mai /2013 14:08

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

 

គណបក្សសង្គ្រោះជាតិជាសេចក្តីខ្មាសសំរាប់ជាតិខ្មែរ

 

ថ្មីៗនេះកិមសុខាបានឆ្លើយប្រាប់អ្នកកាសែតថាគណបក្សសង្គ្រោះជាតិត្រូវតែចូលបោះឆ្នោតទើបអាចដឹងអំពីល្បិច

ខូចរបស់គណបក្សកាន់អំណាច,និងគ.ជ.ប.,ដែលកំពុងធ្វើគ្រប់មធ្យោបាយបន្លំលួចឆ្នោតដើម្បីយកឈ្នះ(។)ដូច្នេះសំដី

នេះយើងអាចទុកជាសេចក្តីសម្រចដាច់ស្រេចរបស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិចូលរួមការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍,

សំរាប់តែយួនឈ្នះ,នាខែកក្តដាខាងមុខនេះ។

សំដីបែបនេះធ្វើឲយើងនឹកឃើញសំដីលីលារបស់ហ៊ុនសែន,បង្កើតបនល្លែងនៅតាមទល់ដែនយួនដើម្បីធ្វើជារបង

ការពារទល់ដែន,ដែលជាគំនិតអ្នកដឹកនាំយួននៅស្រុកខ្មែរ,គេបង្គាប់ឲហ៊ុនសែននិយាយឲ”ក្ត”ដល់ខ្មែរ,ព្រោះយួនវា

មើលងាយជនជាតិខ្មែរ,បើវាចង់ឲអាយ៉ងវានិយាយអ្វីគឺវាឥតចាំបាច់រកគំនិតសមហេតុសមផលអ្វីនោះទេ។

កិមសុខា,មិនខុសពីហ៊ុនសែនជាសមមិត្តខ្លួនផង,ជាគូប្រឆាំងអាការៈក្រៅតាមបញ្ជាហាណូយផង,និយាយឡែៗតាម

បង្គាប់យួនហើយមានសានុមត(១)ពីចិនដែរ,ថាត្រូវតែចូលរួមបោះឆ្នោតទើបអាចដឹងអំពីល្បិចខូចគ.ជ.ប(។)សំដី

បែបនេះគឺអ្នកដឹកនាំយួននៅស្រុកខ្មែរគេយកមាត់កិមសុខាដើម្បីឲ”ក្តខ្មែរ”ម្តងទៀតហើយ។

 

កិមសុខាប្រើសំដីបែបនេះជាសំដីមើលងាយប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,ទុកខ្មែរជាមនុស្សល្ងង់អាចជឿខ្លួនគ្រប់បែបយ៉ាង,ព្រោះ

ថាគណបក្សសង្គ្រោះជាតិដែលខ្លួនបង្កើតឡើង,ហើយដណ្តើមអំណាចពីសមរង្ស៊ីបានងាយស្រួលដោយសារមានជំនួយពី

គង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និងមិត្តទ្រុះសមរង្ស៊ីមួយចំនួន,បានដូរគំនិតផ្ទុយស្រឡះពីការវិភាគស្ថានភាពនយោបាយនៅស្រុក

ខ្មែររបស់ខ្លួនថាជាតិកំពុងមានគ្រោះថ្នាក់ជាអាសន្ន,ហើយខ្លួនបានចង្អុលបង្ហាញគ្រប់ចំណុចភយន្តរាយ,ថែមទាំង

បានបង្ហាញផ្លូវដែលត្រូវដើរដើម្បីស្រាកទុក្ខប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ(។)ក្នុងវិភាគស្ថានភាពនយោបាយស្រុកបែបនេះ,កិមសុខា

ត្រូវដឹងច្បាស់ថាអ្នកណាជាសត្រូវជាតិពិតប្រាកដ,ស្គាល់យុទ្ធសាស្ត្របំផ្លាញជាតិរបស់សត្រូវ,ហើយត្រូវដើរតួជាអ្នកប្រាប់

រឿងស្ងាត់កំបាំងខ្មាំងជាតិឲប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,និងសហគមន៏អន្តរជាតិឲដឹងច្បាស់,តែបែជានិយាយស្រួលលើកយកហេតុ

ផលដ៏ចម្លែកមួយគ្មានសមហេតុសមផលថាត្រូវតែចូលរួមបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍ជាមួយសត្រូវជាតិសិន,

ទើបខ្លួនអាចបញ្ចាក់បានអំពីគ្រោះថ្នាក់ជាតិទៅវិញ(។)សូមបងប្អូនខ្មែរយើងយកគំនិតកិមសុខានេះទៅពិចារណាចុះ

ដែលជាបុគ្គលម្នាក់តាំងខ្លួនជាអ្នកប្រជាធិបតេយ្យ,ជាអ្នកសង្គ្រោះជាតិខ្មែរ។

 

សំដីមោហោកិមសុខាខាងលើនេះបញ្ចាក់បង្ហាញថែមទៀតអំពីគោលបំណងវិវល់របស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិនៅ

ចំពោះមុខគ្រោះថ្នាក់ជាតិ,ដែលកិមសុខានិងបក្សពួកខ្លួនមួយក្តាប់ទុកស្មើត្រឹមតែជាគ្រោះថ្នាក់អាសនៈរបស់

ពួកគេនៅក្នុងរដ្ឋសភានៃមនុស្សស្វាធ្វើថ្លង់,គ,និងខ្វាក់ដើម្បីកៅអីតែប៉ុណ្ណោះ(។)ពួកកិមសុខាកំពុងបន្តវិធីធ្វើការ

ធ្វើសិនទៅចាំគិតក្រោយទៀត”ដែលជាទម្លាប់អាក្រក់របស់ខ្មែរយើង។

គំនិតកិមសុខានិងបក្សពួកខ្លួនបែបនេះ,យើងជាខ្មែរមិនត្រូវនាំគ្នាឆ្ងល់អ្វីទេអំពីបរាជ័យមហាបាតុកម្មគណបក្ស

សង្គ្រោះជាតិនាថ្ងៃទី២៤មេសា,នៅទីក្រុងភ្នំពេញ,ដែលជាទីកន្លែងដែលគេទុកជាសរសៃវិញ្ញាណនយោបាយជាតិ,ជាទី

ប្រជុំយុវជន,កម្មករ,អ្នករាជការគ្រប់ថ្នាក់..ល..មានអ្នកចូលរួមត្រឹមតែជាងពីរបីរយនាក់តែប៉ុណ្ណោះ,ទោះបីមានការ

អំពាវនាវនាំឲរំភើបចិត្តពីសមរង្ស៊ីផ្ទាល់យ៉ាងណាក៏ដោយ(។)បរាជ័យនេះវាមានភាពផ្ទុយពីការឃោសនារបស់គណបក្ស

ថាខ្លួនកំពុងទទួលការគាំទ្រយ៉ាងខ្លាំងក្លាពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋទាំងក្នុងប្រទេសនិងក្រៅប្រទេស។

 

យើងលើកមកនិយាយនេះគ្មានគំនិតនាំបំបែកបំបាក់ខ្មែរនិងខ្មែរនោះឡើយ,ហើយក៏មិនយកខ្មែរណាជាសត្រូវនឹង

យើងដែរ,តែយើងមានករណិយកិច្ចជាពលរដ្ឋខ្មែរ,ជាខ្មែរសេរីធ្វើបរិយារ(២)ជូនដល់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរឲជ្រាបដឹង,និង

យល់ច្បាស់អំពីសកម្មភាពរបស់សត្រូវជាតិចេញមុខ,ឬលាក់មុខក្តី,ដូចជាសកម្មភាពកិមសុខានិងបក្សពួក,នាបច្ចុប្បន្ន

កំពុងបោកប្រាស់អ្នកប្រជាធិបតេយ្យ,ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងគោលបំណងតែមួយគត់,គឺបំរើនយោបាយចិនយួនកុម្មុយនិស្ត

ដើម្បីកៅអី,និងបំណាច់អាសនៈជាតំណាងរាស្ត្រសំរាប់ធ្វើច្បាប់ការពារជនជាតិយួនរស់ឥតច្បាប់នៅក្នុងស្រុកខ្មែរ(។)

ការពន្យល់ហេតុផលនៃការចូលរួមបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍របស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិគឺដូចជាពួកគេ

កំពុងនិយាយប្រាប់ខ្មែរថាបើចង់ដឹងថាភ្លើងក្តៅត្រូវនាំគ្នាលូកដៃចូលភ្លើងសិនទើបយើងដឹងថាវាក្តៅ,ប៉ុន្តែគេដឹង

រួចស្រេចទៅហើយថាធាតុក្តៅរបស់ភ្លើងជាភាពជាក់ស្តែង,ឥតចាំបាច់លូកដៃដើម្បីឲដឹងនោះឡើយ,ពន្យល់បែបនេះ

គឺដូចគ្នានឹងសំដីកិមសុខានិយាយថាត្រូវតែចូលរួមបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍,ក្នុងរបបផ្តាច់ការសិនទើបអាច

ដឹងច្បាស់បាន,តែការបោះឆ្នោតនេះ,សូម្បីសហគមន៏អន្តរជាតិក៏គេទុករួចស្រេចទៅហើយថាជាការបោះឆ្នោតគ្មាន

លក្ខណៈប្រជាធិបតេយ្យ(។)នេះហើយជាភាពមិនទំនងក្នុងគំនិតកិមសុខា,ព្រោះជាសំដី,និយាយតាមបញ្ជាអ្នកដឹកនាំ

យួននៅស្រុកខ្មែរដូចហ៊ុនសែនដែរ(។)សួរថាកិមសុខានិយាយបែបនេះ៖

១.មានគោលដៅបែបបណា(?)គឺសង្គ្រោះជនជាតិយួនដែលមករស់ឥតច្បាប់នៅក្នុងស្រុកខ្មែររាប់លាននាក់ 

២.មានគោលបំណងបែបណា(?)រក្សាកៅអី,និងបំណាច់អាសនៈពួកខ្លួនមួយក្តាប់នៅក្នុងរដ្ឋសភានៃមនុស្សស្វាធ្វើគ,ថ្លង់,

និងខ្វាក់។

៣.មានគោលការណ៏បែបណា(?)រក្សាអំណាចយួនកុម្មុយនិស្ត,និងអំណាចខ្មែរអាយ៉ងយួនក្នុងស្រុកខ្មែរ។

 

ដើម្បីទប់ស្កាត់អំពើទុច្ចរិតនេះ,ខ្មែរយើងមានមធ្យោយតែមួយគត់,ដែលជាមធ្យោបាយអហិង្សាគឺធ្វើពហិការ,កុំនាំគ្នា

ទៅបោះឆ្នោតឲយួនឈ្នះ,ឲអំណាចអាយ៉ងយួនបន្តបម្រើប្រយោជន៏យួនបំផ្លាញខ្មែរតទៅមុខទៀត(។)ចំពោះយើងវិញ,

យើងគ្មានការរួញរាធ្វើការរិះគន់ដល់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ព្រោះថាក្នុងបច្ចុប្បន្ននេះ,គណបក្សនេះ,ធ្វើសកម្មភាព

បម្រើចេញមុខប្រយោជន៏យួន,ដូច្នេះយើងឈប់ទុកគណបក្សនេះជាគណបក្សប្រឆាំងទៀតហើយ។

 

ហ៊ុនសែនឥតក្លាចភ័យថាគណបក្សប្រជាជនចាញ់ឆ្នោតនោះឡើយ,ឈ្នះគឺជាការពិតរបស់ហ៊ុនសែន,តែហ៊ុនសែនក្លាច

ជ័យជំនះខ្លួននេះមិនមានការទទួលស្គាល់ពីសហគមន៏អន្តរជាតិដែលជាទាយកជំនួយសំរាប់របបខ្លួនរស់សំរាប់ជួយ

ជនជាតិយួនរស់ឥតច្បាប់នៅក្នុងស្រុកខ្មែរ,ហេតុនេះឯងហ៊ុនសែនបញ្ជាឲកែនពួកស្តេចតាមបង្គាប់យួនឲមកចូលធ្វើ

នយោបាយវិញ,តែនៅរក្សាបំណាច់ជាពូជស្តេចដដែល,ដូចជាភរិយាលោកកែវពុទ្ធរស្មី,ឈ្មោះអរុណរស្មី,កូនស្រីសីហនុ,ឲ

ធ្វើជាប្រធានគណបក្សហ្វុនសីប៉ិច,ឲទ្រង់សីរីវឌ្ឍ,ប្អូនសីហនុ,អាចចូលជួយក្មួយស្រីបាន,ឲទ្រង់ធម្មកោចូលគណបក្សស

ង្គ្រោះជាតិជាការដាក់ថ្នាំកម្លាំងកុហកប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរថាគណបក្សនេះកំពុងមានការគាំទ្រពីសំណាក់ខ្មែរគ្រប់

មជ្ឈដ្ឋានដើម្បីធ្វើធម្មានុរូបកម្ម(៣)នៃការសម្រេចចូលរួមការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,និងគ្មានយត្តិធម៍ដែលជាការធានារ

មួយឲជ័យជំនះហ៊ុនសែនមានការទទួលស្គាល់ពីសំណាក់សហគមន៏អន្តរជាតិ។

 

កំណែនពួកស្តេចរបស់អ្នកដឹកនាំយួននៅស្រុកខ្មែរនេះ,ពួកវាទុកជាកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកព្រះ,ឬអង្គម្ចាស់ខ្មែរចំពោះ

ជនជាតិយួនដែលគេមកស្លាប់នៅស្រុកខ្មែរដើម្បីជួយបង្កើតឡើងវិញនូវរបបរាជានិយមខ្មែរ,ជាការសងគុណឥតគននា

នៃជំនួយយួនដល់ស្តេចសីហនុ,ដែលពួកស្តេចទុកជាវរៈក្សត្រជាបីតារបស់ពួកខ្លួន(។)តែពួកស្តេចត្រូវដឹងថាបើពួកខ្លួនចូល

ធ្វើនយោបាយ,ពួកខ្លួនពុំអាចរក្សាឋានៈ,ឬវណ្ណៈខ្លួនជាស្តេចបានទៀតទេ,ព្រោះក្នុងលាននយោបាយ,សមភាពរវាងគូរ

ប្រឆាំងជាល័ក្ខខណ្ឌត្រូវមានខានមិនបាន,ដូច្នេះគេឥតចាំបាច់ហៅលោកស្រីអរុណរស្មី,លោកធម្មកោ,សិរីវឌ្ឍ,និង

ស្តេចឯទៀតថា”ព្រះឬអ្នកអង្គម្ចាស់”អ្វីទៀតនោះឡើយ,ហៅលោក,និងលោកស្រីវាគ្រប់គ្រាន់ណាស់ទៅហើយ។

 

គេដឹងថា,សហគមន៏អន្តរជាតិ,គេមិនបញ្ជូនអ្នកសង្កេតការណ៏មកពិនិត្យការបោះឆ្នោតថ្នាក់ជាតិខាងមុខនេះទេ

ព្រោះគេដឹងថាការបោះឆ្នោតនេះ,វាគ្មានលក្ខណៈប្រជាធិបតេយ្យ(។)ត្រូវខ្មែរយើងដឹងបន្តទៀតថា,សហគមន៏អន្តរ

ជាតិគេមិនអាចនិយាយប្រាប់ខ្មែរយើងត្រង់ៗថាត្រូវធ្វើពហិការក្នុងការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍នោះបាន

ឡើយព្រោះវាខុសនឹងសីលធម៍របស់គេ,តែការមិនបញ្ជូនអ្នកសង្កេតការណ៏នេះគឺជាការបញ្ចាក់មិនចំមុខរួចស្រេចទៅ

ហើយថាប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរត្រូវទទួលការខុសត្រូវដោយខ្លួនឯងក្នុងការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,និងគ្មានយុត្តិធម៍នេះ,បើ

នៅតែនាំគ្នាទៅបោះឆ្នោត,ឬចូលរួមបោះឆ្នោតគឺខ្មែរខ្លួនឯងជាអ្នកទទួលផលអាក្រក់សំរាប់ជាតិខ្លួនឯង(។)គ្រោះថ្នាក់ធំ

មួយចំពោះជាតិខ្មែរ,ក្នុងការទៅបោះឆ្នោត,ឬចូលរួមបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍បែបនេះ,គឺខ្មែរយើងកាត់ផ្តាច់

ប្រទេសខ្មែរយើងដោយខ្លួនឯងពីសហគមន៏អន្តរជាតិក្នុងវិស័យការពារលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ,សិទ្ធិមនុស្ស,ជាពិសេសជា

ការឈប់ទទួលស្គាល់ដោយខ្លួនឯងនូវកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពនៅស្រុកខ្មែរនៅថ្ងៃទី២៣តុលាឆ្នាំ១៩៩១,ដែលគេយក

មូលដ្ឋានលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យជាគោលការណ៏សំខាន់បំផុត(។)ដូច្នេះការចូលរួមបោះឆ្នោតគ្មានលក្ខណៈលទ្ធិប្រជាធិប

តេយ្យគឺជាការបំពានជាក់លាក់ដោយខ្លួនឯងលើកិច្ចព្រមព្រៀងថ្ងៃទី២៣តុលាឆ្នាំ១៩៩១។

 

កិមសុខានិងបក្សពួកខ្លួន,រួមនឹងគណបក្សប្រជាជន,រស់ក្រោមអំណាចយួនកុម្មុយនិស្ត,កំពុងនាំគ្នាសម្លាប់ជាតិខ្មែរ,

ព្រោះនាំគ្នាធ្វើការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍(។)ការបោះឆ្នោតបែបនេះគេអាចទុកជាចំណុចគ្មានអាចត្រឡប់វិញ

បាននៃដំណើរទៅរកមរណៈភាពរបស់ជាតិខ្មែរ(។)ដំណើរឆ្ពោះទៅកម្ពុជាកណ្តាលរបស់ជនជាតិយួននិងឥណ្ឌូចិនក្នុងឆ្នាំ

២០១៣ជាការពិតមួយសំរាប់ខ្មែរ,ហើយជាការបញ្ចាក់បង្ហាញពីដង្ហើមចុងក្រោយរបស់ជាតិខ្មែរដែរ(។)យើងសួរថា,តើ

កិមសុខានិងបក្សពួកគាត់នៅមានខួរក្បាលជាខ្មែរដែរឬទេ(?)យើងមិនបាច់សួរទៅសមរង្ស៊ីអ្វីទៀតទេ,ព្រោះបុគ្គល

នេះត្រូវបានគង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និងកិមសុខាយកទៅដាក់ចោលក្នុងមឈូសយួនបាត់ទៅហើយ,ភាពជាក់ស្តែងគឺកិម

សុខា,គាត់ពាក់ងារជាប្រធានស្តីទី,គឺមានន័យថាប្រធានសមរង្ស៊ីឥតមានមុខនាទីអ្វីទៀតទេក្នុងគណបក្សបក្ស

សង្គ្រោះជាតិ,ហើយបើបុគ្គលសមរង្ស៊ីធ្វើសេចក្តីថ្លែងការណ៏អ្វីមួយ,សេចក្តីថ្លែងការណ៏នោះគណបក្សសង្គ្រោះជាតិគេ

មិនទុកជាផ្លូវការរបស់គណបក្សនោះឡើយ,ជាពិសេសបើសមរង្ស៊ីចង់ធ្វើពហិការគឺគេទុកសេចក្តីសម្រេចនេះជាសេច

ក្តីសម្រេចឯកជនតែប៉ុណ្ណោះ(។)ងារជាប្រធានស្តីទីរបស់កិមសុខាជាការបិទទ្វារមិនឲសមរង្ស៊ីមានលទ្ធភាពគ្រប់បែប

យ៉ាងជ្រៀតជ្រែងក្នុងសកម្មភាពគណបក្សសង្គ្រោះជាតិនៅក្នុងប្រទេស(។)ដូច្នេះសមរង្ស៊ីបានក្លាយជាបុគ្គលដែលគង់

គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និងកិមសុខា,គេមិនចង់ឃើញមុខនៅស្រុកខ្មែរ,ជាពិសេសនៅពេលបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍

ខាងមុខនេះ។

 

យើងមិនមែនជាកម្លាំង,ជាចលនាឬជាគណបក្សនយោបាយនោះឡើយ,យើងគ្រាន់ជាសម្បជញ្ញជាតិខ្មែរតែប៉ុណ្ណោះ,

ដូច្នេះយើងមិនធ្វើការអំពាវនាវឲខ្មែរយើងធ្វើពហិការក្នុងការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍ខាងមុខនេះឡើយ,

យើងគ្រាន់តែមានជំនឿថាការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្មែរម្នាក់ៗធ្វើពហិការនេះជាសម្បជញ្ញជាតិខ្មែរដែលយើងទុកវាជា

កម្លាំងជាតិខ្មែរឥតអាចមានកម្លាំងណាមួយអាចយកឈ្នះវាបាននោះឡើយ,ដូច្នេះផ្លូវពហិការនេះឯងជាការសង្គ្រោះ

ជាតិពិតប្រាកដ,ផ្ទុយពីការចូលរួមបោះឆ្នោតនៃគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ដែលក្លាយជាគណប្សជាសេចក្តីខ្មាសសំរាប់

ជាតិខ្មែរនៅចំពោះមុខគ្រប់ប្រទេសប្រកាន់យកលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យសេរីជារបបដឹកនាំជាតិ៕

 

ឧប​ សង្ហា

 

(១)សានុមត=consentement

(២)បរីយារ=Dénoncer

(៣)ធ្វើធម្មានុរូនកម្ម=Légitimer

Partager cet article

Repost0
21 avril 2013 7 21 /04 /avril /2013 09:27

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

 

លោកសមរង្ស៊ីជាមនុស្សឯកោរស់នៅក្នុងក្តារមឈូសយួន

 

ជនជាតិយួនដែលបានមករស់នៅក្នុងស្រុកខ្មែរឥតច្បាប់មានការត្រេកអរជាអនេកដោយបានគណបក្សសង្គ្រោះ

ជាតិតាំងចិត្តដោយស្មោះចង់ជួយសង្គ្រោះពួកគេឲបានរស់នៅក្នុងស្រុកខ្មែរបន្តទៅមុខទៀតសំរាប់អនាគតកូនចៅ

របស់ពួកគេ(។)អំណរគុណដែលជនជាតិយួនទាំងនោះជូនដល់ឥស្សរជនខ្មែរ,មានជាអាទិលោកប៉ែនសុវណ្ណ,គង់គាំ,

កិមសុខា,និងមិត្តទ្រុះរបស់លោកសមរង្ស៊ីមួយចំនួន,គឺជោគជ័យរបស់ពួកខ្មែរទាំងនេះ,អាចយកបុគ្គលសមរង្ស៊ីទៅ

ដាក់ក្នុងក្តារមឈូសយួនទាំងរស់បាន(។)បាតុកម្មនាថ្ងៃទី២៤មេសា២០១៣របស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ដែលខ្លួនឲ

ឈ្មោះថា”មហាបាតុកម្ម”គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីអ្នកដឹកនាំគណបក្សសង្គ្រោះជាតិចង់បញ្ចាក់ជាឧឡារិកជូនដល់អ្នកដឹកនាំ

យួននៅស្រុកខ្មែរថា,ពួកគេសម្រេចចិត្តបោះត្រាបិទក្រោបក្តារមឈូសដែលមានបុគ្គលសមរង្ស៊ីនៅមានជីវិតនៅក្នុង

មឈូសនោះ,បិទមឈូសគឺជារូបភាពនូវការលែងទាមទារឲលោកសមរង្ស៊ីចូលស្រុកដើម្បីចូលរួមការបោះឆ្នោតនាថ្ងៃ

ទី២៨កក្តដាខាងមុខនេះ,និងទុកអនុសាសន៏របស់តំណាងពិសេសអង្គការសហប្រជាជាតិ,លោកសូរិយ៉ាស៊ូប៊ែរឌី,

ឲមានការកែទម្រង់គ.ជ.ប.,ជាការស្នើជាធម្មតាដល់រាជរដ្ឋាភិបាលឲពិនិត្យមើលតែប៉ុណ្ណោះ,មិនមែនជាកំហិត

ដាច់ខាត,មិនព្រមចូលរួមការបោះឆ្នោតថ្នាក់ជាតិខាងមុខនេះឡើយ(។)ទង្វើទាំងឡាយនេះបញ្ចាក់ច្បាស់ថាមិត្ត

លោកសមរង្ស៊ី,គេធ្វើសម្បទានបុគ្គលសមរង្ស៊ីឲទៅអ្នកដឹកនាំយួននៅស្រុកខ្មែរ,ឲរក្សាទុកជិបខ្លួន(១)សមរង្ស៊ីក្នុង

ក្តារមឈូសយួន។

គង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,កិមសុខា,ត្រីជនាភិបាល(២)លើគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ត្រូវបានជនជាតិយួនរស់នៅស្រុកខ្មែរទុក

ជាវិរបុរសយួន,ប្រហែលជាលើសហ៊ុនសែនទៅទៀត,សំរាប់វិបុលភាពពួកគេ(។)ជនទាំងបីនេះធ្វើសកម្មភាពចេញមុខ

បំរើនយោបាយយួនដើម្បីសេចក្តីសុខផ្ទាល់ខ្លួន,ពួកនេះត្រូវបានអ្នកដឹកនាំយួននៅស្រុកខ្មែរធ្វើការរ៉ាប់រងអនាគត

របស់ពួកគេ,ហើយយួនឲជនទាំងបីនេះមានសិទ្ធិជាអ្នកចែករង្វាន់លហុភណ្ឌ(ធន់អត់)ដល់ខ្មែរមួយក្រុមនៅក្នុងជួរ

គណបក្សសង្គ្រោះជាតិដែលសុខចិត្តបំរើនយោបាយយួន,រង្វាន់ធន់អន់នោះគឺ”កៅអីសំរាប់មនុស្សល្ងង់បំរើយួន”នៅ

រដ្ឋសភាក្នុងអណត្តិទី៥។

ឯចំណែកសមរង្ស៊ី,គាត់ដេកនៅក្នុងក្តារមឈូសយួនទាំងរស់,មើលអ្វីលែងឃើញទាំងអស់,ចាំស្តាប់តែសម្លេងភរិយាខ្លួន,

ប្រាប់ខ្លួនថា”សូមបងឯងសម្រាន្តឲស្ងៀមក្នុងមឈូសសិនទៅ,ព្រោះនៅខេត្តព្រៃវែងមានខ្មែរកុះករដើរហុយដីមកចូល

រួមការប្រជុំជាសធារណៈរបស់គណបក្សយើង,ហើយក្នុងចំណោមខ្មែរទាំងនោះមានទាំងអ្នកធ្លាប់គាំទ្រគណបក្សប្រជា

ជនថែមទៀត”(។)ស្តាប់ឮភ្លាមសមរង្ស៊ីស្រែកប្រកាសក្នុងទីប្រជុំនៅស្រុកបារាំងថា”យើងឈ្នះហើយ!”តែលោកសមរង្ស៊ី

ភ្លេចគិតថានៅខេត្តព្រៃវែងសព្វថ្ងៃនេះ,មានជនជាតិយួនមករស់នៅច្រើនជាងខ្មែរដើមទៅទៀត។

គេអាចសួរជាសំណួរថា,តើសមរង្ស៊ីដឹងខ្លួនថាខ្លួនកំពុងដេកមិនលក់ក្នុងក្តារមឈូសយួនដែរទេ?

 

១.ឧបមាថាបើសមរង្ស៊ីមិនដឹងខ្លួន,គឺគាត់ជាមនុស្សល្ងីល្ងើចាញ់បោកត្រីជនាភិបាល,គង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និងកិមសុខា

រស់ជាមនុស្សឯកោមើលការពិតមិនឃើញ,តែនឹងស្មានថាខ្លួនជាអ្នកប្រាជ្ញមានឋានខ្ពង់ខ្ពស់ជាងគេ,ជាវិរបុរសអាច

នឹងសង្គ្រោះជាតិខ្មែរបាន,តែភាពល្ងីល្ងើចាញ់បោកគេនេះ,វាបង្ហាញភាពផ្ទុយស្រឡះពីការគិតរបស់ខ្លួន(។)សមរង្ស៊ី

តែងតែនិយាយរឿយៗថា,”មានតែលទ្ធផលផ្តាច់ព្រ័ត្រជាវិជ្ជាមានដែលអាចបញ្ចាក់ថាយើងជាអ្នកធ្វើត្រូវ”តែបើ

សមរង្ស៊ីឥតដឹងខ្លួនថាខ្លួនកំពុងធ្វើអ្វីផងនោះ,តើលោកយកខ្នាតអ្វីសំរាប់យកទៅវាស់ពីលទ្ធផលនៃទង្វើរបស់ខ្លួន

ថាជាទ្ធផលជាវិជ្ជាមាន,ឬអវិជ្ជមាន(?)ការមិនដឹងខ្លួននេះ,វាជាអាកប្បកិរិយាជាអវិជ្ជមានរបស់សមរង្ស៊ីរួចស្រេចទៅ

ហើយ,ដូច្នេះវាច្បាស់ជានាំមកនូវលទ្ធផលជាអវិជ្ជមានជាពុំខាន។

 

២.ឧមមាថាបើសមរង្ស៊ីដឹងខ្លួន,គឺគាត់នៅតែជាមនុស្សល្ងីល្ងើដដែល,ព្រោះខ្លួនសុខចិត្តចូលរួមក្នុងអំពើបំផ្លាញជាតិ

ជាមួយត្រីជនាភិបាល,គង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និងកិមសុខា,គឺការចូលរួមបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍,ដែលជាការ

បោះឆ្នោតសំរាប់ឲតែយួនឈ្នះតែប៉ុណ្ណោះ,ឬការបោះឆ្នោតសំរាប់សង្គ្រោះជនជាតិយួនរស់នៅក្នុងស្រុកខ្មែរឲក្លាយជា

ម្ចាស់ស្រុកខ្មែរ(។)អ្នកគាំទ្រការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,និងគ្មានយុត្តិធម៏,តែងតែធ្វើការឃោសនាថា,បើធ្វើពហិការ,តើ

ខ្មែរដែលចង់ធ្វើបែបហ្នឹង,មានបានរៀបចំអ្វីខ្លះក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រនេះ(?)អ្នកសួរសំនួរបែបនេះ,ជាជនហាក់បីដូចជាខ្វះ

គំនិត,ព្រោះថា”ពហិការនៃជនជាតិខ្មែរទាំងមូល”ជាជំហានទីមួយនៃការប្រឆាំងចេញមុខតាមវិធីអហិស្សានឹងរបប

ផ្តាច់ការបំរើយួនបច្ចុប្បន្ន,ដែលនាំឲរបបនេះក្លាយជារបបគ្មានសម្មានុរូបភាព(ក្រៅផ្លូវច្បាប់),លែងមានការគាំទ្រពី

សំណាក់សហគមន៏អន្តរជាតិ,គ្មានជំនួយសំរាប់យកមកធ្វើការជិះជាន់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,បន្ទាប់មកទៀតខ្មែរគ្រប់រូប

ត្រូវហ៊ានបន្តធ្វើកុបកម្មតាមអហិង្សាទាមទារឲបង្កើតគណៈកម្មាធិការសង្គ្រោះជាតិ,ដែលគ្មានអ្នកដឹកនាំបំរើយួន

នៅក្នុងអង្គការនេះ,បង្កើតរដ្ឋាភិបាលស្រោចស្រង់ជាតិជាបណ្តោះអាសន្ន,ដើម្បីរៀបចំតាក់តែងរដ្ឋធម្មនុញ្ញ,ហើយ

ដាក់ជូនឲប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរសម្រេចតាមវិធីប្រជាមតិ,ក្នុងគោលបំណងរៀបចំធ្វើការបោះឆ្នោតជាសេរី,មានយុត្តធម៏,

ជ្រើសរើសរដ្ឋសភា,និងអ្នកដឹកនាំជាតិសំរាប់សុភមង្គលនៃប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ(។)គំនិតនេះជាគំនិតដែលអ្នកស្នេហា

ជាតិខ្មែរច្រើនណាស់មានក្នុងសតិ,ហើយមិនមែនជាគំនិតហួសវិស័យ,ឬទុក្ករៈ(៣)នោះឡើង,ព្រោះវាជាដំណើរធម្មតា

របស់ព្រជាពលរដ្ឋមុមុក្ខក្នុងសេរីភាព,មានការទទួលខុសត្រូវលើវាសនា,និងវាសនាប្រជាជាតិខ្លួន(។)បើបុគ្គលខ្មែរ

ម្នាក់ៗនៅតែយល់ឃើញថាទង្វើបែបនេះជាការលំបាកជាអនុបមា,គឺជាតិខ្មែរនៅតែជាជាតិខ្ញុំគេ,ហើយប្រជាពលរដ្ឋ

ខ្មែរនៅតែជាអនុប្រជាពលរដ្ឋជនជាតិយួនតែប៉ុណ្ណោះ(។)មកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ,ខ្មែរយើងគ្មានអនិយ័ត(៤)ដើម្បីសង្គ្រោះ

ជាតិក្រៅពីធ្វើពហិការនោះទេ,ព្រោះជាអំពើស្របច្បាប់ខ្មែរបច្ចុប្បន្នប្រកបទៅដោយអហិង្សា,ព្រោះថាគ្មានច្បាប់ណា

ហាមប្រជាពលរដ្ឋមិនឲទៅបោះឆ្នោតនោះឡើយ,ជាពិសេសខ្មែរគ្រប់រូបដឹងច្បាស់ណាស់ថាការបោះឆ្នោតថ្នាក់ជាតិ

នាខាងមុខនេះ,គឺគ្រាន់តែជាមធ្យោបាយរបស់របបបច្ចុប្បន្នដើម្បីរក្សាអំណាចផ្តាច់ការរបស់គេដើម្បីស្រួលងាយបំរើ

ប្រយោជន៏យួននៅក្នុងស្រុកខ្មែរតែប៉ុណ្ណោះ(។)ការអំពាវនាវឲប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរធ្វើពហិការ,ក៏ពុំមែនជាទង្វើជាបដិបក្ខ

នឹងរដ្ឋធម្មនុញ្ញនោះទេ,ផ្ទុយទៅវិញ,គឺជាសេរីភាពរបស់ពលរដ្ឋ(៥)ម្នាក់ៗដែលមានរដ្ឋធម្មនុញ្ញជាច្បាប់ធានាការពារ

នូវសិទ្ធិនេះ,ឯចំណែកការអំពាវនាវដល់ខ្មែរឲនាំគ្នារំលំរបបមួយដែលជារបបគ្មានសម្មានុរូបភាព,ក៏ពុំមែនជាអំពើក្បត់

ជាតិនោះដែរ,ផ្ទុយទៅវិញជាទង្វើស្វែងរកបង្កើតលទ្ធិប្រជាធិតេយ្យពិតប្រាកដសំរាប់ប្រជាជាតិខ្មែរ។

 

ដូចយើងឃើញស្រាប់ហើយអំពីករណីសមរង្ស៊ី,ទោះបីលោកចាញ់បោកត្រីជនាភិបាល,គង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និងកិមសុខា,

ដោយចេតនា,ឬអចេតនាក្តី,តែបើលោកគាំទ្រការបោះឆ្នោតថ្នាក់ជាតិ,គ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍,ពីក្នុងក្តារមឈូសយួន,

គឺគេអាចទុកលោកជាមនុស្សក្បត់ជាតិបាន,ឯចំណែកសេរីភាពឯកជនដែលសមរង្ស៊ីយកមកប្រើវា,ហើយទុកជាសិទ្ធិ

ជាពលរដ្ឋ,ក្នុងប្រកត្សភាពនៃសេវភាពបំរើប្រយោជន៏យួននៅស្រុកខ្មែរ,គឺពិតជាសេរីភាពក្លែង,ព្រោះជាសេរីភាពនាំ

ប្រជាជាតិខ្មែរដើរទៅរកសេចក្តីស្លាប់ពិតប្រាកដ(។)ការហួសស្មានយល់របស់ខ្មែរអ្នកស្នេហាជាតិភាគច្រើន,លើកំរិតស្ពឹក

របស់សមរង្ស៊ីនៅចំពោះមុខការពិត,ដូចយ៉ាងភាពឯកោរស់នៅក្នុងមឈូស,ការចាញ់បោកជនគង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និង

កិមសុខា,ដែលជាពួកខ្មែរធ្វើការបំរើយួនស្មើដៃនឹងហ៊ុនសែន,និងការគាំទ្រការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍,

សំរាប់យួនឈ្នះ,ជាការពិតមួយដែលគួរពុំអាចជឿវាបាន។

 

ត្រូវខ្មែរយើងដឹងថា,ហ៊ុនសែនអាចជាសត្រូវពិតនឹងត្រីជនាភិបាល,គង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និងកិមសុខា,តែជនទាំងបួន

នេះធ្វើការបំរើយួនដូចគ្នា,ដូច្នេះជនទាំងបួនទទួលការការពារពីសំណាក់អ្នកដឹកនាំយួននៅស្រុកខ្មែរដូចគ្នា(។)យួន

ឲសិទ្ធិហ៊ុនសែនធ្វើបាបខ្មែរបានតាមចិត្ត,លើកលែងតែត្រីជនាភិបាល,គង់គាំ,ប៉ែនសុវណ្ណ,និងកិមសុខា,ឯចំណែក

ត្រីជនាភិបាលវិញ,យួនឲសិទ្ធិជេរហ៊ុនសែនបានក្នុងវិស័យកិច្ចការរដ្ឋជាធម្មតា,តែជនទាំងបីនេះ,ឥតអាចជេរហ៊ុនសែន

ក្នុងវិស័យនយោបាយការពារប្រយោជន៏យួននៅស្រុកខ្មែរបាននោះទេ(។)ម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានតួនាទីច្បាស់លាស់ដែលយួន

គេបញ្ជាឲធ្វើ,បើម្នាក់ៗនាំគ្នាដើរតាមគន្លងធម៍យួននេះ,ច្បាស់ជាគេរស់មានសេចក្តីសុខជាពុំខាន(។)ជ័យជំនះចុង

ក្រោយរបស់ជនទាំងបួននេះ,គឺលទ្ធភាពរបស់ពួកគេ,អាចយកបុគ្គលសមរង្ស៊ីទៅដាក់ក្នុងក្តារមឈូសយួនទាំងរស់បាន។

 

យើងមិនដែលយល់អំពីទង្វើខ្មែរខ្លះ,នាំគ្នាខំបង្កើតដោយក្លែងពីលក្ខណៈសម្បត្តិ”សមរង្សីវិរបុរសជាតិ”ដែលវាមានភាព

ខុសស្រឡះពីការពិត(។)តែបើតាមពិនិត្យឲច្បាស់,ពួកទាំងនេះមិនដែលហ៊ានអំពាវនាវឲសមាជិកគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,

និងខ្មែរគាំទ្រគណបក្សខ្លួនធ្វើកុបកម្មអឺអឹង(កងរំពង)ការពារប្រធានខ្លួននោះឡើយ,ព្រោះគេខ្លាចខាតប្រយោជន៏គេ,

តែផ្ទុយទៅវិញ,គិតតែពីនាំគ្នាមើលងាយជាការចំអកដាក់ឈ្មោះសមរង្ស៊ីជាបេក្ខជននាយករដ្ឋមន្ត្រីខ្យល់,គឺជាការបញ្ជោរ

ដល់មនុស្សម្នាក់ដែលពួកខ្លួនបាននាំគ្នាជួយសែងយកទៅដាក់ក្នុងក្តារមឈូសយួនរួចស្រេចទៅហើយ(។)ពួកមនុស្សបែប

នេះ,គេឲឈ្មោះថាពួក”អាមីអាថោង”ហានិយាយ,ឬសរសេរសំរាប់តែបញ្ជោរឥតអៀនខ្មាសគេសោះឡើយ៕

 

ឧប​ សង្ហា

 

(១)ជិបខ្លួន=ខ្លួននៅមានដង្ហើម,Corps vivant

(២)ត្រីជនាភិបាល=Triumvirat

(៣)ទុក្ករៈ=អ្វីដែលពិបាកធ្វើ។

(៤)អនិយ័ត=ដែលឆ្លាស់គ្នា,Alternatif

(៥)ពលរដ្ឋ=ប្រើទីនេះក្នុងន័យពាក្យបារាំងថាCitoyen

Partager cet article

Repost0
3 mars 2013 7 03 /03 /mars /2013 17:35

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

វចនានុគ្រមខ្មែរដែលយើងយកជាគោលគឺវចនានុគ្រមផ្សាយរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត(១៩៦៨)

 

ផ្លូវណាដែលត្រូវដើរ?

 

យើងដឹងថាអស់រយៈជាងពីរទសវត្សមកហើយ,នៅក្នុងស្រុកខ្មែរយើង,អ្នកនយោបាយគេយកពាក្យប្រឆាំងមកប្រើ

ដើម្បីធ្វើជារនាំងសំរាប់បិទបាំងរបបផ្តាច់ការ(។)ដូចគេថានៅក្នុងសភាជាតិមានគណបក្សប្រឆាំង,មានអាសនៈ,

មានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការបញ្ចេញមតតិដែលការពារដោយអភ័យឯកសិទ្ធិជាសមាជិកសភា(។)រយៈពេលបន្តៗ

មក,ពាក្យប្រឆាំងនេះក៏បានក្លាយទៅជាប្រយោជន៏របស់អ្នកកានអំណាចផ្តាច់ការ,និងជារូបភាពលំអមួយនៅក្នុង

ទេសភាពរបបនយោបាយបច្ចុប្បន្ននៅស្រុកខ្មែរ។

សភាពការណ៏នេះគឺជាផលវិបាកកើតមកពីសកម្មភាពនៃគណបក្សប្រឆាំងខ្លួនឯង,គឺពួកគេនាំគ្នាធ្វើសកម្មភាព

ប្រឆាំងផ្អែមល្ហែមជាមួយអ្នកកាន់អំណាច,ហើយនៅក្នុងជួរអ្នកប្រឆាំង,គេឃើញមានឥស្សរជនដែលជាអតីតអ្នក

ដឹកនាំឬមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់នៃគណបក្សកាន់អំណាចដូចយ៉ាងលោកប៉ែនសុវណ្ណ,អតីតនាយករដ្ឋមន្រ្តី,និងលោកគង់គាំ

អតីតឯកអគ្គរដ្ឋទូតប្រចាំប្រទេសវៀតណាម,នៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា(។)យើងអាចនិយាយបានថាអ្នករត់

ចូលខាងសត្រូវជាការធម្មតាក្នុងរបបអនុវត្តលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ,តែយើងដឹងថានៅស្រុកខ្មែរ,វាគ្មានលទ្ធិប្រជាធិបតេ

យ្យនោះទេ,ហើយរបបបច្ចុប្បន្នជារបបនៅក្នុងនឹមកុម្មុយនិស្តវៀតណាមថែមទៅទៀត,ការទុកសេរីភាពឲសមាជិក

ថ្នាក់ជាន់ខ្ពស់រត់ចូលសត្រូវបានងាយស្រួលដូច្នេះជាការមួយមិនប្រក្រតីនោះឡើយ(។)យើងមិនចោទលោកប៉ែនសុវណ្ណ,

និងលោកគង់គាំថាជាភ្នាក់ងារគណបក្សកាន់អំណាចទទួលបេសកកម្មពិសេសសំរាប់ឃ្លាំមើលសកម្មភាពបណ្តាគណ

បក្សប្រឆាំងនោះឡើយ,ហើយយើងក៏មិនចោទវៀតណាមថាជាអ្នកបង្កើតបរិយាកាសឲមានការសង្ស័យជានិច្ចរវៀង

ខ្មែរនិងខ្មែរក្នុងមជ្ឈដ្ឋាននយោបាយខ្មែរ,តែយើងគ្រាន់តែលើករឿងនេះមកចោទជាជាសំនួរថាតើជាជារឿងអាច

កើតមានជាធម្មតាបានដែរឬទេក្នុងរបបកុម្មុយនិស្ត?

យើងយល់ឃើញថាបើខ្មែរណាមានសេចក្តីសន្ទិះលើរឿងនេះ,ការសង្ស័យនេះគ្មានអ្វីជាការចម្លែកទេ។

យើងធ្លាប់ឮលោកកិមសុខាគាត់និយាយថាគាត់មិនជឿថាយួនមានប្រាជ្ញាជៀងខ្មែរយើងនោះឡើយ,តែនៅពេល

យើងឃើញយួនរាប់លាននាក់មករស់នៅក្នុងស្រុកខ្មែរបានងាយស្រួលពេក,យើងមានការសង្ស័យច្រើនដែរថាប្រហែល

ជាយួនគេមានប្រាជ្ញាជាងខ្មែរយើង,បានជាគេអាចយកស្រុកខ្មែរធ្វើជាស្រុកគេបានងាយស្រួលម្លឹង(។)យើងគ្មានការ

សង្ស័យថាលោកកិមសុខាគាត់មិនស្រឡាញ់ជាតិ,ហើយមិនប្រឆាំងនឹងរបបផ្តាច់ការនោះទេ,តែសកម្មភាពប្រឆាំង

របស់លោក,យើងឃើញមានច្រើនតែនៅក្រៅស្រុក,ហើយនិយាយតែពីរឿងឲប្រាក់ជំនួយដល់មនុស្សចាស់,តម្លើងប្រាក់

ខែដល់អ្នករាជការ,និងកម្មករ,តែលោកបញ្ចាក់ដែរថា,ការនេះអាចធ្វើបានលុះត្រាតែលោកឈ្នះឆ្នោតសិន,តែលោក

ដឹងច្បាស់ណាស់ថាប្រាកដជាលោកឥតអាចឈ្នះឆ្នោតបានជាដាច់ខាត,ព្រោះលោកនិយាយខ្លួនឯងថាការបោះឆ្នោត

នៅខាងមុខនេះវាគ្មានលក្ខណៈជាការបោះឆ្នោតដោយសេរី,និងយុត្តិធម៍(។)ការរកយុត្តិធម៍ជូនដល់ខ្មែរទន់ខ្សោយ,វា

ជាគំនិតដ៏ល្អប្រសើរពិតហើយ,តែនិយាយអន្ទងជាសំដីខ្យល់បែបនេះគេហៅថានិយាយបោកប្រាស(។)គណបក្សស

ង្គ្រោះជាតិថាត្រូវតែដូរអ្នកដឹកនាំ,ទើបអាចសង្គ្រោះជាតិបាន,តែអ្នកដឹកនាំគណបក្សនេះ,គាត់ឥតនាំគ្នាដូររបៀបចាញ់

របស់គាត់ផង,គឺការបោះឆ្នោតដែលលោកហ៊ុនសែនចង់បាន,តើពេលណាទៅ,គាត់អាចដូរលោកហ៊ុនសែនបានដែល

ជាម្ចាស់សន្លឹកឆ្នោតនោះ?

ដើម្បីទុកជាហេតុនៃការរួបរួមគ្នា,ពួកអ្នកប្រឆាំង,គេឈប់ប្រើពាក្រប្រឆាំងហើយ,ព្រោះគេដឹងថាពាក្យនេះវាលែងទៅ

ជាពាក្យអាចប្រមូលខ្មែរបាន,ដូច្នេះគេនាំគ្នាប្រើពាក្យថ្មី,គឺពាក្យសង្ក្រោះជាតិ,ព្រោះពាក្យថ្មីនេះ,វាជាពាក្យសំរាប់បង្រួប

បង្រួមគណបក្សសមរង្ស៊ីនិងសិទ្ធិមនុស្សឲទៅជាគណបក្សប្រឆាំងតែមួយ,ដែលមានឈ្មោះថាគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ(។)

ពាក្យសង្គ្រោះជាតិនេះ,វាបង្ហាញឲឃើញលក្ខណៈពីរ៖

១.ជាភាពបន្ទាន់ដែលត្រូវធ្វើ,

២.ជាសេចក្តីសង្ឃឹម,

តែបើយើងតាមពិនិត្យសកម្មភាពវិញ,យើងឃើញវានៅត្រឹមនាំគ្នាដើរដាំផ្ទាំងសញ្ញាបក្សតែប៉ុណ្ណោះ,គ្មានសកម្មភាព

នយោបាយណាដែលវាស្របទៅនឹងពាក្យសង្គ្រោះជាតិដែលជាភាពបន្ទាន់,និងសេចក្តីសង្ឃឹម,ដូចយ៉ាងការទាមទារជា

មុះមុតឲអ្នកកាន់អំណាចនុញ្ញាតឲលោកសមរង្ស៊ីអាចវឹលត្រឡប់ចូលស្រុកវិញបានដោយឥតមានទោសពៃរ៌អ្វីនោះឡើយ,

បែជាអ្នកដឹងនាំគណបក្សយល់ស្របគ្មានប្រកែកដាច់ណាត់ប្រឆាំងនឹងសេចក្តីសំរេចរបស់គ.ជ.ប.លុបឈ្មោះមេដឹកនាំ

ខ្លួនយ៉ាងងាយស្រួលពេកណាស់,ភ្លេចគិតថាបើចង់ឈ្នះឆ្នោត,ការប្រយុទ្ធនយោបាយជាបឋមគឺការការពារកិត្តិយស,និង

យុត្តិធម៍ផ្តល់ឲលោកសមរង្ស៊ីអាចវឹលត្រឡប់ចូលស្រុកវិញប្រកបដោយនិរទោសនោះឯង(។)បើអស់លោកមិនចាំផ្តើម

ដើរពីជំហានទី១នេះទេ,គឺច្បាស់ជាអស់លោកនឹងដើរជាន់ជើងគ្នានៅពេលបោះឆ្នោតនាថ្ងៃទី២៨កក្តដាជាពុំខាន(។)

យើងសួរថា,ឯណាទៅពាក្យស្លោកគណបក្សសិទ្ធិមនុស្ស,ដែលអ្នកដឹកតែងនាំគ្នានិយាយហើយទុកជាយុទ្ធសាស្ត្រ

នយោបាយថា”មួយជំហានម្តងមួយជំហានម្តង”(។)ខ្វះជំហានទី១នេះ,គឺជាការចុះចាញ់រួចស្រេចទៅហើយចំពោះមុខ

គណបក្សកាន់អំណាច(។)អ្នកដឹកនាំគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ថ្មីៗនេះគេនិយាយថា(១)ទោះលោកហ៊ុនសែនឈ្នះក៏ដេក

មិនលក់ដោយសារសម្លេងប្រឆាំងក្នុងសភាកើនឡើង”,យើងគ្រាន់តែសួរជាសំនួរថា,តើក្នុងអាណត្តិទី៥,មានរយៈពេល

៥ឆ្នាំ,តើអស់លោកនាំគ្នាគិតឲលោកសមរង្ស៊ី,គាត់រស់នៅក្រៅប្រទេសបន្តទៅទៀតព្រោះតែពួកអស់លោកចង់ឃើញ

លោកហ៊ុនសែនដេកមិនលក់នោះ(។)និយាយបែបនេះគួរស្រងេះស្រងោចណាស់ដល់វាសនាឥតរស្មីរបស់លោកសមរង្ស៊ី

ដែលជាមេដឹកនាំជាធម្មជាតិរបស់អស់លោក,ដែលតម្រូវឲលោកបន្តរស់នៅក្រៅប្ររទេសមួយអាណត្តិទៀត,ចាំពួកគាត់

បោះឆ្នោតឈ្នះនៅឆ្នាំ២០១៨។

បើគណបក្សសង្គ្រោះជាតិជឿថាខ្លួនមានការគាំទ្រលឿនច្រើនជានិរន្តរ(២)ពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋពិតប្រាកដមែន,គឺ

ពេលឥឡូវនេះឯង,មិនចាំបាច់ចាំដល់ថ្ងៃទី២៨កក្តដានោះទេ,ត្រូវធ្វើសង្ហារិមកម្ម(៣)កម្លាំងប្រជាពលរដ្ឋដែលជាអ្នក

គាំទ្រខ្លួន,ដែលខ្លួនជឿថាមានច្រើននោះ,ធ្វើបាតុកម្មអហង្សាទាមទារឲគណបក្សកាន់អំណាចអនុវតុ្តអនុសាសន៏

លោកសុរិយាស៊ូប៊ែរឌី។

បើពេលឥឡូវនេះ,គិតតែនាំគ្នាដើរដាំផ្លាកសញ្ញាបក្សដូចលោកស្រីមូសុខហួរកំពុងធ្វើសំរាប់ថតរូបទេ,គឺប្រាកដជា

អ្នកដឹកនាំគណបក្សសង្គ្រោះជាតិនាំរាស្ត្រឲដើរផ្លូវខុសហើយ(។)យើងនិយាយរិះគន់អ្នកដឹកនាំគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,

ព្រោះយើងនៅមានជំនឿថាគណបក្សនេះនៅមានតម្លៃ,អាចមានលទ្ធភាពជួយជាតិបាន,បើអ្នកដឹកនាំ,នាំគ្នាដើរផ្លូវ

ត្រូវ,តែបើយើងទុកគណបក្សនេះដូចគណបក្សហ្វុនសិនប៉ិច,ដែលជាអនុចរ(អ្នកតាមបំរើ)នៃគណបក្សកាន់អំណាច,គឺ

យើងមិនចាំបាច់ចំណាយពេលវេលារបស់យើងធ្វើការរិះគន់នោះឡើយ។

យើងមើលឃើញថាលោកសមរង្ស៊ី,គាត់ឥតមានចំណេញអ្វីសោះដែលលោកខំដើរតួជាសន្តតិជន(៣)សពសម្តេចសីហនុ

ព្រោះព្រះអង្គមិនជានិមិត្តរូបនៃភាពទំនើប,និងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនោះទេ(។)កុំឲច្រឡំ,ដោយសារលោកហ៊ុនសែន

កែនរាស្ត្រច្រើនមីដេរដាសមកធ្វើបុណ្យសព,ឲនាំគ្នាមកមើលក្បួនដង្ហែផ្កា,ស្មានថាសពសីហនុមានប្រជាប្រិយភាពពិត

នោះ,តាមពិតអ្វីដែលរបបនៅភ្នំពេញគេធ្វើ,គឺគេធ្វើឡើងសំរាប់ប្រយោជន៏គេតែប៉ុណ្ណោះ,ដូច្នេះបើលោកហ៊ុនសែនចង់

ដើរតួជាសន្តតិជនសពសីហនុ,សុំទុកឲគាត់ធ្វើទៅចុះ,ព្រោះធាតុលោកហ៊ុនសែនវាដូចសពសម្តេចសីហនុជាង,ធាតុ

នោះគឺ,លោកហ៊ុនសែននិងសពសីហនុ,គាត់ជាអ្នកស្រឡាញ់អំណាចផ្តាច់ការ,និងជាមិត្តចិនយួនកុម្មុយនិស្តដូចគ្នា។

យើងយល់ឃើញថា,បើប្រទេសខ្មែរយើងបច្ចុប្បន្នមានឯករាជ្យពិត,ដោយសេរីទើបឈ្មោះសពសីហនុមានកេតនភណ្ឌ(៦)

សំរាប់ជាតិខ្មែរ។

យើងដូចជាអស់អ្វីនឹងនិយាយនិងជូនយោបល់អំពីនយោបាយខ្មែរទៀតហើយ,យើងបានបង្ហាញគំនិតយើងសព្វគ្រប់

អស់ដែរ,តាមប្រាជ្ញាដែលយើងមានតិចតូចជាទីបំផុត,ដូច្នេះស្រេចតែខ្មែរម្នាក់ៗ,យល់ដឹងពីការិយកម្ម(៦),តាមសម្ប

ជញ្ញរបស់គេដែលតម្រូវឲគេធ្វើទៅចុះ,ចំពោះយើងវិញ,យើងគ្មានទុកខ្មែរ,ឬចិនយួនណា,ដែលគេមានគំនិតខុសពី

យើង,ជាសត្រូវនោះឡើយ,បើជននោះគេមិនបំផ្លាញ,និងមិនទុកជាតិខ្មែរជាសត្រូវរបស់គេ(។)តែទោះបីនៅមុខ

សត្រូវជាតិ,ក៏យើងមិនប្រើកលហពិរោធ(៧)ប្រឆាំងនឹងអំពើហិង្សារបស់អ្នកដឹកនាំផ្តាច់ការដែរ,មធ្យោបាយប្រឆាំង

នឹងសត្រូវជាតិមានតែមួយគត់សំរាប់ជាតិ,គឺការរួបរួមខ្មែរជាកម្លាំងជាតិតែមួយ,ហានធ្វើការិយកម្មសំរាប់ប្រយោជន៏

ជាតិតាមវិធីអហិង្សាសំរបតាមស្ថានការណ៏ឲធ្វើ,ហើយស្ថានការបច្ចុប្បន្ននៅស្រុកខ្មែរ,ពុំអាចនាំខ្មែរឲមានជ័យជំនះលើ

របបផ្តាច់ការតាមវិធីបោះឆ្នោតនោះឡើយ,ដែលអ្នកកាន់អំណាចគេរៀបចំឡើងសំរាប់គេឈ្នះដើម្បីបំរើប្រយោជន៏

គេតែប៉ុណ្ណោះ(។)យកការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍ជាមធ្យោបាយសង្គ្រោះជាតិគឺជាមធ្យោបាយទ័លច្រក,ជា

នាសនៈ(៨)សំរាប់ប្រជាជាតិខ្មែរ៕

 

 

សន្ទានុក្រម

 

 

(១)ចុះក្នុងអត្ថបទមនសិការខ្មែរថ្ងៃទី៣មីនា២០១៣។

(២)លឿនច្រឿនជានិរន្តរ=Une augmentation exponentielle

(៣)ធ្វើសង្ហារិមកម្ម=Mobiliser

(៣)សន្តតិជន​=Héritier

(៥)កេតនភណ្ឌ=ដ៏ឧត្តុងឧត្តម។

(៦)ការិយកម្ម=កិច្ចការដែលត្រូវធ្វើ។

(៧)កលហពិរោធ=កំហឹងដែលកើតពីជម្លោះ។

(៨)=សេចក្តីវិនាស។

Partager cet article

Repost0
25 février 2013 1 25 /02 /février /2013 17:38

 

photo-copie-2 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

វចនានុគ្រមខ្មែរដែលយើងយកជាគោលគឺវចនានុគ្រមផ្សាយរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត(១៩៦៨)

 

ឳកាសមិនបានសម្រេច!

 

តាំងពីច្រើនសតវត្យ មកហើយ,អ្នកដឹកនាំប្រទេសវៀតណាមគេបានអនុវត្តនយោបាយជាអច្ចិន្ត្រៃមួយក្នុងគោល

បំណងបញ្ចូលប្រទេសខ្មែរក្នុងអាណាច្យករបស់គេ(។)យើងឃើញច្បាស់ថាទោះប្រទេសវៀតណាមមានកើតសង្គ្រាម

ស៊ីវឹលក្តី,ហើយធ្លាក់ខ្លួនជាប្រទេសអាណានិគមរបស់មហាអំណាចក៏ដោយ,ក៏អ្នកដឹកនាំគេ,គ្រប់របបនយោបាយ,តែង

តែឆ្លៀតរកចំណេញក្នុងផ្នែកទឹកដីពីប្រទេសខ្មែរជានិច្ច(។)ឧទាហរណ៏ជាក់ស្តែង,គឺការឆ្លៀតតាមប្រាជ្ញាឲប្រទេសបារាំង

ទទួលស្គាល់ជាតុណ្ហី(១)ទឹកដីកម្ពុជាក្រោម,ទឹកដីខ្មែរ,ជាចំណែកមួយក្នុងសាធារណរដ្ឋវៀតណាមខាងត្បូង,ដែលជា

ផ្នែកមួយនៃប្រទេសវៀតណាមដែលបារាំងគេបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ១៩៤៩បន្ទាប់មកនៅក្នុងការយល់ព្រមសន្តិភាពចុះថ្ងៃ

ទី២០កក្តដា១៩៥៤នៅទីក្រុងស៊ឺណែវ,សម្រចបែងចែកជាបណ្តោះអាសន្នប្រទេសវៀតណាមជាពីរ,គឺវៀតណាមខាងត្បូង,

និងខាងជើង,ដែលមានខ្សែស្របទី១៧ជាព្រំដែននយោបាយនិងយោធា។

យើងដឹងថា,ទោះបីប្រទេសទាំងពីរនេះធ្វើសង្គ្រាមនឹងគ្នាយ៉ាងឃោឃៅយ៉ាងណាក៏ដោយ,តែគោលបំណងផ្តាច់ព្រ័ត្រ

របស់គេរៀងៗខ្លួនគឺការបង្រួបបង្រួមប្រទេសវៀតណាមឲនៅតែមួយជានិច្ច(។)ក្នុងគោលបំណងដូចគ្នានេះហើយដែល

ធ្វើឲភាគីទាំងពីរនៅរក្សាមហិច្ជិតាជាថ្មោង(២)របស់គេ,ដែលដូនតាគេចងទុកជាគោលដៅ,គឺនយោបាយវាតទឹកដី

បន្តពីកម្ពុជាក្រោម,មកក្នុងទឹកដីខ្មែរកណ្តាលបច្ចុប្បន្ន។

 

សង្គ្រាមនៅកម្ពុជាក្នុងចន្លោះឆ្នាំ១៩៧០ដល់១៩៧៥,ជាឳកាសលើកទី១,ដែលអាចឲប្រជាជាតិខ្មែរបញ្ជប់បាននូវមហិច្ជិ

តាជាសហស្សវត្សរបស់យួននេះ,តែជាអកុសលរបស់ខ្មែរ,ក្នុងសង្គ្រាមការពារបូរណភាពទឹកដី,និងជាសង្គ្រាមប្រឆាំង

នឹងរបបកុម្មុយនិស្តផងនេះ,បែជាមានពួកខ្មែរមួយក្រុម,ដែលមានសម្តេចសីហនុជាមេដឹកនាំ,នាំគ្នាបែរទៅជួយកង

ទ័ពយួនកុម្មុយនិស្ត,ឲវាអាចមានសិទ្ធិវាយប្រហារ,នៅក្នុងទឹកដីជាតិឯង,សាធារណរដ្ឋខ្មែរដែលជារបបនយោបាយ

មានគោលបំណងតែមួយគត់ក្នុងងពេលនោះ,គឺវាយកងទ័ពឈ្លានពានកុម្មុយនិស្តយួនចេញពីទឹកដីខ្មែរ(។)

 

កិច្ចព្រមព្រៀងន្តិភាពនៅទីក្រុងបារីសនាឆ្នាំ១៩៧៣,ជាឳកាសទី២,ដែលអាចឲភាគីខ្មែរទាំងពីរអាចមានលទ្ធភាព

បញ្ចប់សង្គ្រាមរវាងគ្នានឹងគ្នាក្នុងគំនិតរកការបង្រួបបង្រួមជាតិ,ក្នុងគោលដៅការពារបូរណភាពទឹកដី,ឯករាជ្យជាតិ

ដែលកំពុងត្រូវយួនខាងត្បូងក្តី,យួនខាងជើងក្តី,ឆ្លៀតរកចំណេញបានយ៉ាងងាយស្រួលក្នុងវិវាទខ្មែរនឹងខ្មែរ(។)ការ

បង្រួបបង្រួមជាតិនេះ,អាចជាឪកាសឲខ្មែរយើងមានទម្ងន់សំរាប់ការពារប្រយោជន៏ខ្មែរក្នុងដំណោះស្រាយសន្តិភាព

រវៀងអាមេរិកាំងនិងវៀតណាម,តែជាអកុសលម្តងទៀត,ត្រូវពួកខ្មែរក្រហម,ដែលមានសម្តេចសីហនុជាមេដឹកនាំទាត់

ចោលកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពនេះទាំងស្រុង,ឥតមានសមហេតុផលអ្វីសោះ(។)ពិតមែនហើយថាពួកខ្មែរក្រហមបាន

ទទួលជ័យជំនះនាឆ្នាំ១៩៧៥លើរបបសាធារណរដ្ឋ,តែជ័យជំនះនេះ,ជាជ័យជំនះក្រៅការធានានៃកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិ

ភាពពីសំណាក់ប្រទេសដែលជាហត្ថលេខី,ដែលជាការបើកទ្វារចំហរឲចិនកុម្មុយនិស្តលូកដៃចូលជ្រៀតជ្រែងក្នុង

នយោបាយផ្ទៃក្នុងស្រុកខ្មែរ,ដែលមានសីហនុជាប្រមុខរដ្ឋនៃរដ្ឋកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ,ដែលជារបបនយោបាយ

ប្រព្រឹត្តអំពើឃាតកម្មសម្លាប់ប្រជាពលរដ្ឋខ្លួនឯង(។)របបខ្មែរក្រហាមយកប្រជាពលរដ្ឋខ្លួនឯងជាសត្រូវ,បិទទ្វារ

ប្រទេស,ឲឋិតក្នុងភាពឯកា,យកចិនកុម្មុយនិស្តជាទីព្រឹក្សា,ដើម្បីធ្វើវិសុទ្ធកម្ម(៣)វណ្ណៈ,និងធ្វើបដិវត្តន៏មូលវិវដ្ត(៤),

ដែលនាំឲជាតិបាក់កម្លាំងជាតិ,និងបាត់សិនិទ្ធពល(៥)ជាតិ,ដែលជាកត្តានាំឲអ្នកដឹកនាំយួន,អាចមានលទ្ធភាព

គ្រប់គ្រាន់ចូលមកបំបែកកម្លាំងសាមគ្គីខ្មែរឲបែកជាចំណែកតូចៗដើម្បីបំរើប្រយោជន័គេ,គឺការកសាងសហពន្ធន៏

ឥណ្ឌូចិនថ្មី,ដែលមានយួនជាមគ្គទេសក៏(។)យើងដឹងថាអំពើសង្ឃោរា(៦),ដែលពួកខ្មែរក្រហមបានប្រព្រឹត្តនៅស្រុក

ខ្មែរតាំងពីឆ្នាំ១៩៧០មក,ដែលមានសម្តេចសីហនុជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ,ជាជីករីស,ដែលពួកខ្មែរសាបព្រោះឥតគិតថ្លៃ,

លើដីខ្មែរសំរាប់ឲយួនគេដាំ”ដើមឈើមហិច្ចិតារាប់ពាន់ឆ្នាំរបស់គេ”ហើយថ្ងៃទី៧មករាឆ្នាំ១៩៧៩,ជាថ្ងៃដែលគេនាំគ្នាបេះ

ផ្លែដ៏មានរស់ជាតិផ្អែមរបស់គេនោះឯង។

 

តែថ្ងៃទី៧មករា,ក៏ជាឳកាសទី៣ម្តងទៀតដែរ,ដែលខ្មែរយើងមានលទ្ធភាពបង្កើតកងកម្លាំងរំដោះជាតិមូលខ្មែរតែ

មួយ,ក្នុងគំនិតបង្រួបង្រួមជាតិ,តទល់នឹងការឈ្លានពានកងទ័ពរៀតណាម,និងកាន់កាប់ទឹកដីខ្មែរ,បើប្រសិនពេល

នោះពួកខ្មែរក្រហមសុខចិត្តបញ្ចាក់ពីការស្តាយក្រោយរបស់ខ្លួន,ទទួលខុសត្រូវចំពោះអំពើសង្ឃោរារបស់ខ្លួន,ហាន

កាត់ទោសមេដឹកនាំខ្លួនដែលជាអ្នកទទួលខុសត្រូវនូវអំពើនេះ,សុំទោសប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,ហើយស្រែករកអ្នកស្នេហា

ជាតិគ្រប់មជ្ឈដ្ឋាន,ដើម្បីបង្កើតកម្លាំងតស៊ូជាតិខ្មែរប្រឆាំងនឹងយួនឈ្លានពាន,តែជាអកុសលរបស់ខ្មែរម្តងទៀត,

ពួកខ្មែរក្រហម,ដែលមានសីហនុជាអ្នកនាំពាក្យលើឆាកអន្តរជាតិ,នៅមានមានៈទុកខ្លួនជាតំណាងជាតិខ្មែរដែលមាន

ចិនគុម្មុយនិស្តជាអ្នកគាំទ្រ,ដែលនាំឲខ្មែរនៅក្នុងប្រទេស,ដែលជាជនរងគ្រោះនូវអំពើឃោរឃៅរបស់ខ្លួន,សុខចិត្តរស់ក្នុង

នឹមរៀតណាមគួរឲខ្មាស់,ជៀសជាងនាំគ្នាគាំទ្ររបបខ្មែរក្រហម,ដែលជាឃាតករសម្លាប់ពូជសាសន៏ខ្មែរគ្នាឯង(។)ការបន្ត

ឲរបបប្រល័យពូជសាសន៏នេះមានតួនាទីជាតំណាងជាតិខ្មែរលើឆាកអន្តរជាតិ,ជាឧបសគ្គអាចឲមានកើតកម្លាំងតស៊ូ

រួមជាយថាភូត,ឬពិតប្រាកដ,សំរាប់រំដោះស្រុកខ្មែរពីការត្រួតត្រារបស់វៀតណាម(។)ថ្ងៃទី៩តុលាឆ្នាំ១៩៧៩,លោក

សឺនសានបានបង្កើតនៅក្បែរព្រុំដែនខ្មែរថៃ,រណសិរ្សជាតិរំដោះប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមួយ,ប្រមូលអ្នកស្នេហាជាតិ,ជាអតីត

យោធា,ឬអ្នកស្រឡាញ់របបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ,ចំនួនប្រហែល១១.០០០នាក់,ក្រៅពីអង្គការខ្មែរក្រហម(។)បន្តមកទៀត

នាខែមិនាឆ្នាំ១៩៨១,នៅក្បែរព្រុំដែនខ្មែរថៃដែរ,សម្តេចសីហនុបានបង្កើតរណសិរ្សរំដោះជាតិមួយទៀតមានឈ្មោះថា,

រណសិរ្សបង្រួបបង្រួមជាតិដើម្បីកម្ពុជាឯករាជ្ស,អព្យាក្រឹត,សន្តិភាព,និងសហប្រតិបត្តិការ,ដែលខ្មែរយើងធ្លាប់ហៅ

ឈ្មោះជាភាសាបារាំងថា”ហ្វុនសាំងប៉ិច”,ដែលមានជំនួនទាហានប្រមាណ៥០០០នាក់(។)ឯចំណែកខ្មែរក្រហាមវិញ,នៅ

មានសល់យោធាប្រមាណ២០០០០នាក់,តាំងមូលដ្ឋានសឹកនៅក្បែរព្រុំដែនខ្មេរថៃដែរ(។)បើបូកចលនាតស៊ូខ្មែរទាំងបី

នេះ,យើងឃើញថាមានចំនួនយោធា៣៦០០០នាក់,ដែលត្រូវវាយប្រហារកងទ័ពវៀតណាមតាំងទីនៅកម្ពុជាមានចំនួន

២០០.០០០នាក់(។)យើងដឹងច្បាស់ថាចំនួនយោធាយួនមានលើសលុបឆ្ងាយណាស់លើកងកម្លាំងតស៊ូខ្មែរ,ដូច្នេះខ្មែរត្រូវ

ការធ្វើសង្គ្រាមប្រជាពលរដ្ឋ,គឺផ្អែកលើកម្លាំងប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរនៅក្នុងប្រទេសជាជំនួយកម្លាំងតស៊ូរំដោះជាតិ,តែដូច

យើងបានដឹងស្រាប់រួចហើយថា,ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរយើង,លោកមិនជួយកម្លាំងនេះទេព្រោះមានពួកខ្មែរក្រហមដែលជា

ពេជ្ឈឃាតសម្លាប់គ្រួសារ,អ្នកខ្លះស្ទើតែអស់ពូជ,នៅក្នុងជួរកម្លាំងតស៊ូនេះ។

ដើម្បីឲប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមានជំនឿលើចលនាតស៊ូខ្មែរទាំងបីនេះ,នាថ្ងៃទី១៦មិថុនាឆ្នាំ១៩៨២,គេនាំគ្នាបង្កើតរដ្ឋាភិ

បាលរួបរួមមួយ,ហើយរដ្ឋាភិបាលនេះត្រូវបានអង្គការសហប្រជាជាតិទទួលស្គាល់ជារដ្ឋាភិបាលជាធម្មានុរូប(៧)

របស់ខ្មែរ,តែជាអកុសលខ្មែរ,រដ្ឋាភិបាលនេះនៅតែប្រើឈ្មោះ,និងទង់ជ័យរបបខ្មែរក្រហមដដែល(។)ហេតុនេះឯង,បានជា

សង្គ្រាមរំដោះស្រុកខ្មែរពីការត្រួតត្រាយួនអស់រយៈពេល១០ឆ្នាំ(១៩៧៩ដល់១៩៨៩)គ្មានការគាំទ្រអ្វីច្រើននោះឡើយពី

សំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,ទោះបីចិន,ជាអ្នកជួយឧបត្ថមដ៏សំខាន់ខ្មែរ,បានយកឈ្មោះសីហនុមកប្រើជាមេដឹកនាំក៏ដោយ។

 

ថ្ងៃទី២៣តុលា១៩៩១ជាឳកាសទី៤,ដែលខ្មែរយើងអាចមានលទ្ធភាពដកខ្លួនចេញរួចពីឥទ្ធពលវៀតណាម,តែជា

អកុសលម្តងទៀត,សីហនុក្រោយពីការបោះឆ្នោតនាឆ្នាំ១៩៩៣,បានធ្វើនយោបាយដើម្បីឲខ្លួនបានសោយរាជ្យឡើង

វិញ,គាំទ្ររក្សារបបរណបយួនឲមានលទ្ធភាពបំពានកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព២៣តុលា,ហើយឆ្នៃឲវាឲក្លាយទៅជាប៉ម

ការពារអំណាចរណបយួននៅកម្ពុជា,និងជាមធ្យោបាយបង្កើតឡើងវិញនូវរបបរាជានិយមហួសសម័យ(។)យើងឃើញ

ថារាជរដ្ឋាភិបាល,ដែលមានសីហនុជាមហាក្សត្យប្រញាប់ទទួលស្គាល់សន្ធិសញ្ញាដែលរបបរណបយួនចុះហត្ថលេខា

ជាមួយវៀតណាម,ហើយបន្ទាប់មក,នាឆ្នាំ២០០៥,ស្តេចសីហមនី,ជាស្តេចសោយរាជ្យបន្តពីបីតា,បានសុខចិត្តចុះហត្ថ

លេខាជាទីបញ្ចប់ទទួលស្គាល់សិទ្ធិសញ្ញាទាំងនោះជាផ្លូវការ,ហើយបច្ចុប្បន្ននេះ,ស្តេចអង្គនេះដដែលបានចុះហត្ថ

លេខាទទួលស្គាល់ការលួចទឹកដីខ្មែរពីសំណាក់រៀតណាមបន្ថែមទៀត(។)ចំណែកសីហនុ,ជាឧបយោរាជ្យ,នាំភរិយាទៅរស់

រកសេចក្តីសុខនៅស្រុកចិន,ច្រៀងលេងកំសាន្តបទចម្រៀងលោកស៊ីនស៊ីសាមុត,ដែលជាជនរងគ្រោះដល់ស្លាប់មួយ

ក្នុងចំណោមជនរងគ្រោះចំនួនជាង២លាននាក់,អំពីស្នាដៃរបស់ព្រះអង្គ។

 

ថ្ងៃទី២៨កក្តដាឆ្នាំ២០១៣នេះ,ជាឳកាសចុងក្រោយដែលខ្មែរនឹងអាចមានលទ្ធភាពប្រឆាំងនឹងរបបផ្តាច់ការ,និងឥទ្ធ

ពលយួននៅស្រុកខ្មែរផង,បើប្រសិនខ្មែរយើងរួមគ្នានាំគ្នាធ្វើពហិការការពោះឆ្នោតដែលលោកហ៊ុនសែនចង់បាន។

ពហិការនេះជាសារមួយសំរាប់បង្ហាញដល់អ្នកកាន់អំណាចផ្តាច់ការបច្ចុប្បន្ន,និងរៀតណាម,ឲដឹងពីការសំរេចចិត្តជា

ឯកច្ជន្ទរបស់ខ្មែរ,គឺការបញ្ចប់អំណាចផ្តាច់ការនៅស្រុកខ្មែរ,ដែលជាជំហានទី១ដើរទៅរកឯករាជ្យជាតិខ្មែរ,ដែលវៀតណាម

កំពុងជាន់ឈ្លីសព្វថ្ងៃនេះ,តែជាអកុសលម្តងទៀតរបស់ខ្មែរ,ព្រោះមានខ្មែរមួយចំនួន,ដែលពាក់ផ្លាកខ្លួនជាអ្នកប្រជា

ធិបតេយ្យ,អ្នកស្នេហាជាតិ,អ្នកសង្គ្រោះជាតិ,តែបែជាយល់ខុស,ព្រោះវក់នឹងងារ,នឹងបុព្វសិទ្ធ,នាំគ្នាធ្វើការអំពាវនាវ

ឲប្រជាពលរដ្ឋទៅបោះឆ្នោត,បែបខ្មែរត្រូវតែចាញ់ដើម្បីឲយួនគេបន្តសិទ្ធិធ្វើចៅហ្វាយលោកហ៊ុនសែនបន្តទៅទៀត។

ទោះបីប្រទេសលោកសេរី,ស្រឡាញ់លទ្ធិធិប្រជាធិបតេយ្យ,គេខំប្រមានដល់រាជរដ្ឋាភិបាលខ្មែរបច្ចុប្បន្នថាការបោះឆ្នោត

បែបលោកហ៊ុនសែនចង់បាននេះ,វាគ្មានតម្លៃអ្វីទេសំរាប់ខ្មែរ,តែគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,នៅតែមានមានៈចង់ចូលរួម

ការបោះឆ្នោតនេះជានិច្ច(។)មានៈនេះសឲឃើញថាអ្នកដឹកនាំគណបក្សសង្គ្រោះជាតិជាអ្នកស្នេហាជាតិក្លែងក្លាយ,គ្មាន

មនសិកាជាតិ,ឥតហានធ្វើពលិកម្មកំពូល,បោះចោលនូវបុព្វសិទ្ធខ្លួន,ហានប្រឆាំងនឹងរបបផ្តាច់ការ,តាមពហិការ,

និងខំពន្យល់រាស្ត្រឲដឹងពីគ្រោះថ្នាក់ជាតិកើតចេញពីការបោះឆ្នោតនោះ(។)ថ្មីនេះទៀត,យើងឃើញលោកសមរង្ស៊ីបាន

សរសេរលិខិតជាភាសាអង្លេសប្រាប់ដល់សហគមន៏អន្តរជាតិថាការបោះឆ្នោតនៅខាងមុខនេះគ្មានលក្ខណៈជាប្រជា

ធិបតេយ្យទេ,ហើយលោកសុំឲគេកុំចូលរួមការបោះឆ្នោតនោះ,តែក្នុងលិខិតនេះលោកភ្លេចប្រាប់គេថា,គណបក្សលោក,

ទោះបីយ៉ាងណាក៏ដោយ,បានសំរេសចិត្តរួចស្រេចទៅហើយ,ថាត្រូវចូលរួមការបោះឆ្នោតនោះ។

យើងមិនដឹងថាតើលោកសមរង្ស៊ីគាត់មានបានគិតឲដិតដល់ពីអន្ថន័យក្នុងលិខិតលោក,ដែលវាមានភាពផ្ទុយ

ស្រឡះពីការសំរេចចិត្តរបស់គណបក្សលោក(។)លិខិតបែបនេះគួរតែលោកសរសេរផ្ញើទៅមិត្តលោកដែលជាអ្នកដឹកនាំ

គណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ដែលមានលោកជាប្រធាន,ទើបត្រូវជាង(។)តើលោកសមរង្ស៊ី,គាត់កំពុងចង់បានអ្វី?

 

បើខ្មែរយើងនៅតែនាំគ្នាបែខ្នងដាក់បញ្ហាជាតិ,ហើយនាំគ្នាគិតតែយំតវាពីបញ្ហាផ្ទាល់ខ្លួន,គឺច្បាស់ជាសេចក្តីតវានេះ

ជាសេចក្តីតវាគ្មានប្រសិទ្ធិភាពអ្វីនោះឡើយ,ព្រោះវាមិនមែនជាកម្លាំងប្រជាពលរដ្ឋដែលនឹងអាចប្រឈរទល់មុខនឹង

អំណាចផ្តាច់ការបាននោះឡើយ(។)ឯចំណែកខ្មែរយើងរស់នៅក្រៅប្រទេសវិញ,មានចិត្តស្នេហាជាតិពិតមែន,តែគាត់

គ្មានសិទ្ធិអ្វីនោះឡើយ,ក្រៅពីដើរតួជាអ្នកជួយជាថាវិការម្តល់ឲគណបក្សឆាំង,តែគណបក្សនេះ,គេមិនដែលមានគំនិត

ផ្តើមធ្វើការទាមទារឲខ្មែរនៅក្រៅប្រទេសមានសិទ្ធិបោះឆ្នោតនោះឡើយ(។)តែរឿងនេះ,ខ្មែរយើងខ្លួនឯង,ក៏គាត់មិនដែល

លើកយកមកគិតដែរ,គិតតែពីជួយជាលុយកាក់ឲគេធ្វើនយោបាយបំរើប្រយោជន៏យួនឯណោះ។

 

ជាអកុសលរបស់ខ្មែរដែរ,ក្រោយពីមរណភាពសម្តេចសីហនុមក,នៅមានខ្មែរខ្លះនៅមានជំនឿថាសីហនុជាបីតាបង្រួប

បង្រួមជាតិ,តែការពិត,ភ្លេចគិតថាទ្រង់មិនទាំងអាចបង្រួបបង្រួមលោកសមរង្ស៊ីនឹងលោកហ៊ុនសែនបានផងនោះ,

ទំរាំចង់បង្រួបបង្រួមជាតិ,តើទ្រង់មានសមត្ថភាពអាចធ្វើបានដែរឬទេ(?)ប៉ុន្តែទ្រង់ពូកែមួយដែរ,ខាងបង្រួបបង្រួម

យួនកុម្មុយនិស្តនិងខ្មែរក្រហម,ហ៊ុនសែននិងយួន,ឲរួមគ្នាសម្លាប់ខ្មែរអស់រាប់លាននាក់(។)នេះហើយបីតាបង្រួបង្រួម

ជាតិខ្មែរដែលលោកសមរង្ស៊ីទុកជាគំរូជាទីគោរពនិងជាទីស្នេហាឥតមានកំណត់,តែសេចក្តីស្រឡាញ់លោកសមរង្ស៊ី

លើរូបសីហនុជាសេចក្តីស្រឡាញ់តែម្នាក់ឯង,ព្រោះសីហនុ,ព្រះអង្គមិនដែលស្រឡាញ់នរណាម្នាក់,ក្រៅតែស្រឡាញ់ខ្លួនព្រះអង្គ

នោះទេ,ដែលគេហៅថាមនុស្សអត្តស្នេហានិយម៕

 

សន្ទានុក្រម

  


(១)តុណ្ហី=Tacite

(២)ថ្មោង=Intact

(៣)វិសុទ្ធកម្ម=ការធ្វើឲសុទ្ធ(épuration)។

(៤)បដិវវត្តន៏ដាច់ខាត(Révolution radicale)។

(៥)សិនិទ្ធពល(Cohésion)។

(៦)សង្ឃោរា(Terrible,effrayable,épouventable,affreux)។

(៧)ធម្មានុរូប=ត្រូវច្បាប់(Légitime)។

Partager cet article

Repost0
20 février 2013 3 20 /02 /février /2013 07:16

 

photo-copie-3.JPG គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

វចនានុគ្រមខ្មែរដែលយើងយកជាគោលគឺវចនានុគ្រមផ្សាយរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត(១៩៦៨)

 

រឿងស្មុកស្មាញនៅក្នុងស្រុកខ្មែរ

 

ជម្រើសរបស់អ្នកដឹកនាំគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ចូលរួមការបោះឆ្នោតថ្នាក់ជាតិនាខែកក្តដាខាងមុខនេះដោយឥតមាន

វត្តមានលោកសមរង្ស៊ីជាប្រធានគណបក្ស,អាចចោទជាបញ្ហារកអ្នកជំនួសលោកសមរង្ស៊ី,ដើម្បីដឹកនាំយុទ្ធការនៃការ

បោះឆ្នោត(។)យើងមើលឃើញថា,ទោះបីលោកសមរង្ស៊ី,និងកិមសុខា,ឈរថតរូបជាមួយគ្នា,ដើម្បីចុះផ្សាយជាសាធារណៈ

ថាលោកទាំងពីរជាអ្នកដឹងនាំចម្បងនៃគណបក្សប្រឆាំងតែមួយយ៉ាងណាក៏ដោយ,តែអវត្តមានលោកសមរង្ស៊ីនៅ

ពេលធ្វើយុទ្ធការនៃការបោះឆ្នោតនោះ,ដែលគេទុកជាការប្រយុទ្ធនយោបាយ,ជាជោគចុងក្រោយនៃការសង្គ្រោះជាតិ

ខ្មែរពីគ្រោះថ្នាក់នៅក្នុងស្រុកខ្មែរ,នាំឲអ្នកដឹកនាំមួយភាគក្នុងជួរគណបក្សលោកសមរង្ស៊ី,ដែលជាគណបក្សជាសមាស

ភាគដ៏ធំមួយនៃគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,សួរជាសំណួរថា,ជម្រើសយកលោកកិមសុខាជាអ្នកជំនួសលោកសមរង្ស៊ី,តើជា

ជម្រើសដាច់ណាត់(១),ឬជាជម្រើសដោយវិចារណញ្ញាណ(២)?

សំណួរនោះនឹងអាចចោទសួរបាននៅពេលដែលគណបក្សសង្គ្រោះជាតិដូរគោលការណ៏ថ្មីរបស់ខ្លួន,គឺថាការចូលរួម

បោះឆ្នោតដោយឥតចំបាច់មានវត្តមានលោកសមរង្ស៊ី,ដែលពួកគេចាត់ទុកលោកជាមេដឹកនាំជាធម្មជាតិ(៣)

ការប្រែប្រួលចម្បងនេះ,នាំឲគេមើលឃើញថា,ជម្រើសលោកកិមសុខាជំនួសលោកសមរង្ស៊ីតាមជម្រើសដាច់ណាត់,

គ្មានឃើញមានហេតុសមផលអ្វីសោះ,ហើយគ្មានលក្ខណៈជាប្រជាធិបតេយ្យបន្តិចឡើយក្នុងគណបក្សមួយដែលទុកខ្លួន

ជាអ្នកប្រជាធិបតេយ្យ(។)ក្នុងស្ថានការណ៏ពិសេសនេះ,ដែលគេឥតបានគ្រងទុកជាមុន,តាមធម្មតា,តម្រូវឲមានដូរ

របៀបថ្មីក្នុងការជ្រើរើសមេដឹកនាំថ្មីទៅតាមលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ,គឺថាការធ្វើអំពាវនាវចំពោះសមាជិកគណបក្ស,រក

បេក្ខភាពដែលគេចង់ជំនួសលោកសមរង្ស៊ីក្នុងតួនាទីជាមេដឹងនាំយុទ្ធការនៃការបោះឆ្នោត(។)បើតាមយើងដឹង,ក្នុង

ខែមេសាខាងមុខនេះ,គណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,គេនឹងធ្វើសមាជមួយដើម្បីតែងតាំងលោកកិមសុខាជាអនុប្រធានជាផ្លូវ

ការរបស់គណបក្ស,ហើយបន្ទាប់មកគេសម្រេច,ស្របតាមលក្ខន្តិកៈគណបក្ស,ឲអនុប្រធានជំនួសប្រធានក្នុងករណីណា

មួយដែលប្រធានមិនអាចតំណាងគណបក្សបាន។)និតិវិធីនេះ,វាច្បាស់ជាស្របនឹងលក្ខន្តិកៈ,ដែលជាច្បាប់របស់គណបក្ស

ពិតប្រកដមែន,តែក្នុងជម្រើសលោកកិមសុខាជាអនុប្រធាន,ដែលនឹងក្លាយដោយស្វ័យប្រវត្តិទៅជាមេដឹកនាំការបោះឆ្នោត

នៅក្នុងស្រុកខ្មែរ,អាចបង្កឲមានការមិនសប្បាយចិត្តក្នុងជួរអ្នកដឹងនាំគណបក្សសមរង្ស៊ី,ដែលជាគណបក្សជាសមាសភាគ

ធំនៃគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ(។)ទោមនុស្សនោះ,កើតមានឡើងពីការមិនយល់ព្រមទុកលោកកិមសុខាជាមេដឹកនាំជាធម្មជាតិ

ជំនួសលោកសមរង្ស៊ី,ហើយមានសេចក្តីសង្ស័យថាតើលោកកិមសុខាជាជននាថមានស្នេហ៌[4](៤)ដើម្បីដឹកនាំការប្រយុទ្ធ

នយោបាយដ៏សំខាន់មួយសំរាប់ជាតិខ្មែរ(។)ពួកគេសួរបន្តថា,ចុះហេតុអ្វីបានជានាំគ្នាប្រគល់ជាស្វ័យប្រវត្តិមុខនាទីជាមេដឹក

នាំការបោះឆ្នោតដល់លោកកិមសុខា,ដែលគ្រាន់តែជាប្រធានគណបក្សជាសមាសភាគតូចមួយនៃគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,

ទង្វើនេះហាក់បីដូចជាក្នុងជួរគណបក្សសមរង្ស៊ីខ្វះបេក្ខភាពសំរាប់ជំនួសលោកសមរង្ស៊ី។

ជម្រើសលោកកិមសុខា,ក្នុងវិចិកិច្ជា(សេចក្តីសង្ស័យ)នេះ,អាចនាំឲគ្មានសិនិទ្ធពល(៥)ក្នុងជួរអ្នកដឹកនាំគណបក្ស

សង្គ្រោះជាតិ,ដែលជាកត្តាមួយនាំឲរំខានដល់ជវនៈ(៦)នៃការរួបរួមនៃគណបក្សប្រឆាំងសមរង្ស៊ី,និងសិទ្ធិមនុស្ស(។)

យើងដឹងរួចហើយថា,មេដឹកនាំនិមួយៗត្រូវមានគុណសម្បត្តិសុក្រិត(៧)ធ្លាប់មានការពិសោធន៏,មានសេចក្តីក្លាហាន,

ហានធ្វើពលិកម្មដើម្បីការពារប្រយោជន៏រួម,និងប្រយោជន៏សាធារណៈ(។)ក្នុងលក្ខណៈដែលបានរៀបរាប់នេះហើយ,

ដែលគេអាចចោទជាសំណួរថា,តើលោកកិមសុខា,លោកជាមនុស្សបែបនេះដែរឬទេ(?)បើប្រសិនជាលោកកិមសុខាជា

មនុស្សបែបនេះមែន,យើងជឿថា,ជម្រើសលោកកិមសុខា,គឺប្រកដជាជម្រើសដោយវិចារណញ្ញាណនោះឯង(។)តែ

ទោះបីលោកកិមសុខាជាមនុស្សមានសម្ថភាពយ៉ាងណាក៏ដោយ,តែបើការជ្រើរើសលោកកិមសុខា,ធ្វើឡើងដោយបិទ

ទ្វារមិនឲសមាជិកដ៏ទៃទៀតរបស់គណបក្ស,អាចមានលទ្ធភាពឈរជាបក្ខជន,ជម្រើសបែននេះគឺច្បាស់ជាជម្លោះ

កំបាំងមួយដែលអាចនឹងផ្ទុះឡើងនៅថ្ងៃក្រោយជាមិនខាន។

ចំពោះយើងវិញ,យើងគ្មានវិទ្ទេស(៨)នឹងបុគ្គលកិមសុខានោះឡើយ,យើងជឿថាលោកជាសមត្ថជន,អាចជំនួសលោក

សមរង្ស៊ីបាន,ប៉ុន្តែយើងគ្មានជំនឿលើការបោះឆ្នោតដោយគ្មានសេរី,និងយុត្តិធម៌,ព្រោះវាមិនមែនជាចម្លើយត្រឹមត្រូវ

មួយនៅចំពោះមុខគ្រោះថ្នាក់ដែលជាតិខ្មែរកំពុងជួបប្រទះ,ដូច្នេះមិនថាលោកសមរង្ស៊ី,ឬកិមសុខា,ទោះបីមាន

ជននាថមានស្នេហ៌ណាមួយ,មកដឹកនាំយុទ្ធការនៃការបោះឆ្នោតបែបនេះ,ក៏ឧត្តមជននោះគ្មានលទ្ធភាពដើម្បីស្វែង

រកជ័យជំនះជូនដល់ពលរដ្ឋខ្មែរបានដែរ,ព្រោះការបោះឆ្នោតបែបនេះ,គេមានអ្នកឈ្នះរួចស្រេចទៅហើយ(។)យើង

និយាយនេះពុំមានគំនិតប្រកបដោយទុទិដ្ធិនិយមនោះឡើយ,ព្រោះបញ្ហានេះជាការពិតមួយសំរាប់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរតែ

ម្តង,តែបើខ្មែរយើងម្នាក់ៗនៅតែមានជំនឿលើការបោះឆ្នោតសំរាប់យួនឈ្នះ,ដូចគណបក្សសង្គ្រោះជាតិគេឥតមានការ

រួញរាចូលរួមបោះឆ្នោត,គឺខ្មែរយើងតែម្តងជាអ្នកធ្វើមឈូសដាក់សពប្រជាជាតិខ្លួនឯង(។)គ្រប់វស្សកាល(សម័យ)ខ្មែរ

យើងឥតដែលយកការបាត់បង់កម្ពុជាក្រោមទុកជាមេរៀនរបស់ជាតិខ្មែរទាល់តែសោះ,ប៉ុន្តែខ្មែរយើងម្នាក់ៗនាំគ្នា

និយាយប៉ោចៗថាប្រយ័ត្នចាញ់បោកសត្រូវជាតិ,តែដើម្បីប្រយោជន៏ខ្លួនផ្ទាល់,ខ្មែរយើងម្នាក់ៗឥតខ្លាចបោះបង់ពាក្យ

សត្យខ្លួន,ថាសុទ្ធចិត្តការពារប្រទេសជាតិលុះដល់ថ្ងៃស្លាប់(។)វិគារ(៩)នេះហើយដែលជាអកុសលខ្មែរ។

 

យើងមានជំនឿថាលោកសមរង្ស៊ី,កិមសុខា,និងហ៊ុនសែន,ជាអ្នកនយោបាយ,ឬអ្នកដឹកនាំថ្នាក់ជាតិមើលឃើញ

វិឃ្រភាព(១០)នៃជាតិ,តែដើម្បីប្រយោជន៏ផ្ទាល់រៀងខ្លួនៗ,អស់លោកទាំងនេះ,គាត់ឥតក្លាចធ្វើសហការ,ចែក

ប្រយោជន៏គ្នា,នាំគ្នាបង្កើតការបោះឆ្នោតជានិរោជ(១១)ដល់ជាតិខ្មែរ,ថាជានិតិវិធីនៃលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ,នាំគ្នាដើតួ

ជាសាធ្វសាធុជន(១២)សំរាប់បំភាន់ប្រជាពលរដ្ឋ(។)យើងដឹងថាក្នុងការបោះឆ្នោតបែបនេះ,ច្បាស់ជាប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ

លោកមានជម្រើសតិចណាស់,គឺជម្រើសរវាងសិង្ហនិងសត្វស្វាន(១៣)

យើងដឹងថា,តោជាអ្នកដៃដល់សម្លាប់ខ្មែរដើម្បីស៊ី,ឯចំណែកសត្វស្វាន,វាអង្គុយរង់ចាំស៊ីគម្រង់សត្វ(១៤),ដែលសល់ពី

តោ,ដល់នាំគ្នាស៊ីអស់ខ្មែរពីនគរ,គេបែជាឃើញយួនពាក់ដួនរាប់លាននាក់មករស់នៅក្នុងដីខ្មែរធ្វើជាខ្មែរទៅវិញ(។)

នេះហើយជាលទ្ធផលដែលនឹងមានកើតឡើងក្នុងការបោះឆ្នោតបំភាន់រាស្ត្រនេះ។

យើងឃើញនៅពេលថ្មីៗនេះលោកសមរង្ស៊ី,ក៏ដូចលោកហ៊ុនសែន,នាំគ្នាសំរក់ទឹកភ្នែកដូចជាញាតិរួម,នៃមរណៈភាព

សម្តេចសីហនុ,តែលោកសមរង្ស៊ីចោទលោកហ៊ុនសែនថាបុគ្គលនេះធ្វើសពសងស្ការ(១៥)ជាឧឡារិកឲសពសីហនុ,គឺជា

បុណ្យសពសំរាប់បំភាន់ភ្នែកប្រជាពលរដ្ឋ,ព្រោះថាលោកហ៊ុនសែនឥតស្រឡាញ់,ហើយថែមទាំងស្អប់សីហនុទៅទៀត,តែ

ការចោទប្រកាន់នេះ,លោកសមរង្ស៊ីភ្លេចគិតថានៅពេលដែលលោកនិយាយលល(និយាយច្រើនឥតខ្មាស់)ធ្វើវន្ទា

ដល់ស្នាដៃគ្រប់សារពើរបស់សម្តេចសីហនុ,ដែលលោកសមរង្ស៊ីជឿដោយគោរព,ថាជាស្នាដៃប្រកបដោយសេរីយស,

ហើយមានឧត្តមប្រយោជន៏ដល់ជាតិខ្មែរ,តើមុសាវាត(១៦)នេះ,មិនមែនសំរាប់បំភាន់ប្រជាពលរដ្ឋដែរឬទេ?

 

អ្វីដែលយើងបានរៀបរាប់ខាងលើនេះ,ជាការបញ្ចាក់ឲឃើញថាពួកអ្នកដឹងនាំនៅក្នុងស្រុកខ្មែរសព្វថ្ងៃ,ទោះបីជាអ្នក

កាន់អំណាច,ឬជាអ្នកប្រឆាំងក្តី,គេនាំគ្នារស់នៅក្នុងសន្និវាស(១៧)ដ្បិតពួកគេមានប្រយោជន៏រួមសំខាន់មួយ,ទោះបី

គេមានគំនិតជាអញ្ញថាភាព(១៨)ក៏ដោយ,ប្រយោជន៏រួមនោះគឺគេនាំគ្នាបង្កើតឡើងវិញជាថ្មីនូវ”វណ្ណៈឯកឧត្តម”ឬ

វណ្ណៈជំទាវខុនណាង”ដែលគេទុកពួកគេនៅពីលើរាស្ត្រ,ភ្លេចធាតុដើមខ្លួនជាកិមិជាតិ(១៩)នៅពេលដែលខ្លួនក្លាយ

ជាមេអំបៅ(។)ក្នុងប្រយោជន័នេះហើយ,ដែលជំរុញឲពួកអ្នកដឹកនាំគណបក្សប្រឆាំងចង់ចូលរួមការបោះឆ្នោតណាស់,

ទោះបីគេដឹងច្បាស់ថាការបោះឆ្នោតនេះឥតស្របនឹងមាត្រដ្ឋាន(២០)លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យក៏ដោយ,ព្រោះការបោះ

ឆ្នោតនោះវាអាចឲគេមានលទ្ធភាពបន្តរស់ក្នុងវណ្ណៈ”ឯកឧត្តម,ជំទាវខុនណាង”,ក្នុងសង្គមសក្តិភូមិ,ដែលមានរាស្រ្តជា

កម្រាលបាទជើង។

 

បើនិយាយឲក្លីទៅ,នយោបាយនៅស្រុកខ្មែរបច្ចុប្បន្នមានភាពស្មុកស្មាញណាស់,មិនថាឡើយនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានអ្នកកាន់

អំណាច,ទោះបីនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានអ្នកប្រឆាំងក៏មិនឃើញអ្វីអាចយកជាការសង្ឃឹមបាននោះឡើយ(។)លោកសមរង្ស៊ីក្តី,

លោកហ៊ុនសែនក្តី,គាត់គិតតែដណ្តើមគ្នាធ្វើជាទាយាទនៃនយោបាយសពសម្តេចសីហនុ,ដែលជានយោបាយឈរលើ

អំណាចផ្តាច់ការ,ដូច្នេះជនទាំងពីរមានការសមគំនិតនឹងគ្នាជានិច្ច,ដូចលោកសមរង្ស៊ីតែងតែនិយាយថាលោកតែង

តែស្វែងរកដំណោះស្រាយជាមួយលោកហ៊ុនសែន,ដែលជាការដោះស្រាយមួយគ្មានអ្នកឈ្នះ,និងអ្នកចាញ់,តែលោកភ្លេច

គិតថាអ្នកចាញ់ជានិច្ចគឺរាស្ត្រខ្មែរនោះឯង។

យើងឮគេនិយាយថាលោកហ៊ុនសែនខ្លាចលោកសមរង្ស៊ីណាស់,ដូច្នេះឯងបានជាលោកហ៊ុនសែនខំរកមធ្យោបាយគ្រប់

បែបយ៉ាងដើម្បីផាត់លោកសមរង្ស៊ីមិនឲចូលរួមការបោះឆ្នោត(។)ចំពោះយើងវិញ,យើងមើលឃើញផ្សេងទៅវិញថា

លោកហ៊ុនសែនឥតខ្លាចលោកសមរង្ស៊ីអ្វីបន្តិចសោះ,ព្រោះលោកហ៊ុនសែនបានផាត់លោកសមរង្ស៊ីរួចស្រេចទៅហើយ,

តាំងពីការបោះឆ្នោតព្រឹទ្ធសភា,រហូតមកដល់ការបោះឆ្នោតថ្នាក់ឃុំ,ព្រោះលោកហ៊ុនសែនយល់ឃើញថាអ្នកគាំទ្រលោក

សមរង្ស៊ីនៅក្នុងស្រុកឥតដែលបានយកចិត្តទុកដាក់ការពារលោកសមរង្ស៊ី,ហើយលោកហ៊ុនសែនមានជំនឿតាំងពី

ដើមទីថាពួកអ្នកដឹកនាំគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ច្បាស់ជាមិនហានធ្វើពហិការក្នុងការបោះឆ្នោតឡើយ,ទោះបីឥត

មានវត្តមានលោកសមរង្ស៊ីក៏ដោយ,ព្រោះពួកទាំងនោះខ្លាចបាត់បុព្វសិទ្ធិខ្លួនណាស់(។)អ្នកដឹកនាំគណបក្សសង្គ្រោះ

ជាតិមួយចំនួន,គេដឹងច្បាស់ណាស់ថាការខំប្រឹងឃោសនាឲមានការបោះឆ្នោតបែបលោកហ៊ុនសែនចង់បាន,គេនឹង

បានទទួលវង្វាន់ពីលោកហ៊ិនសែនជាមិនខាន,រង្វាន់នោះគឺកៅអីនៅក្នុងរដ្ឋសភាដែលនាំឲគេមានកិត្តិយសជាឯក

ឧត្តម,ជំទាវខុនណាង,ហើយទទួលបំណាច់អាសនៈជាង២០០០ដុល្លាអាមេរិកក្នុងមួយខែសំរាប់រស់សោយសុខលើគំនរ

ទុក្ខរាស្រ្ត៕

 

សន្ទានុក្រម

(១)ជម្រើសដាច់ណាត់=Choix par défaut.

(២)ជម្រើសដោយវិចារណញ្ញាណ=Choix par raison.

(៣)មេដឹកនាំជាធម្មជាតិ=Leader naturel.

(៤)ជននាថមានស្នេហ៌=L’homme charismatique.មនុស្សដែលជាទីពឹងដែលគួរជាទីស្រឡាញ់រាប់អាន(ពាក្យនេះ,យើងខ្ញុំជាអ្នកបង្កើត)

(៥)សិនិទ្ធពល=Cohésion.

(៦)ជវនៈ=Elan ;Bond.

(៧)សុក្រិត=ឥតខ្ចោះ។

(៨)វិទ្ទេស=សំអប់។

(៩)វិគារ=ដំណើរខុសប្តេជ្ញា,ការបង់ពាក្យសត្យ។

(១០)វិឃ្រភាព=សេចក្តីអន្តរាយ,ការខូចវិនាស។

(១១)និរោធ=ការបំផ្លាញ,ការធ្វើឲវិនាស។

(១២)សាធ្ធសាធុ=អ្នកមានចិត្តល្អ,អ្នកមានចិត្តអាក្រក់(Les bons et les méchants)។

(១៣)សត្វស្វាន=Hyène

(១៤)គម្រង់សត្វ=Charognes

(១៥)សពសងស្ការ=បុណ្យសព(Funérailles)។

(១៦)មុសាវាទ=សំដីកុហក។

(១៧)សន្និវាស=រស់ជាមួយគ្នា(Cohabitation)។

(១៨)អញ្ញថាភាព=ទំនាស់គ្នា,ដំណើរផ្ទុយគ្នា។

(១៩)កិមិជាតិ=ជាតិជាដង្កូវ។

(២០)មាត្រដ្ឋាន=Standard ;Echelle

Partager cet article

Repost0
14 février 2013 4 14 /02 /février /2013 18:33

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

វចនានុគ្រមខ្មែរដែលយើងយកជាគោលគឺវចនានុគ្រមផ្សាយរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត(១៩៦៨)

 

លំបាកនឹងយល់ណាស់

 

ក្នុងបច្ចុប្បន្ននេះ,បើយើងបានអានអត្ថបទ”កូនខ្មែរ”,និង”មនសិការខ្មែរ”,ប្រហែលជាក្រុមអ្នកផ្សាយគំនិត,និង

គោលជំហរនយោបាយ(Communicant)របស់លោកសមរង្ស៊ី,ដែលជាសម្លេងក្រៅផ្លូវការរបស់លោក,ក្នុងនាមលោកជា

ប្រធានគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,យើងបានដឹងច្រើនពីគំនិតនយោបាយរបស់លោកសមរង្ស៊ី,តែនៅក្នុងគោលជំហរ

ដែលយើងនៅតែលំបាកយល់ដដែល,គឺការចូលរួមក្នុងការបោះឆ្នោតថា្នក់ជាតិ,អាណត្តិទី៥នៃសភាជាតិ,ខាងមុខនេះ,

ព្រោះថាលោកបានឆ្លើយតបទៅលោកទេពនី,ដែលជាអគ្គលេខាធិការគ.ជ.ប.(១)ថា”បើសិនការបោះឆ្នោត

អាណត្តិទី៥,មិនមានវត្តមានរូបលោក,គឺការបោះឆ្នោតនោះមិនអាចយកការបានឡើយ”។

សេចក្តីថ្លែងការណ៏បែបនេះ,វាមានភាពផ្ទុយគ្នាស្រឡះពីគោលជំហររបស់គណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ដែលមានលោកសម

រង្ស៊ីនេះឯងជាប្រធានគណបក្ស,ព្រោះថាគណបក្សសង្គ្រោះជាតិបានសំរេចចិត្តរួចទៅហើយ,ថាគណបក្សនឹងចូលរួម

ក្នុងការបោះឆ្នោតអាណត្តិទី៥នេះ(។)បដិវាទកម្ម(សំដីផ្ទុយ)នេះហើយ,ដែលនាំឲយើងលើកជាសំណួរមួយសួរទៅលោក

សមរង្ស៊ីវិញថា,បើគ្មានវត្តមានលោក,ប៉ុន្តែគណបក្សលោកចូលរួមក្នុងការបោះឆ្នោតខាងមុខនេះ,តើលោកទុកការ

បោះឆ្នោតនោះមិនអាចយកការបានដែរឬទេ?

យើងមិនដឹងថាសាររបស់លោកសមរង្ស៊ីអំពីមោគភាព(Nullité)នៃការបោះឆ្នោត,ដោយសារគ្មានមានវត្តមានលោក,

តើលោកចង់ធ្វើការគំរាមចំពោះគ.ជ.ប.,ឬជាសារជាអនុសាសន៏ចំពោះគណបក្សលោក(?)បើសិនសារនេះជាការគំរាម

ចំពោះគ.ជ.ប.,ទង្វើនេះ,វាជាការធម្មតា,ព្រោះជាទង្វើមានលក្ខណៈនយោបាយ,ដែលលោកសមរង្ស៊ីត្រូវតែធ្វើដើម្បីធ្វើ

សម្ពាធទៅលើគណបក្សកាន់អំណាច,ដើម្បីឲលោកហ៊ុនសែនអនុញ្ញាតឲលោកអាចចូលរួមក្នុងការបោះឆ្នោតនោះ,តែ

បើសារនេះជាអនុសាសន៏ចំពោះគណបក្សលោក,ថាបើគ្មានវត្តមានលោកក្នុងការបោះឆ្នោត,គឺការបោះឆ្នោតនោះ,

អន្តរជាតិ,គេទុកជាមោឃៈហើយ(។)បើពិតជាមានគោលបំណងដូច្នេះមែន,យើងយល់ថាលោកសមរង្ស៊ីកំពុងប្រើសំដី

ពីរខុសគ្នាស្រឡះ,ទី១,គឺលោកអនុញ្ញាតឲគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ,ដែលមានលោកជាប្រធាន,ចូលរួមក្នុងការបោះឆ្នោត,

ទី២,លោកធ្វើសេចក្តីថ្លែងការណ៏ផ្ទុយស្រឡះ,ថាក្នុងការបោះឆ្នោតនោះ,បើគ្មានវត្តមានលោក,គឺគេទុកវាជាការឥតបាន

ការ(។)យើងសួរថា,តើសំដីណាមួយ,ដែលជាគោលជំហរពិតរបស់លោកសមរង្ស៊ី?

 

យើងគ្មានបំណងទុកលោកសមរង្ស៊ីជាសត្រូវយើងនោះឡើយ,ព្រោះយើងដឹងច្បាស់ថា,លោកសមរង្ស៊ីលោកមានវិស្សាស

ភាព(សេចក្តីស្មោះ)ក្នុងការស្វែងរកដំណោះស្រាយសនៃការង្គ្រោះជាតិខ្មែរ,លោកក៏ជាអ្នកប្រជាធិបតេយ្យជាយថាភូត

(Démocrate.authentique)មួយ,ហើយជាពិសេសយើងមានការកោតសរសើរអំពីការមានអំណត់របស់លោកក្នុងការតស៊ូ

ក្នុងឆាកនយោបាយខ្មែរ,ដែលគេអាចទុកលោកជាមនោសារជន(ជនមានចិត្តខ្ពស់)បាន,តែក្នុងសភាពស្របគ្នានេះ

យើងសង្កេតឃើញដែរ,ថាលោកមានការរារែកណាស់,ក្នុងការប្រកាន់យកគោលការណ៏សីលធម៍នយោបាយច្បាស់លាស់

ណាមួយសំរាប់ទុកជាគំនិតជាសារវន្តរបស់លោក,ដែលជាគំនិតដែលគេអាចចាត់ទុកបានជា”គោលការណ៏ឥតអាច

ចរចារបាន”,ឬជាសញ្ញាប្រឌិត(Marque.de.fabrique)របស់សមរង្ស៊ី៕

 

ឧប​ សង្ហា

(១)ដកស្រង់ពីអត្ថបទ”មនសិការខ្មែរ”ចុះថ្ងៃទី១២កុម្ភះ២០១៣ដែលមានចំណងជើងថា”របបដឹកនាំសព្វថ្ងៃជារបបសម្លាប់ជាតិឯងបម្រើនយោបាយបរទេសឈ្លានពាន,ដែលត្រូវតែបញ្ចប់ឲបាន”។

Partager cet article

Repost0
7 février 2013 4 07 /02 /février /2013 06:36

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

វចនានុគ្រមខ្មែរដែលយើងយកជាគោលគឺវចនានុគ្រមផ្សាយរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត(១៩៦៨)

 

បរមសុខរបស់សម្តេចសីហនុ?

 

images (6)-copie-2

sihanoukcrime082

photo

 

ថ្ងៃទី១កុម្ភះកន្លងមកនេះ,វិទ្យុអាស៊ីសេរី,អញ្ញើញអ្នកឲយោបល់នៃវិទ្យុរបស់គេពីររូប,ឲចូលមកនិយាយឲយោបល់,ក្នុង

ទិវាដង្ហែសពសម្តេចសីហនុពីព្រះរាជវាំងមកតម្កល់នៅវាលព្រះមេរុ,រង់ចាំទិវាថ្វាយព្រះភ្លើងសព,ដែលគេបាន

គ្រោងទុកវិធីនេះ,នៅថ្ងៃទី៤កុម្ភៈខាងមុខនេះ(។)បណ្ឌិតទាំងពីររូបនោះ,គឺលោកឡៅម៉ុងហៃ,អ្នកឯកទេសខាងសង្គម

សាស្ត្រ,និងសុខទូច,អ្នកឯងទេសខាងនយោបាយ(។)ប្រធាននៃការឲយោបលគឺ៖

អនាគតនៃរបបរាជានិយមខ្មែរក្រោយពីសម្តេចស៊ីហនុ,និងការឆ្លៀតរកផល់ប្រយោជន៏ពីសំណាក់អ្នកនយោបាយ

គ្រប់និន្នាការនយោបាយ,ពីបុគ្គលសីហនុកាលនៅមានជីវិត,និងជាមតកជន(Défunt)។

យើងបានតាមស្តាប់យោបលអ្នកឯកទេសទាំងពីររូបនេះដោយយកចិត្តទុកដាក់,ព្រោះលោកជាវាគ្មិនដែលវិទ្យុអាស៊ី

សេរី,ទុកជាវិពុធជន(១)របស់គេក្នុងផ្នែកនយោបាយ,និងសង្គមកិច្ចនៅស្រុកខ្មែរ៖

នៅទីនេះ,យើងមានបំណងធ្វើវិប្រតិការ(២)មិនចំពោះ,ជាមួយវិពុធជនទាំងពីររូបនេះ,ដើម្បីស្វែងរកសេចក្តីពិត,

លើទស្សនៈរបស់លោកទាំងពីររូបនេះ,ប៉ុន្តែយើងគ្មានគោលបំណងតាំងខ្លួនយើងជាវិចារកៈ(៣)ថាយោបល់របស់យើង,

វាប្រសើរជាងគេនោះឡើយ,ដូច្នេះសូមអ្នកអានអត្ថបទយើងនេះ,យកវិប្រតិការនេះទៅពិចារណាទៅចុះ។

 

ទស្សនៈលោកឡៅម៉ុងហៃ

វិទ្យុបាឋក(៤)សូមយោបល់ពីលោកឡៅម៉ុងហៃ,អំពីងារសម្តេចសីហនុ,ជាព្រះមហាវីរៈក្សត្រ,ជាទីសក្ករៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត,

ដែលបណ្តារាស្ត្រខ្មែរតែងតែយកងារនេះមកនិយាយ,ហើយទុកវា,ជាគារវៈ។

ចំពោះលោកឡៅម៉ុងហៃ,ងារនេះ,គឺប្រជារាស្ត្រជាអ្នកប្រទានថ្វាយជាកិត្តិសព្ច,ចេញពីដួងចិត្តតែម្តង,ដល់សីហនុ,ដែល

គេទុកព្រះអង្គលើសពីនិមិត្តរូបនៃប្រជាជាតិខ្មែរទៅទៀត,គឺថារូបព្រះអង្គនេះ,ជាប្រជាជាតិខ្មែរតែម្តង,ដែលជា

ជននាថ(៥)របស់រាស្ត្រ,នឹងជារស្មីនៃជាតិខ្មែរ,ជាទេវរាជក្នុងស្ថានមនុស្សលោកនេះ,ព្រោះកេរ៌្តឈ្មោះព្រះអង្គល្បីល្បាញ

ពេញពិភពលោក។

ទស្សនៈលោកឡៅម៉ុងហៃខាងលើនេះ,ក្នុងឋានៈលោកជាអ្នកឯកទេសខាងសង្គមសាស្ត្រ,វាគ្មានតម្លៃវិទ្យាសាស្ត្រផ្នែក

សង្គមសាស្ត្រអ្វីបន្តិចសោះ,ក្រៅពីប្រើសម្តីជាអ្នកបញ្ជោរស្វែងរកប្រយោជន៏តែប៉ុណ្ណោះ(។)លោកឡៅម៉ុងហៃ,គួរដឹងដែរ

ថា,ប្រភេទនៃសង្គមខ្មែរជាសង្គមបញ្ឈរ,គឺសង្គមមានវណ្ណៈ,ក្នុងលក្ខណៈនេះ,ប្រជារាស្ត្រ,រស់នៅក្នុងវណ្ណៈក្រោម,គ្មានសិទ្ធិ

ណា,ឬមានអំណាចអ្វីមួយ,អាចប្រទានងារដល់មហាក្សត្យ,ដែលព្រះអង្គរស់នៅក្នុងវណ្ណៈលើនោះឡើយ(។)ដូចយើងដឹង

ស្រាប់ហើយ,ក្នុងសង្គមបញ្ឈរ,អ្វីដែលនៅខាងក្រោម,ពុំអាចឡើងទៅលើបាននោះទេ,ព្រោះចរន្តបែបនេះចំពោះអ្នក

នៅខាងលើ,គេទុកវា,ជាការអាប់យសដល់គេ,ដូច្នេះគ្រប់ងារអ្នកនៅខាងលើ,គឺវណ្ណៈលើ,គេបង្កើតឡើងដោយខ្លួនឯង,

សំរាប់កិត្តិយសរបស់គេ,បន្ទាប់មក,គេធ្វើអនុទេ្ទស(Instruction)ឲអ្នកនៅខាងក្រោមគោរពធ្វើតាមបំណងទាំងអស់,

ឥតមានសល់ចន្លោះឡើយ។

ជាពិសេសទៅទៀត,លោកឡៅម៉ុងហៃ,លោកប្រដូចសម្តេចសីហនុជាទេវរាជ,ដូច្នេះ,វណ្ណៈរាស្ត្រពុំអាចបំពាក់ងារដល់ទ្រង់

ជាព្រះបាននោះឡើយ,ព្រោះងាររបស់ទេវរាជជាងារប្រសិទ្ធិ,ហើយបើមានមនុស្សណា,ពោលអះអាងថាខ្លួនជាអ្នកប្រទាន

ងារដល់ទេវរាជ,គឺគេទុកជននោះ,ជាអ្នកប្រមាថដល់ចេស្តារបស់ទេវរាជ។

ក្នុងសង្គមមានវណ្ណៈ,ងារដ៏ឩត្តុង្គឩត្តម,របស់អ្នកមានវណ្ណៈខ្ពង់ខ្ពស់,សុទ្ធជានិមិត្តរូបនៃអានុភាពរបស់បុគ្គលពាក់ងារ

ហ្នឹង(។)អានុភាពនោះពុំអាចចែកបានផង,និងទទួលបានផង,ព្រោះវាកើតមានឡើងពីបុគ្គលជាទេវរាជ,ដោយធ្វើ

សមោចនា(Secréter)ដោយខ្លួនឯងនូវភាពដ៏ឩត្តុង្គឩត្តមរបស់ខ្លួនតែម្តង(។)បើមិនដូច្នេះទេ,គឺប្រកដជាងារនោះ,ពុំ

អាចឲអ្នកមានកិត្តិយស,រស់ជាព្រះបានទេ,ដែលជាអធិបតីលើមនុស្សទាំងពួង។

ក្នុងចំណុចនេះយើងចង់លើកមកបង្ហាញឲឃើញថា,ក្នុងសង្គមបញ្ឈរ,ប្រជាប្រិយភាពរបស់ជនជាអធិបតីពុំអាចចេញ

ពីប្រជារាស្ត្រដែលគាត់ថិតនៅក្នុងស្រទាប់ក្រោមនៃសង្គមបញ្ឈរនោះបានឡើយ,ប្រជាប្រិយភាពនេះមានចែងរួចជា

ស្រេចក្នុងទំនៀមទម្លាប់របស់សង្គមបញ្ឈរ,តម្រូវឲអ្នករស់នៅក្នុងស្រទាប់ក្រោមគោរពកោតក្រែងជាសេចក្តីស្រឡាញ់

ដល់អ្នករស់នៅក្នុងស្រទាប់លើ,ដូច្នេះប្រជាប្រិយភាពអ្នកខ្ពង់ខ្ពស់,ត្រូវអ្នករស់ក្នុងស្រទាប់ក្រោម,ទុកជាកាតព្វកិច្ច

របស់ខ្លួន,ហើយត្រូវទុកវាជាប្រពៃណីរបស់សង្គមតែម្តង(។)ឧទាហរណ៏,បើស្រឡាញ់គោរពសម្តេចសីហនុ,គេឥតត្រូវសួររក

ហេតុផលអ្វីនោះទេ,ព្រោះសេចក្តីស្រឡាញ់ស្តេចនេះ,គឺជាប្រពៃណីជាតិខ្មែរតែម្តង។

 

ទស្សនៈលោកសុខទូច

ក្នុងចំណុចនេះ,លោកសុខទូច,បណ្ឌិតខាងនយោបាយ,ខំពន្យល់,សេចក្តីស្រឡាញ់នេះ,ថាវាមានហេតុផលពិតប្រកដណាស់,

ព្រោះសម្តេចសីហនុជាបុគ្គលពិសេសសំរាប់ជាតិខ្មែរ(។)លក្ខណៈពិសេសរបស់ព្រះអង្គមាន៤យ៉ាង,តាមការយល់ឃើញរបស់

បណ្ឌិតសុខទូច៖

១.ជាបីតាឯករាជ្យជាតិ,

២.ជាស្តេចមួយអង្គ,ដែលមានឫទ្ធិអំណាចអាចសាងឡើងវិញនូវរបបរាជានិយមខ្មែរ,ក្រោយពីរបបនេះបានត្រូវគេ

រំលាយអស់រយៈពេល២៣ឆ្នាំរួចមកហើយ,

៣.ក្រោយពីបានដាក់រាជសម្បត្តិ,មករស់ជាឧភយោរាជ,ហើយទ្រង់សោយព្រះវិលាល័យ(ស្លាប់)ក្នុងព្រះជនវស្សា៨៩ឆ្នាំ

នៅថ្ងៃទី១៥តុលា២០១២,នៅទីក្រុងប៉េកាំង,សពព្រះអង្គត្រូវរាជរដ្ឋាភិបាលខ្មែរ,គេធ្វើបុណ្យរំលាយសព,ឲកិត្តិយសដល់

ព្រះអង្គ,ដូចមហាក្សត្យដែលបានចូលសុវណ្ណគត(ស្លាប់)ក្នុងរាជសម្បត្តិដូច្នេះដែរ,

៤.កិត្តិយសដ៏វិសេសវិសាលដែលគេថ្វាយជូនព្រះអង្គ,ជាកិត្តិយសមួយដែលគេមិនដែលឃើញមានសោះក្នុងចំណោម

អតីតអ្នកដឹកនាំខ្មែរគ្រប់សម័យកាលនៅកម្ពុជា។

 

លោកសុខទូច,ក៏ដូចលោកឡៅម៉ុងហៃដែរ,គឺលោកទាំងពីរ,ចង់បង្ហាញហេតុផលនៃប្រជាប្រិយភាពរបស់សម្តេច

សីហនុ,ដែលជាប្រជាប្រិយភាព,កើតចេញពីទឹកចិត្តរបស់ប្រជារាស្ត្រខ្មែរ,ដូចលោកឡៅម៉ុងហៃ,គាត់អះអាងថាជាការពិត,

ព្រោះគាត់ជាអ្នកបានឃើញផ្ទាល់នឹងភ្នែក,ថាគ្រប់បុគ្គលណាដែលប្រឆាំងនឹងសម្តេចសីហនុ,កាលព្រះអង្គនៅមាន

ជីវិតនៅឡើយ,ត្រូវវិនាសសាបសូន្យជានិច្ច,ដូចលោកលន់នល់,ប៉ុលពត,ជាឧទាហរណ៏,ព្រោះអ្នកប្រឆាំងទាំងនោះ,បាន

ត្រូវប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរប្រឆាំងនឹងគាត់,ព្រោះគាត់ហានប្រឆាំងនឹងសម្តេចសីហនុ,ដែលរាស្ត្រទុកព្រះអង្គជាទីសក្ការបូជា។

 

ក្នុងចំណុចនេះ,លោកទាំងពីរ,គាត់ធ្វើការបកស្រាយ,ដោយឥតបានលើកយកប្រភេទសង្គមខ្មែរនិងស្ថានភាព

នយោបាយនៅស្រុកខ្មែរតាំងពីសតវត្សទី១៩,រហូតមកដល់បច្ជុប្បន្ននេះ,មកធ្វើជាមូលដ្ឋាននៃការពិចារណា(។)លោក

ទាំងពីរគ្រាន់តែយករូបថត,ដែលអ្នកថត,គេចង់បង្ហាញឲឃើញអ្វីដែលគេចង់ឲឃើញតែប៉ុណ្ណោះ,តែរូបថតនោះ,ឥតមាន

ចលនារត់ក្នុងខ្សែជីវិតវានោះឡើយ,គឺអតីតកាល,បច្ចុប្បន្នកាល,នឹងអ្វីដែលជាវិបាក(Conséquence)កើតចេញមកពី

អំពើដែលបានធ្វើក្នុងអតីតកាល,ក៏ដូចនឹងការប្រមើលអនាគត(Perspective)ដែលអាចនឹងមានកើតឡើងបាន,ពី

អំពើដែលកំពុងធ្វើក្នុងបច្ចុប្បន្នកាលនេះ។

ដូចពាក្យស្លោកមួយនិយាយថា,”ជ័យជំនិះដែលបានទទួលនៅទីបញ្ចប់,ធ្វើឲឃើញថាគ្រប់មធ្យោបាយដែលគេ

បានយកវាមកប្រើ,គឺពិតប្រាកដជាមធ្យោបាយត្រឹមត្រូវពិតមែន”,ដូច្នេះបើលោកឡៅម៉ុងហៃ,និងសុខទូច,ធ្វើ

តឹកតាង(Constat),ដោយផ្អែកលើពាក្យស្លោកនេះ,ថាសម្តេចសីហនុមានប្រជាប្រិយភាពជាមធ្យោបាយ,ដែលជាកត្តា

នាំឲព្រះអង្គមានជ័យជំនិះលើសត្រូវរបស់ព្រះអង្គ,គឺជាតឹកតាងមានភាពជារូបថត,ដែលអ្នកថតគេបានថតក្នុង

គោលបំណងបង្ហាញឲអ្នកមើលវា,ឲឃើញនូវអ្វីមួយ,ដែលគេចង់បង្ហាញឲឃើញតែប៉ុណ្ណោះ,តែរូបថតនេះ,វាពុំអាចជា

សក្ខីកម្មនៃការពិតមួយបាននោះឡើយ។

 

ជ័យជំនិះរបស់សម្តេចសីហនុ,ដែលលោកទាំងពីរយល់ឃើញថា,កើតបានដោយសារព្រះអង្គមានប្រជាប្រិយភាព,ជាការ

យល់ឃើញជាអ្នកកាលានុវត្តនិយម(Opportuniste)ដែលវាផ្ទុយពីសីលធម៍ជាបញ្ញាវន្ត,ព្រោះលោកទាំងពីរមិនបានលើក

យកមកពិនិត្យនូវប៉ែកខាងអន្តរាយដល់ជាតិ,ដែលមានកើតឡើងក្នុងជ័យជំនិះនេះ(។)តែយើងដឹងច្បាស់ថាលោក

ទាំងពីរ,ជាអ្នកបំរើរបបនយោបាយបច្ចុប្បន្ន,ដូច្នេះលោកពុំហានលើកយកអ្វីដែលនាំឲលោកមានបញ្ហជាមួយអ្នក

ដឹកនាំរបបនេះទេ,មារយាទបែបនេះ,យើងអាចយល់វាបាន,ទោះបីទស្សនៈរបស់លោកមានន័យវៀចពីការពិតក៏ដោយ។

 

ចំពោះយើងវិញ,យើងយល់ខុសពីទស្សនៈរបស់លោក,ព្រោះយើងជាខ្មែរមានសេរីភាព,ដែលនាំឲយើងមានលទ្ធភាព

និយាយការពិតបាន,ឥតខ្លាចនឹងមានបញ្ហាជាមួយនឹងអ្នកដឹកនាំបច្ចុប្បន្ននេះ(។)ដូចលោកសុខទូត,លោកបាន

និយាយថា,នៅស្រុកខ្មែរ,ខ្វះសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រសំរាប់ប្រជាពលរដ្ឋអាន,លោកបន្ថែមថា,ខ្មែរយើងមិនសូវចូលចិត្ត

អានសៀភៅទេ,ដែលជាហេតុនាំឲគាត់មិនអាចមានវប្បធម៍ជាទួទៅច្រើន។

ចំពោះយើងវិញ,យើងយល់ឃើញថា,នៅស្រុកខ្មែរ,មិនមែនរឿងខ្វះសៀភៅប្រវត្តិសាស្ត្រ,ហើយខ្មែរយើងមិនសូវចូលចិត្ត

អានសៀភៅនោះទេ,កង្វះចម្បងនៅស្រុកខ្មែរគឺខ្វះសេរីភាព,ដែលនាំឲអ្នកចេះដឹងមិន,ហាននិយាយការពិតអំពីបញ្ហា

ជាតិ,ហើយខ្វះការពិភាក្សាតទល់គ្នារវៀងនិក្ខេបបទរបស់អ្នកកាន់អំណាច,នឹងនិក្ខេបបទរបស់វិទូប្រវត្តិសាស្ត្រ,ដែល

ជាអ្នកមានសេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញយោបល់ផ្សេងមួយទៀត,កង្វះយោបល់នេះជាកត្តានាំឲខ្មែរយើងខ្វះសៀភៅវិភាគ

ប្រវត្តិសាស្ត្រជាតិហ្នឹងឯង(។)រឿងខ្មែរយើងមិនសូវចូលចិត្តអាន,គឺមកពីនៅក្នុងស្រុកខ្មែរយើង,ខ្វះសៀវភៅជាភាសាជាតិ

ច្រើនណាស់,ហើយជាពិសេស,នៅស្រុកខ្មែរយើង,ខ្វះអ្នកនិពន្ធ,មានសេរីភាព,សរសេរគំនិត,និងមានទឹកដៃខាងនិពន្ធដ៏

ឆ្នើម,អាចទាក់ទាញចិត្តយុវជនខ្មែរឲចង់អានសៀភៅដ៏ល្បីៗ។

 

យើងមានសំណួរមួយសួរទៅលោកសុខទូច,បណ្ឌិតខាងនយោបាយ,ថាតើលោកហាននិយាយបកស្រាយ,ក្នុងនាមលោក

ជាបញ្ញាវន្ត,រកការពិតនៃថ្ងៃទី៧មករា១៩៧៩ដែរឬទេ(?)បើសិនជាបណ្ឌិតសុខទូចហានធ្វើការបកស្រាយព្រឹត្តិការណ៏៧

មករាមែនពិត,គឺច្បាស់ជានៅស្រុកខ្មែរ,ប្រហែលជាឥតខ្វះសៀភៅប្រវត្តិសាស្ត្រនោះឡើយ(។)អ្នកដែលដុតសៀវភៅប្រវត្តិ

សាស្ត្រខ្មែរ,មិនមែនសៀម,ដូចលោកថានោះទេ,គឺអស់លោកខ្មែរ,ដែលជាអ្នកចេះដឹងនេះឯង,ជាអ្នកដុតប្រវត្តិសាស្ត្រជាតិ

ខ្មែរដោយខ្លួនឯង,ព្រោះពួកខ្មែរអ្នកចេះដឹង,គាត់នាំគ្នាដុតប្រាជ្ញាគាត់ចោល,ទុកតែភ្នែកសំរាប់មើលរូបថត,ឬទូរ

ទស្សន៍ដែលអ្នកកាន់អំណាចគេថតឲពួកគាត់មើលកំសាន្ត,ហើយនាំគ្នាសរសើរទិដ្ឋភាពរូបភាពជាពណ៌ឆើតឆាយគួរឲ

ចង់ទស្សនា,ព្រោះមិនដែលបានឃើញសោះមួយជីវិតនេះ(។)នេះហើយសតិអ្នកចេះដឹងខ្មែរ,រស់សំរាប់តែមើលឥត

ពិចារណាតែប៉ុណ្ណោះ(។)សូមជំរាបលោកបណ្ឌិតសុខទូចថា,ការនាំឲយុវជនខ្មែរចូលចិត្តអានសៀភៅ,គឺលុះត្រារាជរដ្ឋាភិ

បាលមាននយោបាយសិក្សាធិការជាតិពិតប្រកដ,ជានយោបាយទាក់ទាញចិត្តឲស្រឡាញ់វប្បធម៍ជាតិ,ភាសាជាតិ,និង

លើកទឹកចិត្តអ្នកនិពន្ធជាតិឲមានចំណង់ចង់សេសេរគ្រប់គំនិតដែលគេមាន,ឥតខ្លាចមានទោសអ្វីចំពោះច្បាប់

ដូចជាហាននិយាយអំពីការពិតនៃជ័យជំនះរបស់សម្តេចសីហនុ,ដោយគ្មានការខ្លាចពីការចោទប្រកាន់ពីតុលាការគ្មាន

ឯករាជ្យនោះឯង។

 

ការពិតនៃជ័យជំនះនេះ,វាឥតមានអ្វីជាការនាំឲលំបាកយល់នោះឡើយ(។)យើងជាខ្មែរ,គ្រាន់តែសួរសំនួរដល់ខ្លួនឯង

ថា,តើបច្ចុប្បន្ននេះ,ប្រទេស,និងប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ,មានសេចក្តីសុខដែរឬទេ(?)បើយើងយល់ឃើញថាស្រុកខ្មែរអស់មាន

បញ្ហាអ្វីនោះទៀតហើយ,គឺជ័យជំនះសម្តេចសីហនុ,ជាជ័យជំនះមួយសំរាប់ជាតិខ្មែរពិតនោះហើយ,ហើយគ្រប់ងាររបស់

ព្រះអង្គ,គឺពិតជាគុណូបការរបស់ព្រះអង្គពិត។

តែបើខ្មែរយើង,ដូចគណបក្សប្រឆាំង,យល់ឃើញថាស្រុកខ្មែរយើងបច្ចុប្បន្ននេះកំពុងមានគ្រោះថ្នាក់,បាត់ទឹកដីជាតិ,

បាត់អធិបតេយ្យភាពជាតិ,មានជនជាតិយួនមករស់នៅរាប់លាននាក់,មានអំណាចផ្តាច់ការ,ជាអំណាចដឹកនាំជាតិ,

គឺជ័យជំនះសម្តេចសីហនុ,ជាជ័យជំនះមួយ,សំរាប់តែព្រះអង្គ,និងក្រុមគ្រួរសាររបស់ព្រះអង្គតែប៉ុណ្ណោះ,ដែលវានាំឲខូច

ដល់ប្រយោជន៏ជាតិ,និងប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ។

យើងមិនហានចោទអ្នកសីហនុនិយម,ឬអ្នកដឹកគុណសម្តេចសីហនុអស់មួយជីវិត,ថាគេគ្មានវិចារប្បញ្ញា(៦)នោះ

ទេ,ព្រោះភាគច្រើន,គេតែងតាំងខ្លួនគេជាបញ្ញាវន្ត,ពាក់សញ្ញាប័ត្រគួរឲស្ញើច,តែពួកគាត់នាំគ្នាផ្ញើវាសនាគាត់ទុក

ឲសម្តេចសីហនុជាអ្នកគ្រប់គ្រងវា,តែយើងដឹងច្បាស់ថាព្រះអង្គខ្លួនឯង,លោកក៏បានផ្ញើវាសនាខ្លួនព្រះអង្គ,និងរបបរាជា

និយមឲយៀកណាម,ដែលមានលោកហ៊ុនសែនជាអ្នកគ្រប់គ្រងផ្ទាល់នៃវាសនានេះ,ដូច្នេះ,វាសនាអ្នកដែលបានប្រគល់

វាសនាខ្លួនឲសម្តេចសីហនុជាអ្នកសំរេច,ក៏ដូចជាពួកគេនាំគ្នាប្រគល់វាសនាខ្លួន,ឲលោកហ៊ុនសែនជាអ្នកសំរេចនោះ

ដែរ(។)ក្នុងចំណុចនេះ,យើងសង្កេតឃើញថា,សូម្បីលោកសមរង្ស៊ី,ក៏គាត់ថិននៅក្នុងករណីយបែបនេះដែរ,បើតាមសេច

ក្តីក្នុងលិខិតលោកផ្ទាល់,ដែលលោកបានផ្ញើទៅជូនមហាក្សត្រីយ៏មុន្ជីនាថ,នាថ្ងៃទី៣០មករា២០១៣,បញ្ចាក់បង្ហាញ

ដល់សាធារណជន,ថាសម្តេចជាអ្នកសំរេចជោគវាសនារបស់លោក(។)ក្នុងសេចក្តីបែបនេះ,គឺបញ្ចាក់បង្ហាញថាលោកសម

ង្ស៊ី,គាត់មិនសមមានឋានៈជាមគ្គទេសក៏នៃគណបក្សប្រឆាំងសោះ,សូម្បីជាវាចានុរក្ខីឬក៏ជាមនុស្សមានបក្កភាព

(Maturité)ក៏ប្រហែលជាលោកឥតអាចមានប្រភេទជាមនុស្សបែបនោះបានដែរ,តើឲខ្មែរយើង,អាចមានសេចក្តីសង្ឃឹម

លើរូបលោកដូចម្តេចបាន,បើគ្រាន់តែវាសនារបស់លោកផ្ទាល់ក៏លោកឥតអាចគ្រប់គ្រោងវាដោយខ្លួនឯងបានផង?

បើលោកសមរង្ស៊ីមានជំនឿស៊ប់ថាជាតិខ្មែរកំពុងមានគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិត,តែលោកនៅតែមានជំនឿផងដែរលើបរម

សុខ(Gloire.éternelle)របស់សីហនុ,ជំនឿផ្ទុយគ្នានេះ,គឺពិតជាអច្ជាសន្ន(Danger.imminent)សំរាប់ជាតិខ្មែរនៅក្នុង

អនាគតដ៏ខ្លីនេះជាពុំខាន,ដូច្នេះគណបក្សលោកសមរង្ស៊ី,ដែលមានឈ្មោះថា”សង្គ្រោះជាតិ”តើចង់សង្រ្គោះអ្វីពិត,

បើអ្វីៗ,ដែលសីហនុមតកជន,បានធ្វើមកដល់បច្ចុប្បន្ន,សំរាប់ជាតិខ្មែរ,វាជាការល្អឥតខ្ចោះរួចទៅហើយ។

 

សេចក្តីសន្និដ្ឋានយើង,គឺថាលោកឡៅម៉ុងហៃក្តី,លោកសុខទូចក្តី,លោកសមរង្ស៊ីក្តី,ពួកគាត់ភ្លេចគិតថា,បើសីហនុ

មតកជន,មានប្រជាប្រិយភាពពិតមែននោះ,ប្រហែលសព្វថ្ងៃនេះ,មិនមែនគណបក្សប្រជាជនទេជាអ្នកដឹកនាំជាតិ,

គឺប្រកដជាគណបក្សសីហនុនិយម,ឬរាជានិយមទៅវិញទេ,ដែលជាអ្នកដឹកនាំជាតិ(។)ចុះហេតុអ្វីបានជាគណបក្សសីហនុ

និយម,បានរលាយដូចអំបិលក្នុងទឹកដូច្នេះ,ហើយគ្មានប្រតិកម្មអ្វីបន្តិចសោះពីសំណាក់ប្រជារាស្ត្រ?

 

ចំពោះយើង,យើងយល់ឃើញថា,ប្រជាប្រិយភាពសម្តេចសីហនុក្តី,បរមសុខសីហនុមតកជនក្តី,គឺយៀកណាម,និងចិន

កុម្មុយនិស្ត,គេជាអ្នកបង្កើតឲមានដើម្បីបំរើនយោបាយគេតែប៉ុណ្ណោះឯង,សូមអ្នកសីហនុនិយមកុំភ្លេចឲសោះថា,

សម្តេចសោយទិវង្គតនៅស្រុកចិនកុម្មុយនិស្ត,ហើយត្រូវរបបខ្មែររណបយៀកណាមកុម្មុយនិស្ត,គេយកមកធ្វើបុណ្យបូជា

សពនៅស្រុកខ្មែរ,ដើម្បីបង្ហាញមេត្រីភាពចិន,យួន,ដែលជាអ្នកជួយថែរក្សារួម,របបផ្តាច់ការនៅស្រុកខ្មែរ,ដែលជាកូនរែក

របស់គេនៅដំបន់អាស៊ីអគ្នេយ៏(។)ឯចំណែកអនាគតរបបរាជានិយមនៅស្រុកខ្មែរវិញ,វាគ្មានអ្វីជាពន្លឺដល់ជាតិខ្មែរ

នោះឡើយ,មហាក្សត្យខ្មែរបច្ចុប្បន្នគឺជាដងប៉ាកកាសំរាប់ចុះហត្ថលេខា,ដែលគេតម្រូវឲចុះលើច្បាប់អ្វីមួយ,ដែលគេ

ចង់បានតែប៉ុណ្ណោះ(។)រួមសេចក្តីមក,អ្នកដែលសម្លាប់របបរាជានិយម,គឺសម្តចសីហនុនេះឯង,គាត់បង្កើតរបបនេះ

ឡើងវិញ,សំរាប់តែយកមកធ្វើជាអភ័យឯកសិទ្ធិមហាក្សត្យ,ដើម្បីចៀសវាងមិនឲបុគ្គលគាត់ជាប់ចោទនៅចំពោះមុខ

ការរកយុត្តិធម៍,ប្រភេទណាមួយ,អំពីបទឧក្រិដ្ឋប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិ,នៅស្រុកខ្មែរក្នុងចន្លោះឆ្នាំ១៩៧៥ដល់ឆ្នាំ

១៩៧៩,ដែលខ្លួនព្រះអង្គជាចារីចម្បងមួយ,ក្នុងអំពើឃាតកម្មលើបណ្តាជនខ្មែរ៕

 

ពន្យល់ពាក្យ

 


(១)ជនដែលមានប្រជ្ញាស្រួចស្រាស់,ដែលមានចំណេះខ្ពង់ខ្ពស់

(២)ការជជែកតវ៉ា,ការនិយាយតទល់,ការតបត,ដំណើរតទល់,ធ្វើវិប្រតិការ

(៣)អ្នកពិនិត្យសេចក្តីខុសត្រូវ,អ្នកពិភាស្សាសេចក្តី

(៤)អ្នកថ្លែងសេចក្តីតាមវិទ្យុ

(៥)អ្នកដែលជាទីពឹង

(៦)ប្រជ្ញាសំរាប់ពិចារណា

(៧)អ្នករក្សាប្រយ័ត្នមាត់មិននិយាយឲភ្លាត់ទៅរកការខុស

Partager cet article

Repost0
29 janvier 2013 2 29 /01 /janvier /2013 17:08

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

វចនានុគ្រមខ្មែរដែលយើងយកជាគោលគឺវចនានុគ្រមផ្សាយរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត(១៩៦៨)

 

ទស្សនៈដ៏ចម្លែក!

 

តាមការផ្សាយវិទ្យុ”សម្លេចសហរដ្ឋអាមេរិក”,ថ្ងៃទី២៤មករា២០១៣,អ្នកដឹកនាំគណបក្សប្រឆាំងពីររូប,លោកយិមសុវណ្ណ

និងយ៉ែមបុញ្ញឫទ្ធិ,បានឆ្លើយតបនូវសំណួរច្រើនរបស់អ្នកស្តាប់វិទ្យុ(។)ក្នុងចម្លើយទាំងឡាយនោះ,លោកទាំងពីររូបនេះ

បានបង្ហាញនូវគោលជំហរមួយច្បាស់លាស់,ដែលខ្មែរយើងត្រូវកត់ទុកជាថ្មីម្តងទៀត,ព្រោះថាអស់លោកអ្នកដឹកនាំ

បក្ស,ដែលនិយមថាខ្លួនជាអ្នកប្រឆាំង,គាត់តែងតែដូរគោលជំហររបស់ពួកគាត់,ដូចគាត់ផោមចោលឲតែគេឮ

សម្លេងតែប៉ុណ្ណោះ,ឋិតិភាព(១)ថ្មីនោះ,គឺពួកគាត់សំរេច,ចូលរួមការបោះឆ្នោតថ្នាក់ជាតិនាថ្ងៃទី២៨កក្តដា២០១៣

ខាងមុខនេះ,ទោះបីគ្មានការកែទម្រង់គ.ជ.ប.,និងគ្មានវត្តមានលោកសមរង្ស៊ីក្នុងការបោះឆ្នោតនោះក៏ដោយ។

លោកបុញ្ញឬទ្ធិ,បានធ្វើការប្រៀបធៀបលោកសមរង្ស៊ីដូចលោកឧត្តមសេនីយសាលដឺង្គោល,និងលោកអាយ៉ាតូលាកុំ

មីនី,ថាលោកទាំងពីរឥតចាំបាច់មានវត្តមានលោកនៅក្នុងប្រទេសរបស់លោកនោះទេ,តែលោកទាំងពីរនៅទីបំផុត

មានជ័យជំនិះលើសត្រូវជាតិរបស់លោកបាន(។)ការលើកឧទាហរណ៏នេះមកប្រដូចនឹងករណីលោកសមរង្ស៊ី,វាគ្មានភាព

ដូចគ្នាទាល់តែសោះ,ទី១,លោកសាលដឺង្គោល,លោកប្រឆាំងចេញមុខនៅក្រៅប្រទេស,តាមផ្លូវយោធាក្តី,នយោបាយក្តី,

នឹងសត្រូវជាតិនៅក្នុងប្រទេសលោក,និងកងទ័ពបរទេសឈ្លានពានប្រទេសលោក,ហើយលោកបានទទួលការគាំទ្រ

ពេញមុខពីសំណាក់កងទ័ពសម្ពន្ធមិត្រ,និងកម្លាំងអ្នកតស៊ូទាងអស់នៅក្នុងប្រទេស,ក្នុងគោលជំហរច្បាស់លាស់របស់

លោក,គឺវាយប្រហារសត្រូវរបស់ជាតិលោក(។)ចំណែកលោកអាយ៉ាតូលាកុំមីនីវិញ,លោកមានការគាំទ្រពីសំណាក់អ្នកគាំ

ទ្រលោកយ៉ាងសកម្ម,ធ្វើកុប្បកម្ម(sédition)ប្រឆាំងចេញមុខនឹងអ្នកកាន់អំណាចឥតមានខ្លាចបាត់បង់ជីវិត,ដើម្បី

រំលំរបបដឹកនាំជាតិ,នៅពេលនោះគេទុកវាជារបបសក្តិភូមិ។

ករណីលោកសមរង្ស៊ី,លោកមិនដែលមានការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលបរទេសណាមួយនោះឡើយ,ក្រៅពីអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិ

បាល,ឥស្សរជននយោបាយ,អ្នកការសែត,បរទេស,មួយចំនួនតូចតែប៉ុណ្ណោះ(។)ចំណែកនៅក្នុងប្រទេសវិញ,តាំងពី

លោកសមរង្ស៊ីចេញមករស់នៅក្រៅស្រុក,គណបក្សរបស់លោកមិនដែលហានធ្វើសកម្មភាពការពារលោកពេញមុខជា

មគ្គទេសក៏បក្ស,ដើម្បីឲលោកមានកម្លាំងនយោបាយធ្វើនយោបាយការពារប្រយោជន៏ជាតិពីបរទេសនោះឡើយ(។)

ផ្ទុយទៅវិញអស់លោកអ្នកដឹកនាំគណបក្សសមរង្ស៊ី,បាននាំគ្នាដេកសោយសុខក្នុងរបបដឹកនាំបច្ចុប្បន្ន,ឥតឈឺក្បាល

នឹងកិត្តិយស,មេគណបក្សខ្លួននោះឡើយ(។)ឯចំណែកគណបក្សលោកយែមបុញ្ញឫទ្ធិវិញ,ពួកគាត់ទើបតែឈប់ជេរ,រិះគន់

លោកសមរង្ស៊ីប៉ុន្មានខែនេះតែប៉ុណ្ណោះទេ,តើធ្វើយ៉ាងម៉េចកើត,ឲលោកសមរង្ស៊ីក្លាយទៅជាលោកសាលដឺង្គោល,និង

លោកអាយ៉ាតូលាកុំមីនីបាន,ដូចលោកយ៉ែមបុញ្ញឫទ្ធិលើកយកមកធ្វើការប្រៀបធៀបនេះ(។)ឬមួយលោកបុញ្ញឫទ្ធិប្រើ

ភាសាខ្យល់សំរាប់បញ្ញោរលោកសមរង្ស៊ី,ដោយយល់ឃើញថា,បុគ្គលនេះចូលចិត្តឲគេបញ្ញោរខ្លួន,ឬមួយលោកបុញ្ញ

ឫទ្ធិមានគំនិតនយោបាយចម្លែកតែប៉ុណ្ណោះ,ដែលគ្មានវិចារប្បញ្ញា(២)តែយើងស្របលោកដែរ,ថាលោកសមរង្ស៊ី

គាត់អាចធ្វើសកម្មភាពប្រឆាំងនឹងរបបផ្តាច់ការបច្ចុប្បន្នពីបរទេសបាន,ហើយអាចមានប្រសិទ្ធិភាពទៀតផង

នៅពេលណាលោកប្រើយុទ្ធសាស្ត្រនយោបាយសមត្រូវមួយ,ក្នុងកាលៈទេសៈជាកោលាហលនៅក្នុងស្រុកខ្មែរបច្ចុប្បន្ននេះ

យុទ្ធសាស្ត្រនោះ,គឺការដាច់សម្ពន្ធជាដាច់ខាតនឹងរបបនយោបាយផ្តាច់ការនៅស្រុកខ្មែរ,ដែលមានគណបក្សប្រជាជន

ជាអ្នកដឹកនាំ(។)ការដាច់សម្ពន្ធនេះ,ជាសកម្មភាពនយោបាយជាសារវន្ត(acte.politique.fondamental)មួយ,ដែលជា

នវកម្ម(novation)អាចចៀសវាងកុំឲមានព្យាកុលភាព(confusion)ក្នុងជួរអ្នកប្រជាធិបតេយ្យផង,និងក្នុងសតិប្រជា

ពលរដ្ឋផង,ថាអ្វីជាលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យពិត,អ្វីជាលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យបោកប្រាសដើម្បីប្រយោជន៏បក្សពួក(។)ចំពោះ

យើង,ការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍ជាលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យបោកប្រាសសំរាប់រក្សាអំណាចផ្តាច់ការ,ដូច្នេះ

ការធ្វើពហិការជាការការពារលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យពិត,ការពារលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ,គឺការពារប្រយោជន៏ជាតិនោះឯង។

លោកសមរង្ស៊ីដឹងច្បាស់ណាស់អំពីគោលបំណងនៃនយោបាយដឹកនាំជាតិ,ដែលអ្នកវិទូនយោបាយខ្លះ,ឲឈ្មោះវាថា

វិទ្យាសាស្ត្រនៃសុភមង្គលជាតិ”,វិទ្យាសាស្ត្រនេះត្រូវមានគោលដៅពីរយ៉ាង៖

ទី១គឺ,សុភមង្គលនៃមនុស្ស,រួមរស់ជាមួយគ្នាក្នុងសង្គម។

ទី២គឺ,ការស្វែងរកមធ្យោបាយគ្រប់បែបយ៉ាង,ដើម្បីរក្សាសុភមង្គលដ៏ឧត្តមនេះ,ដែលតម្រូវវា,ឲមានភាពត្រូវគ្នាជាមួយ

នឹងធម្មជាតិទៀតផង។

ក្នុងវិទ្យាសាស្ត្រនៃសុភមង្គលជាតិនោះឯង,អ្នកប្រជាធិបតេយ្យត្រូវមានកាតព្វកិច្ច,ប្រឆាំងនឹងគ្រប់អំពើណា,ដែល

មានគោលការណ៏ផ្ទុយនឹងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ,ដូចយ៉ាងការបោះឆ្នោត,ដែលគ្មានសេរី,និងគ្មានយត្តិធម៍(។)ការប្រ

ឆាំងនេះ,ជាការការពារជាធម្មានុរូប(légitime.défense),របស់ប្រជាពលរដ្ឋ,មិនដូចលោកបុញ្ញឫទ្ធិធ្វើការអំពាវនាវ,

ឲប្រជាពលរដ្ឋមិនគោរពគោលការណ៏លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ,គឺចូលរួមបោះឆ្នោតមួយ,ដែលគ្មានសេរី,និងគ្មានយុត្តិធម៍។

សេចក្តីអំពាវនាវនេះឯកហើយ,ដែលយើងអាចទុកជាបដិប្បញ្ញាតិ(មិនស្រប)នឹងច្បាប់រដ្ឋធម្មនុញ្ញ,ឬជាអនុទេ្ទស(ការ

សំដែងដើម្បីឲធ្វើតាម)ទុច្ចរិតដែលជាកត្តាបង្កើតគ្រោះថ្នាក់មួយដល់ប្រទេសខ្មែរ។

 

គំនិតនយោបាយចម្លែក,គឺពិតជាចម្លែកណាស់ហើយ,បើយើងស្តាប់លោយិមសុវណ្ណវិញ,គាត់មានទស្សនៈលទ្ធិប្រជាធិប

តេយ្យចម្លែកណាស់,គឺថាទោះបីគាត់យល់ឃើញថាការបោះឆ្នោតថា្នក់ជាតិខាងមុខនេះ,ជាការបោះឆ្នោតគ្មានសេរី,

គ្មានយុត្តធម៍,ក៏គាត់យល់ឃើញថាត្រូវតែចូលរួមបោះឆ្នោតនោះដែរ(។)ទស្សនៈនេះ,មិនចម្លែកឫទេ(?)លោកយិមសុវណ្ណ

មានគំនិតបែបនេះ,ក្នុងនាមលោកជាតំណាងរាស្ត្រ,ដែលជាអ្នកតែងច្បាប់រដ្ឋ,គឺជាសម្តីឃ្លាតច្បាប់នោះហើយ,ព្រោះអ្វី

ដែលគ្មានយុត្តិធម៏,លោកជាអ្នកតែងច្បាប់ត្រូវតែហានតយុទ្ធវាឥតរួញរា,យើងឃើញថាលោកមិនគ្រាន់តែមិនតយុទ្ធ

នឹងអំពើអយុត្តិធម៍នោះទេ,លោកថែមទាំងធានាឲអំពើនោះមានសកម្មភាពថែមទៅទៀត(។)ការធានានោះគឺ

ការអំពាវនាវឲប្រជាពលរដ្ឋចូលរួមការបោះឆ្នោតដែលលោកទុកជាមុនស្រេចដែរ,ថាវាគ្មានសេរី,និងយុត្តិធម៍(។)ការចូល

រួមបែបនេះ,គេអាចទុកបានជាតុណ្ហីភាព(accord.tacite)ជាមួយជនប្រព្រឹត្តបទឧក្រិដ្ឋនោះឯង,ដែលនាំឲមាន

អានុភាព(effet)ជាអវិជ្ជមាន,ដល់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនៅស្រុកខ្មែរ(។)លោកយិមសុវណ្ណនិយាយបញ្ចាក់បន្ថែមថា,បើ

បោះឆ្នោតហើយ,គេឃើញថាវាគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍ពិតមែន,ច្បាស់ជាសហគមន៏អន្តរជាតិ,គេមិន

ទទួលស្គាល់លទ្ធផលនៃការបោះឆ្នោតនោះឡើយ,ការនិយាយនេះ,លោកយិមសុវណ្ណ,គាត់ភ្លេចទាំងស្រុងថា,គណបក្សលោក

តែងតែទទួលស្គាល់ជានិច្ចគ្រប់ការបោះឆ្នោតពីមុនៗមក,ទោះបីលោកយិមសុវណ្ណ,មិនយល់ព្រមថាការបោះឆ្នោតទាំងឡាយ

នោះជាការបោះឆ្នោតដោយសេរី,និងដោយយុត្តិធម៍ក៏ដោយ(។)ល្បែងដ៏ប្លែកអស្ចារ្យនេះ,ជាល្បែងដែលគណបក្សប្រឆាំង

ចង់យកមកលេងម្តងទៀតនៅពេលបោះឆ្នោតខាងមុខនេះទៀគ្,ទោះបីគ្មានសេរី,គ្មានយុត្តិធម៍ត,ក៏ពួកគាត់ច្បាស់ជាទទួល

ស្គាល់លទ្ធផលការបោះឆ្នោតនោះទៀត(។)បើខ្មែរនាំគ្នាទទួលស្គាល់លទ្ធផលការបោះឆ្នោតបែបនេះ,តើបរទេសណា,គេមិន

ទទួលស្គាល់វា,ព្រោះគេតែងទុកឆន្ទៈរាស្ត្រប្រទេសនិមួយៗជាធំ។

 

យើងឃើញថាអ្នកដឹកនាំគណបក្សប្រឆាំងកំពុងតែសាបព្រោះខ្យល់,គឺនៅពេលក្រោយការបោះឆ្នោត,ច្បាស់ជាពួក

គាត់,នាំប្រជាពលរដ្ឋ,ទៅច្រូតព្យុះសង្ឃរាជាពុំខាន,ព្រោះថាគាត់មិនគ្រាន់តែចាញ់ការបោះឆ្នោតតែប៉ុណ្ណោះ,គឺគាត់

ថែមទាំងប្រគល់អំណាចជាធម្មានុរូបដល់គណបក្សប្រជាជន,ឲគេបន្តអំណាចផ្តាច់ការមួយអាណត្តិទៀត,ដែលជារយៈ

ពេលមួយឲយៀកណាមពង្រឹងឥទ្ធិពលរបស់វានៅស្រុកខ្មែរឲកាន់តែរឹងប៉ឹងថែមទៅទៀត,ហើយប្រហែលជាទិស្សមានា

ការ(phase)ចុងក្រោយនៃអធិបតេយ្យភាពជាតិសាស្ត្រខ្មែរនៅក្នុងប្រទេសខ្លួន,ដែលមានជនជាតិយួន,និងចិន,ជា

ជនជាតិភាគច្រើន(។)យើងមិនជឿថាលោកសុវណ្ណ,និងបុញ្ញឫទ្ធិ,មិនមែនជាអ្នកស្នេហាជាតិនោះឡើយ,តែទស្សនៈ

របស់លោកទាំងពីរនាំឲយើងមានការព្រួយបារម្មណ៏ថា,ការស្នេហាជាតិរបស់លោកជាការស្នេហាជាតិមានវិភេទ(ការកែ

ប្រែសារជាតិ)ពីន័យដើមរបស់វា,ព្រោះជាការស្នហាជាតិបំរើផលប្រយោជន៏សត្រូវជាតិដោយមិនដឹងខ្លួន(។)យើងធ្លាប់

ឮលោកកិមសុខានិយាយថា,លោកមិនជឿថាយួនមានប្រជ្ញាជាងខ្មែរនោះទេ,យើងក៏មានជំនឿដូចលោកដែរ,តែ

យើងសង្ខេតឃើញថាលោកកិមសុខា,លោកតែងតែចាញ់បោកយួនជានិច្ច,តើលោកកិមសុខាជាខ្មែរឫទេ,បើលោកមាន

ប្រជ្ញាតិចជាងយួននោះ?

ចំណែកលោកសមរង្ស៊ីវិញ,បើគាត់ធ្វើតាមឪវាទសមមិត្តលោកទាំងឡាយ,បែបរៀបរាប់ខាងលើនេះ,គឺប្រកដជា

លោកសមរង្ស៊ីរស់ជាទណ្ឌិត,នៅក្រៅប្រទេស,អស់មួយជីវិតជាពុំខាន,ព្រោះសមមិត្តលោក,ក្រោយពីការបោះឆ្នោត,

បើគាត់មានកៅអីអង្គុយនៅរដ្ឋសភាផង,ចំពោះពួកគាត់,គាត់នឹងទុក,លោកសមរង្ស៊ី,ជាមនុស្សហួសសម័យ,ព្រោះ

ពួកគាត់នឹងស្វែងរកសុខក្នុងរបបលោកហ៊ុនសែនតទៅមុខទៀតជាពុំខាន។

ដូច្នេះការប្រដូចលោកសមរង្ស៊ីនឹងលោកសាលដឺង្គោល,និងអាយ៉ាតូលាកុំមីនី,គ្រាន់ជាសំដីមិនបានធ្វើសបថ,ដូច្នេះលោក

បុញ្ញឬទ្ធិឥតមានបាបអ្វីនោះឡើយនៅចំពោះមុខធម៍ព្រះពុទ្ធ,ឯចំណែកលោកសុវណ្ណវិញ,ពាក្យបញ្ចើចគាត់,ចំពោះលោក

សមរង្ស៊ី,គឺប្រហែលជាពាក្យបណ្តាសាឲលោកសមរង្ស៊ីរស់នៅក្រៅប្រទេសជាអនន្ត។

 

នេះហើយ,ជាប្រភេទអ្នកនយោបាយ,ដែលគាត់ទុកខ្លួនឯង,ជាសេចក្តីសង្ឃឹមរបស់ជាតិខ្មែរ!

 

ឧប​ សង្ហា

 

(១)ឋិតិភាព=ការកំណត់ឲជាក់ច្បាស់នូវមូលដ្ឋានអ្វីមួយ

(២)វិចារប្បញ្ញា=ប្រជ្ញាសំរាប់ពិចារណា

Partager cet article

Repost0
27 janvier 2013 7 27 /01 /janvier /2013 08:53

 

DSC05407 គួរលើកយកមកពិចារណាដែរ

 

វចនានុគ្រមខ្មែរដែលយើងយកជាគោលគឺវចនានុគ្រមផ្សាយរបស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត(១៩៦៨)

 

រូបថតបង្ហាញការពិត

 

 

photo

រូបថតចម្លងពីព្រិត្តិប័ត្រPSRInformationលេខ១៩២ 


វន្ទនាលោកហ៊ុនសែនចំពោះទង់ជាតិយៀកណាម,បើមិនបានគិត,វាគ្មានអ្វីជាការទាស់ចិត្តនោះឡើយ,ព្រោះជាពិធីការ

ធម្មតាដែលលោកហ៊ុនសែនត្រូវធ្វើក្នុងពិធីត្រួតពល,ក្នុងឋានៈលោកជាភ្ញៀវកិត្តយសនៃប្រទេសមួយ,ឆ្លើយតបវិញនូវ

ការគំនាប់នៃកងឯកភាពទ័ពគេចំពោះរូបលោក(។)តែបើយើងពិនិត្យកាយវិការរបស់លោកហ៊ុនសែនក្នុងវន្ទនានេះ

វិញ,ក្នុងនាមយើងជាខ្មែរ,យើងមានការអៀនខ្មាស់នូវកាយវិការនេះណាស់,ព្រោះវាបង្ហាញឲឃើញភាពចំណុះគួរឲអា

ណិតដល់ជាតិខ្មែរ,ដែលបានឃើញនាយករដ្ឋមន្រ្តីខ្មែរអោនក្បាលជិតដល់ដីគោរពទង់ជាតិប្រទេសយៀកណាម,ដូចជា

បុគ្គលម្នាក់កោតខ្លាចគេដូចជា”ខ្ញុំនិងម្ចាស់”,យើងជឿជាក់ថា,បើយួនឲលោកហ៊ុនសែនលុតជង្គង់នៅមុខទង់ជាតិ

គេ,ប្រហែលជាលោកហ៊ុនសែនសុខចិត្តធ្វើតាមឥតរួញរានោះឡើយ(។)តើទង្វើនេះ,ខ្មែរយើងអាចទុកលោកហ៊ុនសែន,

ក្នុងឋានៈគាត់ជាអ្នកដឹកនាំជាតិខ្មែរ,ជាវន្ទីយបុគ្គល(បុគ្គលគួរឲគោរព)បានដែរឬទេ(?)។

លោកហ៊ុនសែនគាត់ភ្លេចគិតថា,គាត់ជាដំណាងជាតិខ្មែរ,ព្រោះគាត់ជានាយករដ្ឋមន្ត្រីខ្មែរ,អ្វីដែលគាត់បានធ្វើ,គឺ

គាត់ធ្វើក្នុងនាមជាតិខ្មែរ,ដូច្នេះការអោនក្បាលជិតដល់ដីរបស់គាត់,គឺគាត់យកកិត្តិយសជាតិខ្មែរទៅបោះចោលនៅ

ចំពោះមុខទង់ជាតិប្រទេសយៀកណាមនោះឯង(។)តែលោកហ៊ុនសែនគាត់យល់ឃើញផ្សេងទៅវិញ,ចំពោះគាត់កាយ

វិការនេះ,វាជាការទទួលស្គាល់ចេញមុខនូវទាសភាពជាតិខ្មែរចំណោះមុខជាតិយួន,ដែលលោកហ៊ុនសែនទុកជាអាវុធ

ពិសេសសំរាប់ការពារអំណាចរបស់គាត់នៅស្រុកខ្មែរ,ដែលជាអំណាចនៅក្រោមអាជ្ញាយួន(។)យើងដឹងថាយៀកណាម,

គេត្រូវការអំណាចអប្រជាប្រិយមួយនៅស្រុកខ្មែរ,ព្រោះអំណាចបែបនេះត្រូវការជាចាំបាច់,នូវកម្លាំងជាសម្ងាត់ក្តី,ចេញ

មុខក្តី,របស់គេ,ដើម្បីការពារខ្លួន,ព្រោះអំណាចដែលរាស្ត្រមិនចូលចិត្តនេះ,វាគ្មានមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃប្រជាជនជាអ្នក

ការពារខ្លួនបាននោះឡើយ(។)បើត្រូវការឲមានអំណាចអប្រជាប្រិយនៅស្រុកខ្មែរ,គឺយួនគេត្រូវការរកខ្មែរណាម្នាក់,

ជាជម្ម(មនុស្សស្លាប់គំនិត)សំរាប់ដឹកនាំអំណាចនេះ,ដែលគេទុកមនុស្សនោះ,ជាឆាយាអាជ្ញា(ស្រមោលអំណាច)របស់គេ

នៅស្រុកខ្មែរ(។)ឆាយានេះឯង,ដែលនាំឲខ្មែរយើងវាយមិនត្រូវទាល់តែសោះ,តែផ្ទុយទៅវិញស្រមោលនេះ,វាវាយខ្មែរយើង

ត្រូវជានិច្ច,ព្រោះវាប្រើដៃខ្មែរយើង,ឲវាយខ្មែរបានតាមចិត្ត(។)ដៃខ្មែរដែលកំពុងវាយខ្មែរនោះ,គឺលោកហ៊ុនសែននេះឯង

ជាជម្មនៃស្រមោលអំណាចយួននៅស្រុកខ្មែរ,ប្រើដៃវាយខ្មែរគ្នាឯងសំរាប់ប្រយោជន៏យួន៕

 

ឧប​ សង្ហា

 

Partager cet article

Repost0

Présentation

  • : Le blog de Sangha OP
  • : រូបថតកាលជានិសិត្ស នៅសាកលវិទ្យាល័យ ភ្នំពេញ -មហាវិទ្យាល័យ អក្សរសាស្ត្រ និង មនុស្សសាស្ត្រ (ផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រ) - ទស្សវត្សរ៏ ៧០
  • Contact

Recherche

Liens